Autor Listu Klementyńskiego i patron narodów słowiańskich

23 listopada – Wspomnienie liturgiczne św. Klemensa I (Klemensa Rzymskiego), papieża, męczennika, Ojca Kościoła (zm. ok. 91-101 – według Euzebiusza z Cezarei; według innych źródeł 88-97).

Zgodnie z tradycją był trzecim biskupem Rzymu (przed nim na Stolicy Piotrowej zasiadali: Piotr, Linus i Anaklet) i autorem "Listu do Koryntian" (Listu Klementyńskiego), jednego z najbardziej poruszających tekstów literackich pierwotnego chrześcijaństwa.

Według "Liber Pontificalis", Klemens urodził się w I w. w rzymskiej dzielnicy Montecelio, w rodzinie pochodzenia żydowskiego. W młodości prawdopodobnie był współpracownikiem Apostoła Piotra; wspomniany jest w Liście do Filipian jako uczeń św. Pawła. Z całą pewnością wiemy o nim tyle, że był biskupem w Rzymie za czasów cesarzy Galby i Wespazjana, oraz że w imieniu starszych swego Kościoła uznał za stosowne zainterweniować w celu przywrócenia jedności w Kościele korynckim, rozdartym podziałami dotyczącymi władzy we wspólnocie chrześcijańskiej.

W swoim liście, w tonie pełnym pokory, a zarazem pełnym ewangelicznej mądrości, Klemens przypomina chrześcijanom z Koryntu, że droga jedności i pokoju wyznaczona przez Chrystusa przechodzi przez uniżenie i wzajemne podporządkowanie się z miłości, zgodnie z nauczaniem św. Pawła, które tworzyło głęboką więź między chrześcijanami z Rzymu i z Koryntu.

List Klementyński (ok. 96-97, umieszczony w wydaniach Ojców apostolskich) jest najstarszym zachowanym dokumentem papieskim, z którego wynika, iż Kościół rzymski miał prawo interwencji w życie innych gmin chrześcijańskich. Klemens wskazywał na prymat papieża jako najwyższego kapłana i na szczególną rangę Kościoła rzymskiego. Tradycja błędnie przypisywała Klemensowi autorstwo wielu pism (m.in. Pseudoklementyn).

Sława Klemensa, jako człowieka pokornego i ewangelicznego, urosła do tego stopnia, że powstawały rozliczne tradycje na jego temat. Według niektórych z nich, Klemens poniósł śmierć męczeńską w Morzu Czarnym, na Krymie, gdzie został utopiony z rozkazu władzy rzymskiej. Atrybutami Klemensa w sztuce są: kotwica, którą uwiązano mu u szyi, księga, mały krzyż, paliusz, Baranek Apokalipsy. W Kościele wschodnim wspominany jest 24 lub 25 XI.

W 868 święci równi apostołom, Cyryl i Metody odnaleźli relikwie św. Klemensa i przywieźli je do Rzymu. Tu zostały przyjęte z najwyższymi honorami przez papieża Hadriana II i złożone w bazylice poświęconej jego pamięci.

Przyczynki do lektury:

"Któż może wyjaśnić więź miłości Bożej? Kto jest zdolny wyrazić ogrom jej piękna? Wysokość, na jaką prowadzi miłość, jest niewysłowiona. Miłość łączy nas z Bogiem: "Miłość zakrywa wiele grzechów". W miłości nie ma nic banalnego ani pysznego. Miłość nie ma schizmy, miłość się nie buntuje, miłość wszystkiego dokonuje w zgodzie. Bez miłości nic nie jest miłe Bogu. W miłości Pan wziął nas do siebie. Z miłości, jaką miał ku nam, Jezus Chrystus, nasz Pan, w woli Bożej, oddał za nas swoją krew, swoje ciało za nasze ciało i swoją duszę za naszą duszę" (Klemens Rzymski, "List do Koryntian" 49).

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Nowenna do św. Antoniego z Padwy - dzień 3 Modlitwa do św. Norberta Modlitwa do bł. Marii Karłowskiej Litania do bł. Marii Karłowskiej Test wiedzy o bł. Marii Karłowskiej Modlitwa do św. Marcelina Champagnata

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna