Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Stanisław Hozjusz - Obrońca jedności Kościoła

Pragniemy przybliżyć postać Sługi Bożego - Stanisława Hozjusza, tak bardzo zasłużonego dla Kościoła i Ojczyzny wszystkim katolikom w Polsce, aby za jej wzorem dzieci Narodu Polskiego "ceniły łaskę wiary i przynależności do prawdziwego Kościoła Chrystusowego", a modlitwami swymi przyczyniali się do uwieńczenia toczącego się procesu beatyfikacyjnego wyniesieniem jak najrychlej wielkiego Biskupa warmińskiego na ołtarze.

Współcześni teologowie mówią, że "zasadniczą osnową historii Kościoła" jest "historia świętych". Nie idzie tu tylko o świętych uczczonych kanonizacją, lecz wszystkich, u których widziano rozkwit życia według Ducha Świętego i którzy rozwinęli swoją osobowość według łaski przez otwarcie samego dna swej duszy dla Boga, a przez to i na inne osoby. ("O możliwości wiary dzisiaj", Kraków 1965).

Wypowiedź ta nie może budzić zastrzeżeń. święci bowiem odpowiedzieli w pełni na wezwanie Boże. Przezwyciężyli ludzką słabość. Przez działalność i życie świętych sprawdza się niejako dotykalna obecność Chrystusa Pana na ziemi, w miejscu i czasie, gdzie jest ona najbardziej potrzebna.

Święty Tomasz z Akwinu z głęboką sobie przenikliwością zauważył, że między innymi znakami, przez które świętość Boga objawia się ludziom, najbardziej oczywistym jest świętość ludzi, którzy dlatego są uświęceni, że w nich zamieszkuje Bóg. Wielki Papież naszych czasów Jan XXIII nie zawahał się nazwać świętych "arcydziełem łaski Ducha Świętego".

"Konstytucja o Liturgii świętej" Soboru Watykańskiego Ił przypomina, że święci "dzięki wielorakiej łasce Bożej doszli do doskonałości, a osiągnąwszy już wieczne zbawienie, wyśpiewują Bogu w niebie doskonałą chwałę i wstawiają się za nami". Przykład ich pociąga "wszystkich przez Chrystusa do Ojca, a przez ich zasługi wyjednywa dobrodziejstwo Boże". Dobrze więc stało się, że w dobie Soboru Watykańskiego II świat zaczął coraz wyraźniej mówić o świętości jako "zasadniczym znaku objawienia Bożego". Ceniony pisarz naszych czasów, Graham Greene woła, że świat w dzisiejszej erze atomu potrzebuje najbardziej świętych.

W dziejach Kościoła święci zawsze pełnią doniosłe zadanie, które ma znaczenie wychowawcze. Przyglądanie się życiu świętych ukazuje, jak dalece można rozwinąć swą osobowość, jak bogatym można uczynić swoje życie w oparciu o łaskę Bożą.

Naukę o czci ściętych i jej uzasadnieniu podaje "Konstytucja Dogmatyczna o Kościele" Soboru Watykańskiego II, polecając w życiu świętych szukać przykładu, uczestnictwa w ich wspólnocie i pomocy w ich wstawiennictwie.

Wyrażona pięknie przez Sobór Watykański II nauka o czci świętych ożywia słusznie dążenie katolickiego społeczeństwa w Polsce do beatyfikacji i kanonizacji polskich kandydatów na ołtarze. Wśród nich na czoło wysuwa się postać Stanisława kardynała HOZJUSZA, nazwanego "jednym z największych biskupów w pierwszym tysiącleciu chrześcijaństwa w Polsce", który żył w latach 1504-1579. Pracował on ofiarnie w służbie Kościoła Chrystusowego i Narodu Polskiego jako humanista, prawnik, sekretarz królewski, kapłan, biskup chełmiński, warmiński, legat papieski na Sobór Trydencki, kardynał, pasterz, wychowawca. Przypadło mu działać w czasach trudnych i nabrzmiałych przeciwnościami. Wystarczy przypomnieć, że do czasów panowania króla Zygmunta Augusta Jagiellończyka innowiercy przejęli w Polsce w swe ręce około 3 tysięcy kościołów katolickich z wyposażeniem i urządzeniem. Kardynał Hozjusz, mimo doznanych widocznych krzywd i niesprawiedliwości, nigdy nie posługiwał się w odpieraniu reformacji metodami gwałtu. Przeciwny był stanowczo prześladowaniu innowierców.

Stanisław kardynał Hozjusz całym sercem był oddany Kościołowi Chrystusowemu i jego jedności. Wymowne są jego wypowiedzi w tym względzie. Do Polaków powracających z Rzymu do kraju mawiał zawsze: "powiedzcie tym, którzy się odłączyli, że wiara jest tylko jedna, a ta jedna nie jest inna jak tylko rzymska". "Tylko Kościół katolicki jest krainą jednych warg".

Słusznie zaznaczają uczeni i znawcy kościelnych dziejów w Polsce tej miary, jak wybitny historyk ks. Jan Fijałek, że w dziejach teologii i Kościoła rzymskiego Stanisław kardynał Hozjusz był "zjawiskiem niepospolitym, wśród rówieśnych sobie apologetów i dogmatyków największym, a przy tym wyjątkowym, jedynym". Dla powstrzymywania naporów innowierców napisał on wiele dzieł, a zwłaszcza słynną pracę "Confessio fidei catholica Christiana" (Wyznanie wiary katolickiej). Jest ona naprawdę wielkim osiągnięciem "szerokością ujęcia, przeprowadzeniem oryginalnym, znajomością ówczesnych i to tak niedomagań katolików, jak i błędnych heretyków", jest to dzieło wielkie, bijące umiłowaniem prawdy katolickiej i oparciem nauki o zasady skarbów wskazań Kościoła katolickiego.

Ówcześni czytelnicy dzieł Stanisława Hozjusza, zwłaszcza jego "Wyznania wiary katolickiej", pisali z przekonaniem na marginesach, że podana jest tu "droga słuszna, starodawna, którą kroczyli nasi przodkowie i ojcowie".

Rysy tej działalności nie wyczerpują w pełni wielkości Stanisława Hozjusza, ponieważ stwarza ją jego świętość. Należy stwierdzić, że "powszechna i jednolita jest opinia o Hozjuszu jako wielkim i świątobliwym Słudze Bożym, najbardziej zasłużonym dla Kościoła, zwłaszcza w Polsce, w burzliwym wieku XVI". Wśród katolików trwa do naszych czasów zdecydowane przekonanie o cnotach świątobliwości i wielkości zasług Hozjusza.

Na wieść o śmierci Stanisława kardynała Hozjusza, 4 sierpnia 1579 roku w Capranica, wypowiedział papież Grzegorz XIII wymowne słowa: "utraciliśmy potężny filar Chrystusowego Kościoła, ozdobę kolegium naszego i chwałę tego dworu; już się tam wstawia za nami u Boga ten świątobliwy kardynał". Biskup warmiński, Marcin Kromer, następca Hozjusza wyraził się, że Hozjusz to "najświątobliwszy i najuczeńszy mąż, z podziwu godną pobożnością". Ceremoniarz papieża Grzegorza XIII, Franciszek Maucantius, nazwał kardynała Hozjusza "człowiekiem wyjątkowej nauki, nieskazitelnego życia, wzorowym pod względem przywiązania do wiary i równowagi charakteru".

Oto tylko niektóre głosy o Stanisławie Hozjuszu. W oparciu o nie na Sesji Episkopatu Polski, odbytej w Częstochowie w 1923 roku, biskup podlaski, Henryk Przeździecki, przedstawił potrzebę rozpoczęcia procesu beatyfikacyjnego Stanisława kardynała Hozjusza. Jeszcze bardziej realne kształty przybrała ta sprawa na Konferencji Episkopatu Polskiego w Warszawie, w 1925 roku, kiedy to stwierdzono, że "nadeszła chwila, aby wielki nasz biskup Stanisław Hozjusz jeden z najbardziej zasłużopych Kościołowi biskupów, mąż wielkiej świętości i nauki, był wyniesiony na ołtarze Pańskie".

Całość starań o beatyfikację Hozjusza przekazano wówczas jako mandatariuszowi Episkopatu, biskupowi płockiemu Antoniemu Julianowi Nowowiejskiemu. W 1937 roku nastąpiła nowa zmiana. Sprawy starań o beatyfikację kardynała Hozjusza przejął w swe ręce biskup chełmiński Stanisław W. Okoniewski, a ośrodkiem starań stał się Pelplin. Od roku 1968 proces beatyfikacyjny z ogromnym ożywieniem i starannością prowadzi dalej diecezja warmińska, z którą był tak ściśle związany kardynał Hozjusz.

PK


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

bł. Władysław z Gielniowabł. Władysław z Gielniowa

Modlitwa do bł. Władysława z GielniowaModlitwa do bł. Władysława z Gielniowa

Litania do bł. Władysława z GielniowaLitania do bł. Władysława z Gielniowa

Jak pustelnik Pachomiusz poznał tajemnicę znaczenia życiaJak pustelnik Pachomiusz poznał tajemnicę znaczenia życia

Dlaczego gdy kapłan mówi: Oto wielka tajemnica wiary - w jednym kościele ludzie wstają, a w innym siedzą?Dlaczego gdy kapłan mówi: "Oto wielka tajemnica wiary" - w jednym kościele ludzie wstają, a w innym siedzą?

Najbardziej popularne

Godzina ŁaskiGodzina Łaski

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2022 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej