Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Jego zasługą przede wszystkim jest potępienie błędów nestoriańskich i zdefiniowanie nauki katolickiej

... Jego zasługą przede wszystkim jest potępienie błędów nestoriańskich i zdefiniowanie nauki katolickiej: dwie natury, Boska i ludzka, złączone są w jednej Boskiej osobie Chrystusa; stąd Najświętsza Panna jest prawdziwie matką Boga, a nie tylko matką człowieka Chrystusa...

27 czerwca 444 - W Aleksandrii zmarł Cyryl, patriarcha Aleksandrii (w Kościele koptyjskim papież Cyryl I), filozof, teolog, biblista, ojciec i doktor Kościoła, święty.

Cyryl urodził się w Al-Mahalla al-Kubra w okolicach Aleksandrii Egipskiej ok. 378. Odebrał staranne wykształcenie. Kilka lat spędził wśród mnichów na pustyni, według ówczesnego zwyczaju. Biskup Aleksandrii Teofil, jego wuj, wprowadził go w szeregi kleru. Razem z nim na słynnym synodzie pod Dębem potępił Jana Złotoustego. W 412 wybrano go następcą wuja, pomimo dużej i silnej opozycji. Okazał się człowiekiem mocnego charakteru. Wkrótce popadł w konflikty z prefektem, Żydami i poganami.

Okazał się równie nieprzejednanym w sprawach wiary, konsekwentnie zwalczając wśród chrześcijan poglądy, w których dostrzegał zagrożenie dla ortodoksji. Cyryl zasłużył się więc nieprzejednaną walką o czystość chrześcijańskiej nauki. Stał się jednym z obrońców wiary w debacie z herezją nestoriańską, która zagrażała rozłamem w Kościele. Twórcą tej herezji był Nestoriusz, pochodzący z Antiochii, który w 428 został arcybiskupem Konstantynopola. Zaczął on głosić, że Maryi nie można nazywać Bogurodzicą, gdyż jej Syn nie był Bogiem, a "tylko" człowiekiem, w którym zamieszkało Słowo Boże.

Cyryl popierany przez mnichów egipskich natychmiast zaczął zwalczać jego przekonania. Wciągnął do walki papieża i cesarza, rozsyłał listy po całym chrześcijańskim świecie. Wreszcie w 431 wsparty przez papieża, wyjechał na Sobór do Efezu, gdzie biskupi za aprobatą cesarza złożyli Nestoriusza z urzędu, a jego błędy uroczyście potępili. Pośród entuzjazmu tłumu obwieszczono wówczas solennie, że Maryja jest Theotokos - Bogarodzicą, gdyż w łonie swym nosiła Boga. Spokoju to na Wschodzie nie przywróciło.

Wrogowie nie mogli darować Cyrylowi tego zwycięstwa. Zdołali przekonać cesarza, że to Cyryl jest heretykiem, a nie Nestoriusz. Zwołali nawet synod w Antiochii, na którym 40 biskupów nestoriańskich potępiło Cyryla (tzw. synod diabelski). Cesarz skazał na wygnanie Cyryla. Na szczęście po pewnym czasie Cyryl mógł powrócić na swoją stolicę. Cyryl w ostatnich latach swego życia, kiedy stał się już bardziej elastyczny dzięki kilkudziesięcioletniemu doświadczeniu w pracy pastoralnej, przystał na poszukiwanie formuły jedności między różnymi nurtami teologicznymi, które doprowadziły już Kościół do bolesnych i trwałych podziałów.

Ostatnie lata upłynęły mu we względnym spokoju. Zgasł 27 czerwca 444. Na Wschodzie go nie opłakiwano. Pamiętano zbyt dobrze niektóre z jego energicznych wystąpień. Potomność oddała mu sprawiedliwość dopiero wówczas, gdy pap. Leon XIII ogłosił go w 1882 doktorem Kościoła i kazał wpisać do martyrologium. Odtąd wiele uwagi poświęcano także jego obfitej spuściźnie literackiej.

Cyryl uważany jest za jednego z najwybitniejszych teologów i egzegetów w dziejach chrześcijaństwa. Jego prace cechuje precyzyjna terminologia, logiczna argumentacja i umiejętność szerokiego omówienia historii problemu. Wśród dzieł Cyryla dominują prace biblistyczne, głównie komentarze do Pisma Świętego. Zachowały się też jego traktaty teologiczne i filozoficzne, homilie oraz listy.

Kościoły prawosławne wspominają Cyryla razem z Atanazym w dniu 18 stycznia, natomiast Kościół koptyjski, dla którego jest on jednym z najważniejszych świętych, obchodzi jego święto 27 czerwca według kalendarza juliańskiego, czyli naszego 10 lipca.

Przyczynki do lektury:

"Jezus Chrystus jest jeden, a jednak opisany jest jako obfity snop i prawdziwie nim jest, ponieważ przez zjednoczenie duchowe zawiera w sobie wszystkich wierzących. W przeciwnym razie, jak mógłby św. Paweł powiedzieć, że "wraz z nim również nas wskrzesił do życia i posadził na wyżynach niebieskich?" Ponieważ stał się jednym z nas, staliśmy się współcieleśni i otrzymaliśmy zjednoczenie z Nim według ciała. Dlatego mówimy, że wszyscy jesteśmy z Nim jedno. Czyż nie powiedział On sam do swego Ojca: "Jak Ty, Ojcze, we mnie, a ja w Tobie, tak niech i oni będą jedno w nas?" Ten, kto przylgnie do Chrystusa, jest jednym Duchem z Nim" (Cyryl Aleksandryjski, z: "Wyjaśnienia do Księgi Liczb").

Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC



Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

św. Bonawenturaśw. Bonawentura

Modlitwy do św. BonawenturyModlitwy do św. Bonawentury

Litania do św. BonawenturyLitania do św. Bonawentury

Modlitwa do św. Pompiliusza Marii PirrottiegoModlitwa do św. Pompiliusza Marii Pirrottiego

Nie umiem się modlić jak Niemiec...Nie umiem się modlić jak Niemiec...

ks. Romuald Laquaks. Romuald Laqua

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2023Godzina Łaski 2023

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2024 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej