Uzdrowienie syna urzędnika królewskiego (J 4, 43-54)

Jezus odszedł z Samarii i udał się do Galilei. Jezus wprawdzie sam stwierdził, że prorok nie doznaje czci we własnej ojczyźnie, kiedy jednak przyszedł do Galilei, Galilejczycy przyjęli Go, ponieważ widzieli wszystko, co uczynił w Jerozolimie w czasie świąt. I oni bowiem przybyli na święto. Następnie przybył powtórnie do Kany Galilejskiej, gdzie przedtem przemienił wodę w wino. A był w Kafarnaum pewien urzędnik królewski, którego syn chorował. Usłyszawszy, że Jezus przybył z Judei do Galilei, udał się do Niego z prośbą, aby przyszedł i uzdrowił jego syna, był on już bowiem umierający. Jezus rzekł do niego: "Jeżeli nie zobaczycie znaków i cudów, nie uwierzycie". Powiedział do Niego urzędnik królewski: "Panie, przyjdź, zanim umrze moje dziecko". Rzekł do niego Jezus: "Idź, syn twój żyje". Uwierzył człowiek słowu, które Jezus powiedział do niego, i poszedł. A kiedy był jeszcze w drodze, słudzy wyszli mu naprzeciw, mówiąc, że syn jego żyje. Zapytał ich o godzinę, kiedy poczuł się lepiej. Rzekli mu: "Wczoraj około godziny siódmej opuściła go gorączka". Poznał więc ojciec, że było to o tej godzinie, kiedy Jezus rzekł do niego: "Syn twój żyje". I uwierzył on sam i cała jego rodzina. Ten już drugi znak uczynił Jezus od chwili przybycia z Judei do Galilei. J 4, 43-54

"Idź, syn twój żyje" - Wiara oparta na słowie

Ewangelia ukazuje nam ojca, który przychodzi do Jezusa z sercem pełnym lęku. Jego syn umiera. W tym bólu jest jednak coś niezwykle cennego - pragnienie, by zaufać Temu, który może dać życie. Każdy z nas zna takie chwile, gdy jedyne, co możemy zrobić, to przyjść do Boga z naszym niepokojem.

Jezus nie idzie z urzędnikiem do jego domu. Mówi tylko jedno zdanie: "Idź, syn twój żyje". To słowo staje się próbą wiary. Ojciec musi zawierzyć, zanim zobaczy cokolwiek. Musi zrobić krok w ciemność, opierając się jedynie na obietnicy.

Właśnie w tym miejscu Ewangelia dotyka naszego życia. Bóg często zaprasza nas, byśmy Mu zaufali, zanim zobaczymy owoce. Byśmy poszli, choć jeszcze nie widzimy uzdrowienia, rozwiązania, światła. Jego słowo ma moc - ale to my musimy pozwolić, by stało się drogowskazem.

Kiedy ojciec wraca, odkrywa, że cud dokonał się dokładnie w tej godzinie, w której Jezus wypowiedział swoje słowo. To znak, że Boże działanie jest wierne i precyzyjne. Nigdy spóźnione. Nigdy przypadkowe.

Niech ta Ewangelia uczy nas wiary, która nie czeka na dowody, ale opiera się na zaufaniu. Wiary, która pozwala Bogu działać w Jego czasie i na Jego sposób. Wiary, która prowadzi do życia.

PD

Wasze komentarze: Kgjgguguf: 20.03.2026, 19:02 Jezu ożyw wiarę w polskim narodzie, niech rozwija się miłość do Boga i bliźniego, niech chrześcijanie będą świadectwem o Krzyżu i Zmartwychwstaniu, niech wielcy grzesznicy poczują się kochani i się nawrócą. Amen Autor: Treść: Nowości Nowenna do bł. ks. Jerzego Popiełuszki - dzień 4 Nowenna do św. Teresy od Jezusa - dzień 8 Tajemnice Bolesne Różańca Świętego Modlitwa do bł. Honorata Koźmińskiego Test wiedzy o bł. Honoracie Koźmińskim Modlitwa do Matki Bożej Fatimskiej Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna