Uzdrowienie syna urzędnika królewskiego (J 4, 43-54)

Jezus odszedł z Samarii i udał się do Galilei. Jezus wprawdzie sam stwierdził, że prorok nie doznaje czci we własnej ojczyźnie, kiedy jednak przyszedł do Galilei, Galilejczycy przyjęli Go, ponieważ widzieli wszystko, co uczynił w Jerozolimie w czasie świąt. I oni bowiem przybyli na święto. Następnie przybył powtórnie do Kany Galilejskiej, gdzie przedtem przemienił wodę w wino. A był w Kafarnaum pewien urzędnik królewski, którego syn chorował. Usłyszawszy, że Jezus przybył z Judei do Galilei, udał się do Niego z prośbą, aby przyszedł i uzdrowił jego syna, był on już bowiem umierający. Jezus rzekł do niego: "Jeżeli nie zobaczycie znaków i cudów, nie uwierzycie". Powiedział do Niego urzędnik królewski: "Panie, przyjdź, zanim umrze moje dziecko". Rzekł do niego Jezus: "Idź, syn twój żyje". Uwierzył człowiek słowu, które Jezus powiedział do niego, i poszedł. A kiedy był jeszcze w drodze, słudzy wyszli mu naprzeciw, mówiąc, że syn jego żyje. Zapytał ich o godzinę, kiedy poczuł się lepiej. Rzekli mu: "Wczoraj około godziny siódmej opuściła go gorączka". Poznał więc ojciec, że było to o tej godzinie, kiedy Jezus rzekł do niego: "Syn twój żyje". I uwierzył on sam i cała jego rodzina. Ten już drugi znak uczynił Jezus od chwili przybycia z Judei do Galilei. J 4, 43-54

"Idź, syn twój żyje" - Wiara oparta na słowie

Ewangelia ukazuje nam ojca, który przychodzi do Jezusa z sercem pełnym lęku. Jego syn umiera. W tym bólu jest jednak coś niezwykle cennego - pragnienie, by zaufać Temu, który może dać życie. Każdy z nas zna takie chwile, gdy jedyne, co możemy zrobić, to przyjść do Boga z naszym niepokojem.

Jezus nie idzie z urzędnikiem do jego domu. Mówi tylko jedno zdanie: "Idź, syn twój żyje". To słowo staje się próbą wiary. Ojciec musi zawierzyć, zanim zobaczy cokolwiek. Musi zrobić krok w ciemność, opierając się jedynie na obietnicy.

Właśnie w tym miejscu Ewangelia dotyka naszego życia. Bóg często zaprasza nas, byśmy Mu zaufali, zanim zobaczymy owoce. Byśmy poszli, choć jeszcze nie widzimy uzdrowienia, rozwiązania, światła. Jego słowo ma moc - ale to my musimy pozwolić, by stało się drogowskazem.

Kiedy ojciec wraca, odkrywa, że cud dokonał się dokładnie w tej godzinie, w której Jezus wypowiedział swoje słowo. To znak, że Boże działanie jest wierne i precyzyjne. Nigdy spóźnione. Nigdy przypadkowe.

Niech ta Ewangelia uczy nas wiary, która nie czeka na dowody, ale opiera się na zaufaniu. Wiary, która pozwala Bogu działać w Jego czasie i na Jego sposób. Wiary, która prowadzi do życia.

PD

Wasze komentarze: Kgjgguguf: 20.03.2026, 19:02 Jezu ożyw wiarę w polskim narodzie, niech rozwija się miłość do Boga i bliźniego, niech chrześcijanie będą świadectwem o Krzyżu i Zmartwychwstaniu, niech wielcy grzesznicy poczują się kochani i się nawrócą. Amen Autor: Treść: Nowości Modlitwa do św. Augustyna Litania do św. Augustyna Modlitwa do św. Joanny Jugan Modlitwa do bł. Alfonsa Marii Mazurka Modlitwa do św. Joachimy de Vedruna Modlitwa do św. Junipera Serry Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna