Św. Tomasz Apostoł, patron architektów

Św. Tomasz był Żydem, powołanym na jednego z dwunastu apostołów. Był gorliwym, ale o gwałtownym usposobieniu uczniem Chrystusa. Kiedy Jezus powiedział, że wraca do Judei, ażeby odwiedzić swojego chorego przyjaciela Łazarza, św. Tomasz natychmiast zgłosił chęć towarzyszenia Mu wraz z innymi apostołami w podróży, aby razem z nim umrzeć, gdyby zagroziło im takie niebezpieczeństwo ze strony coraz bardziej niechętnych Jezusowi ludzi. Podczas Ostatniej Wieczerzy obiecał apostołom, że przygotuje miejsce dla nich i powiedział, że znają drogę do Niego. Tomasz poskarżył się: "Panie, nie wiemy, dokąd idziesz, jak więc możemy znać drogę?" (J 14,5). Chrystus zapewnił go wtedy, że On sam jest Drogą, Prawdą i Życiem. Św. Tomasz nie uwierzył początkowo w Zmartwychwstanie swego Mistrza i zapragnął sprawdzić ten fakt. Nie było go bowiem wśród apostołów, kiedy Jezus ukazał się im po raz pierwszy po Zmartwychwstaniu. Z powodu swych wątpliwości zyskał sobie miano "niewiernego Tomasza". Osiem dni później, kiedy Chrystus ukazał się ponownie, pozwolił Tomaszowi - spełniając jego prośbę - zobaczyć rany na swoich rękach i włożyć rękę do swego przebitego boku. Uczyniwszy to, św. Tomasz przekonał się o prawdzie Zmartwychwstania. Wykrzyknął: "Pan mój i Bóg mój", w ten sposób publicznie wyznając wiarę w boskość Jezusa. Ewangelia wspomina również, że św. Tomasz był obecny przy kolejnym ukazaniu się Zmartwychwstałego Jezusa nad Jeziorem Tyberiadzkim. Zdarzył się wówczas cudowny połów ryb. To wszystko, co wiemy o św. Tomaszu z Nowego Testamentu. Według tradycji, kiedy apostołowie po Zielonych Świątkach rozeszli się, by świadczyć o Chrystusie, św. Tomasz zaczął głosić Ewangelię wśród Partów, Medów i Persów; w końcu dotarł do Indii Południowych, przynosząc wiarę na wybrzeże Mala-baru. Ludność miejscową nazywano od tego czasu "Chrześcijanami św. Tomasza". Miał tam nawrócić króla Gundafara i wielu jego poddanych. Uważano tę wiadomość za legendę, ponieważ w spisach władców indyjskich imienia tego nie spotkano. Dopiero gdy w roku 1836 znaleziono sporo monet z wizerunkiem i imieniem króla Indobaktrii Gundafara oraz datę jego panowania (rok 20-60 po Chrystusie), okazało się, że opowieść o działalności apostolskiej św. Tomasza na jego dworze może być prawdziwa. Św. Tomasz zakończył życie, przelewając krew za swego Mistrza. Zabito go w Kalaminie nie opodal Madrasu. Relikwie znalazły się później w Edessie, skąd w roku 1258 dostały się na wyspę Chios, w końcu do Ortony. Ks. Wiesław Al. Niewęgłowski Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt