Zasłynął jako nauczyciel św. Tomasza z Akwinu

15 listopada 1280 – W Kolonii zmarł Albert Wielki (Albert z Kolonii), dominikanin, biskup Ratyzbony (Regensburg), teolog, filozof i przyrodnik, nauczyciel św. Tomasza z Akwinu, jeden z najwybitniejszych filozofów chrześcijańskich, zw. doctor universalis, doktor Kościoła, święty.

Albert, zwany Wielkim dla wielkiej wiedzy, pochodził z bogatego i sławnego rodu rycerskiego von Bollstädt z Lauingen w Szwabii. Urodził się ok. 1200 (pomiędzy 1193 a 1205). Studiował na uniwersytecie w Padwie, a pod wpływem bł. Jordana, generała dominikanów, wstąpił do tego zakonu.

Jako dominikanin kształcił się dalej w słynnej wówczas szkole w Kolonii, gdzie nabył gruntowną i rozległą wiedzę dzięki nadzwyczajnym zdolnościom i wielkiej pracowitości. Później wykładał teologię w wielu miastach: Hildesheim, Kolonii, Fryburgu, Strassburgu, Ratyzbonie i w końcu objął katedrę teologii na Uniwersytecie Paryskim. Był nauczycielem św. Tomasza z Akwinu i obrońcą jego poglądów na dwóch kolejnych Soborach w Lyonie (1245, 1274).

Pisał liczne dzieła naukowe z zakresu filozofii i teologii. W Paryżu z powodu wielkiego tłumu słuchaczy zmuszony był wykładać na ulicy, która dotychczas nosi jego imię. W 1256 został prowincjałem prowincji niemieckiej. Był organizatorem dominikańskiego studium generalnego w Kolonii. Wezwany przez papieża Urbana IV do Rzymu, w publicznej dyspucie pokonał Wilhelma a Sancto Amore, uczonego paryskiego, który twierdził, że członkowie zakonów żebraczych nie mają prawa wykładać na uniwersytetach i przyjmować jałmużny oraz że jedynym celem zakonników jest modlitwa, a źródłem utrzymania – praca ręczna.

W 1260 został biskupem Ratyzbony. Na tym urzędzie był wzorem ubóstwa. Po dwóch latach zrezygnował z rządów diecezją i został nadwornym teologiem papieskim, a w 1270 osiadł na stałe w Kolonii. Wzywany był często do godzenia zwaśnionych miast, książąt i stronnictw.

Nie stworzył własnego systemu filozoficznego, jego głównym celem było bowiem sporządzenie opisu całej ówczesnej wiedzy ludzkiej. Jego wielką zasługą jest wprowadzenie Arystotelesa do filozofii Zachodu. Interpretując pisma Arystotelesa, w ciągu 20 lat sporządził podsumowanie niemal wszystkich ówczesnych nauk. Napisał wielką ”Summę teologiczną” i wiele innych dzieł, w których zebrał wyniki swojej pracy z zakresu nauk ścisłych, logiki, retoryki, matematyki, astronomii, etyki, ekonomii, polityki i metafizyki. Ugruntował status badań przyrodniczych jako prawowitej nauki w tradycji chrześcijańskiej (dekret papieski z 1941 ogłosił go patronem nauk przyrodniczych). Nie było gałęzi wiedzy, której by nie zgłębiał. Stąd zwany jest Doktorem Powszechnym (Doctor Universalis lub Doctor Expertus). Jako mistrz św. Tomasza z Akwinu, przepowiedział mu, że świat zadziwi swoją wiedzą i nauką. Uczeń ten przewyższył Alberta metodą, głębią i syntezą, ale on górował nad uczniem wszechstronnością wiedzy.

Wiek i zanik pamięci zmusiły go do opuszczenia umiłowanej katedry. Zmarł w 1280 w Kolonii, gdzie został pochowany w krypcie kościoła dominikanów pw. św. Andrzeja.

Beatyfikował go w 1622 papież Grzegorz XV, a papież Pius XI kanonizował go i ogłosił Doktorem Kościoła w 1931. Jest Patronem uczonych. Miał za życia autorytet wyjątkowy, a ślad tego uznania pozostał w przydomku Wielki.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna