Pierwsi męczennicy Dalekiego Wschodu

Jak wiadomo św. Franciszek Ksawery przed swoją śmiercią zapowiadał czas prześladowań chrześcijan w Kraju Kwitnącej Wiśni. U schyłku XVI wieku chrześcijaństwo w Japonii rozwijało się na tyle dynamicznie, że Grzegorz XIII - zasiadający w Rzymie na Stolicy Piotrowej - w 1585 r. przyjął poselstwo książąt japońskich.

Kiedy nastał czas prześladowań, przez blisko trzy stulecia chrześcijanie byli traktowani w Japonii jako wrogowie publiczni: torturowano ich, deportowano, skazywano na śmierć. I dopiero w 1889 r. konstytucyjnie zagwarantowano chrześcijanom wolność wyznania. Podczas pielgrzymki do Japonii Jan Paweł II nawiedził tzw. Wzgórze Męczenników w Nagasaki - miejsce śmierci Pawła Miki i jego towarzyszy.

Paweł przyszedł na świat w okolicach Kioto w 1565 r. Jego zamożni rodzice byli zapewne chrześcijanami, skoro w piątym roku życia przyjął Chrzest św. Jako jedenastolatek uczęszczał do szkoły jezuickiej, a w 22 roku życia postanowił wstąpić do jezuitów. Przez jakiś czas był pomocnikiem misjonarzy i sam wiódł żywot wędrownego katechety.

Nie zdążył przyjąć święceń kapłańskich, kiedy w 1597 r. wybuchło prześladowanie. Aresztowany razem z innymi chrześcijanami i torturowany - obwożony był po ulicach z wyrokiem śmierci wypisanym na piersiach, co miało odstraszyć innych chrześcijan. Dzięki uporowi prowincjała on i pozostali aresztowani, mogli przed śmiercią przyjąć sakramenty święte, a Jan i Jakub wykorzystali okazję i złożyli jeszcze śluby zakonne. Zginęli, jak Chrystus, na krzyżach, przeszyci włóczniami. Beatyfikowano ich w 1627 r., a kanonizowano w 1862 r.