Był pierwszym chrześcijańskim pustelnikiem

15 stycznia - Wspomnienie liturgiczne św. Pawła z Teb (Pierwszego Pustelnika chrześcijańskiego; zm. 342), pustelnika egipskiego, głównego patrona zakonu paulinów.

Najbardziej wiarygodne informacje o nim zawarte są w jego "Żywocie", napisanym w latach 374-379 przez św. Hieronima, w celu rozwiania legend i odtworzenia rzeczywistego, jak na owe czasy, obrazu egipskiego eremity.

Paweł urodził się w Tebach - starożytnej stolicy faraonów (za jego czasów Teby były już tylko małą wioską) ok. 228 w bogatej rodzinie chrześcijańskiej i otrzymał solidne wykształcenie. Gdy Paweł miał 20 lat, ok. 240, rozpoczęły się prześladowania Dioklecjana.

Uciekając przed prześladowaniami chrześcijan, schronił się w Dolnej Tebaidzie (Dolnych Tebach). Wobec wrogości szwagra, który groził, że wyda go władzom, postanowił uczynić ze swej ucieczki dobrowolny wybór stylu życia. Znalazłszy grotę ukrytą w załomach skalnych, a przy tym nawadnianą przez niewielkie, ale stałe źródło wody, zamieszkał tam do śmierci. Według tradycji, jako znak, że taka była wola Boża względem niego, Paweł codziennie otrzymywał od kruka rację chleba konieczną na swe utrzymanie.

Na temat 90 lat spędzonych w grocie panuje absolutne milczenie, niemal jakby się chciało wskazać na niemożliwość ujęcia w słowa tego doświadczenia Boga, jakie może stać się udziałem chrześcijańskiego eremity na samotności. Pod tym względem Hieronim przeciwstawia Pawła Antoniemu, będącemu przykładem samotnika, który stał się nauczycielem ascetów i angażował się w bieg dziejów.

Przed swą śmiercią Paweł ugościł u siebie Antoniego. Ten ostatni złożył jego ciało w dole wykopanym dla Pawła przez dwa lwy, które w tradycyjnej ikonografii często pojawiają się u boku tych dwóch pustelników.

Jeszcze dzisiaj wokół groty Pawła żyje wspólnota anachoretów całkowicie oddanych poszukiwaniu Boga w samotności. W XII w. znaleziono rzekomo relikwie św. Pawła i przeniesiono najpierw do Konstantynopola, potem do Wenecji, a w końcu na Węgry, o co zadbali węgierscy paulini. W ikonografii św. Paweł Pustelnik przedstawiany jest w tkanej sukni z liści palmowych. Jego atrybuty to: kruk z chlebem w dziobie, lew kopiący grób, przełamany chleb. Jest patronem zakonu paulinów, piekarzy i ludzi tkających dywany.

Przyczynki do lektury:

"Kiedy wybuchło prześladowanie, Paweł pozostał odosobniony w odległym mieście. Lecz mąż siostry, kierowany żądzą pieniędzy, zaczął grozić złożeniem donosu na tego, którego powinien raczej ukrywać. Gdy tylko przezorny młodzieniec o tym się dowiedział, schronił się na pustyniach górskich. Czekając na koniec prześladowań, zmienił tę konieczność w dobrowolny wybór. Stopniowo się posuwając, natrafił na górę skalistą, na zboczach której była niewielka jaskinia zamknięta głazem. Usunąwszy go, dostrzegł w środku wielki przedsionek pod gołym niebem, a stara palma rozpościerała swe długie gałęzie, wskazując na źródło czystej wody. Rozmiłowawszy się w tym przybytku, który w pewnym sensie był mu podarowany przez Boga, spędził w nim na modlitwie i w samotności całe życie" (Hieronim, "Żywot św. Pawła Pustelnika" 4-6).

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Nowenna do Świętego Szarbela - dzień 3 Modlitwa do św. Wawrzyńca z Brindisi św. Prorok Daniel Modlitwa do św. Proroka Daniela Modlitwa do bł. Franciszka Marii od Krzyża Jordana Modlitwa do św. Wiktora z Marsylii

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna