Jest patronem karmelitów i dyplomatów

17 września – W zakonach karmelitańskich święto św. Alberta Jerozolimskiego (Alberta Avogadro; zm. 14 września 1214 w Akce w Palestynie), kanonika regularnego, biskupa Bobbio, Vercelli, łacińskiego patriarchy Jerozolimy, prawodawcy zakonu karmelitańskiego, męczennika.

Albert urodził się w 1149. Pochodził z hrabiowskiej rodziny z Castel Gualtieri pod Parmą we Włoszech. Wstąpił do kanoników regularnych Świętego Krzyża w Mortara i tam w 1180 obrano go przeorem. W 1184 został biskupem w Bobbio, skąd przeniesiono go do Vercelli. Jako człowiek wyróżniający się "życiem duchowym, wiedzą i reputacją", był przykładem dobrego pasterza i zabiegał o pokój.

Pośredniczył w sporze między pap. Klemensem II a Fryderykiem I Barbarossą. Doprowadził także do pokoju walczące ze sobą miasta Parmę i Piacenzę, później Mediolan i Pawię.

W 1205 został wybrany na patriarchę Jerozolimy. Jednocześnie pełnił urząd legata Stolicy Apostolskiej w Ziemi Świętej. Urzędował jednak w Akce, ponieważ jego stolicę patriarszą zajęli już w 1187 Saraceni. Jako patriarcha podejmował działalność na rzecz pokoju, doprowadził do zgody między królem Cypru a Jerozolimy, między królem Armenii a książętami Trypolisu, między templariuszami a królami Cypru i Armenii. Starał się ulżyć doli jeńców. Skodyfikował obyczaje mnichów z Góry Karmel, dając podwaliny pod rozwój powstającego zakonu. W czasie procesji z okazji Podwyższenia Krzyża Świętego, 14 września 1214, został zasztyletowany przez przełożonego Szpitalników Ducha Świętego, którego upomniał za złe obyczaje i złożył z urzędu.

Kult św. Alberta powstał zaraz po jego śmierci, a zatwierdził go pap. Aleksander VII w 1660 lub 1666. Święto obchodzono w różnych terminach: 8 kwietnia, 25 września i we właściwe wspomnienie, tj. 14 września.

W ikonografii św. Albert przedstawiany jest w szatach biskupich, towarzyszą mu atrybuty w postaci gołębicy symbolizującej natchnienie Boże, a także księga lub zwój oraz pióro pisarskie i kałamarz, nawiązujące do jego pracy pisarskiej i utworzenia podwalin zakonu przez skodyfikowanie obyczajów mnichów z Góry Karmel.