Duszo dziewicza, przed tronem Boga proś za nami i wypraszaj nam więcej takich dusz niewinnych

18 listopada 1914 - W Wał-Rudzie, parafia Zabawa (pow. Tarnów), zginęła w obronie dziewictwa Karolina Kózkówna, błogosławiona.

Urodziła się 2 sierpnia 1898 jako czwarte dziecko w rodzinie Jana i Marii z d. Borzęcka, którzy mieli jedenaścioro potomstwa. 7 sierpnia 1898 została ochrzczona w kościele parafialnym w Radłowie. Matka Karoliny uważała, że córka była najlepszą ze wszystkich dzieci, najłatwiej uczyła się pacierza i pieśni religijnych, bo miała dobrą pamięć i piękny głos. Miała dobre serce dla wszystkich. Nigdy nie skłamała. Była posłuszna, chętna do pomocy, chętniejsza do pomagania niż do zabawy. Już we wczesnym dzieciństwie zaczęła pracować w gospodarstwie domowym.

Na życie religijne Karoliny wywarł także wielki wpływ jej wuj, Franciszek Borzęcki, który był jakby "apostołem" tamtejszego środowiska. W swoim domu założył bibliotekę i czytelnię ludową. Pomagała mu w tym Karolina, pełniąc rolę bibliotekarki.

W 1905 zaczęła uczęszczać do szkoły w Wał-Rudzie, przez 6 lat do wakacji 1911, a następnie przez 2 lata w stopniu dopełniającym. Karolina uczęszczała do kościoła parafialnego w Radłowie, oddalonego 7 km, a od 1913 do nowego kościoła w Zabawie, oddalonego o 4 km od Wał-Rudy - często również w dni powszednie. Od dnia I Komunii św. (1907) ilekroć uczestniczyła we Mszy św., zawsze przyjmowała Komunię św. Sakrament bierzmowania przyjęła z rąk ks. biskupa Leona Wałęgi 18 maja 1914.

Ostatnią ważną datą w życiu Karoliny był dzień 18 listopada 1914. O tym wydarzeniu czytamy w księdze zgonów: "18 XI 1914 roku została niewinnie zamordowana w lesie "Las Waleński" przez rosyjskiego żołnierza. Była porwana (uprowadzona). Ciało zostało znalezione 4 XII a pogrzebane w Zabawie 6 XII 1914".

Przypadkowymi świadkami tego co się później działo, byli dwaj chłopcy, którzy wracali w kierunku wsi, ukrywszy konie w lesie. Widzieli jak Karolina wyrywała się napastnikowi i uciekała. Okazało się później, że zadał on jej kilka głębokich ran, zaś ratunkiem stały się dla niej bagna, które utrudniały żołnierzowi pościg. Pozostawił ją widząc, że upadła martwa, z upływu krwi.

Karolina początkowo z woli biskupa L. Wałęgi pochowana została na cmentarzu przykościelnym, gdzie postawiono figurę Najświętszej Maryi Niepokalanej, z napisami upamiętniającymi wydarzenie. U góry czytamy: "Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą"; zaś nieco niżej: "Tu spoczywa śp. Karolina Kózka, męczennica z ostatniej wojny światowej, ur. 2 VIII 1898 - zamordowana 18 XI 1914 r.". Po prawej stronie postumentu: "Duszo dziewicza, przed tronem Boga proś za nami i wypraszaj nam więcej takich dusz niewinnych". Po lewej stronie: "Kochanej córce postawili rodzice".

W dniu jej pogrzebu rozpoczął się prywatny kult jej osoby, jako dziewicy i męczennicy. Wierni spontanicznie modlili się na jej grobie wypraszając sobie łaski za pośrednictwem Karoliny Kózkówny, co stworzyło podstawy do wszczęcia procesu informacyjnego w sprawie beatyfikacji.

W trzecią rocznicę śmierci ekshumowano szczątki Karoliny, umieszczono je w metalowej trumnie i przeniesiono z cmentarza grzebalnego na cmentarz przykościelny w Zabawie. Ojciec Święty Jan Paweł II dokonał jej beatyfikacji w Tarnowie 10 czerwca 1987.

Powiedział wtedy m.in.: "Czyż święci są po to, ażeby zawstydzać? Tak. Mogą być i po to. Czasem konieczny jest taki zbawczy wstyd, ażeby zobaczyć człowieka w całej prawdzie. Potrzebny jest, ażeby odkryć lub odkryć na nowo właściwą hierarchię wartości. Potrzebny jest nam wszystkim, starym i młodym. Chociaż ta młodziutka córka Kościoła tarnowskiego, którą od dzisiaj będziemy zwać błogosławioną, swoim życiem i śmiercią mówi przede wszystkim do młodych. Do chłopców i dziewcząt. Do mężczyzn i kobiet.

Mówi o wielkiej godności kobiety, o godności ludzkiej osoby. O godności ciała, które wprawdzie na tym świecie podlega śmierci, jest zniszczalne, jak i jej młode ciało uległo śmierci ze strony zabójcy, ale nosi w sobie to ludzkie ciało zapis nieśmiertelności, jaką człowiek ma osiągnąć w Bogu wiecznym i żywym przez Chrystusa. Tak więc święci są po to, ażeby świadczyć o wielkiej godności człowieka. Świadczyć o Chrystusie ukrzyżowanym i zmartwychwstałym "dla nas i dla naszego zbawienia", to znaczy równocześnie świadczyć o tej godności, jaką człowiek ma wobec Boga. Świadczyć o tym powołaniu, jakie człowiek ma w Chrystusie.

Karolina Kózkówna była świadoma tej godności, świadoma tego powołania. Żyła z tą świadomością i dojrzewała w niej. Z tą świadomością oddała wreszcie swoje młode życie, kiedy trzeba było je oddać, aby obronić swą kobiecą godność, aby obronić godność polskiej, chłopskiej dziewczyny. "Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą" (Mt 5,8).

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna