Św. Kinga jest patronką Polski i Litwy

Urodziła się w 1234 r. w Ostrzyhomiu. Była córką króla Węgier Beli IV i cesarzówny greckiej - Marii. Otrzymała imię Kunegunda. Kinga jest prawdopodobnie zdrobnieniem tego imienia. Miała pięć lat, gdy na mocy politycznych postanowień przybyła do Polski - do Sandomierza. Opiekowała się nią przyszła teściowa. Ślub węgierskiej królewny z księciem sandomiersko - krakowskim (z rodu Piastów) - Bolesławem odbył się w 1247 r.

Trzeba pamiętać, że wieki: Xli i XIII nie były łaskawe dla państwa polskiego. Wciąż zmagało się ono z rozbiciem dzielnicowym, które w 1138 r. w swoim testamencie zarządził król Bolesław Krzywousty. Polskę niszczyły wewnętrzne walki książąt o władzę. Na dodatek borykała się z problemami militarnymi. Zagrażały jej sąsiedzi: Jaćwingowie, Rusini, Litwini oraz Tatarzy.

Kinga przywiozła do Polski znaczny posag, który w dużei mierze przeznaczyła na potrzeby wojenne Bolesława i na odbudowę spalonego przez Tatarów Krakowa - ówczesnej stolicy kraju. Mąż z wdzięczności za hojność oddał jej w posiadanie ziemię sądecką. Zarządzała nią troskliwie i mądrze. Przyczyniła się do powstania wielu wsi, dbała o unowocześnienie uprawy ziemi. Przeprowadziła śmiałą reformę gospodarczą częściowo uwalniając chłopów od zależności feudalnej. Z Węgier sprowadziła górników, którzy odkryli w Polsce pierwsze złoża soli w Bochni, a później w Wieliczce. Nie przestawała wspierać majątkiem męża, który dzięki temu mógł podnieść z ruiri zniszczone wsie i miasta. Nadawała liczne prawa ich mieszkańcom, stawiała przytułki dla ludzi starych i chorych. Fundowała klasztory i obdarowywała kościoły.

Kinga, przejęta ideałem dziewiczego życia, jeszcze będąc dzieckiem, dobrowolnie oddała się na wyłączną służbę Bogu. Zaproponowała zatem mężowi, by wraz z nią ślubował na rok bezwzględną czystość. Bolesław zgodził się. Ślub ten obydwoje zachowali w tajemnicy. Książę nie wyraził również sprzeciwu, kiedy Kinga poprosiła go o przedłużenie przysięgi na kolejny rok. Za trzecim razem zaprotestował jednak, grożąc jej zdradą Kinga modliła się, by mąż przychylił się do jej prośby. Została wysłuchana. Po kilku latach oboje złożyli na ręce krakowskiego biskupa ślub dozgonnej czystości. To prawdopodobnie wtedy Bolesław zyskał przydomek: "Wstydliwy".

Dziś takie podejście wydaje się nam niezrozumiałe. Wszak życie w dziewictwie i małżeństwie w zasadzie się wykluczają. W średniowieczu jednak wiele świątobliwych kobiet i mężczyzn wybierało taką właśnie drogę do świętości. Po śmierci męża w 1279 r. Kinga wstąpiła do ufundowanego wcześniej przez siebie klasztoru klarysek w Starym Sączu. Choć jako fundatorka cieszyła się dużym autorytetem, prosiła: "Zapomnijcie o tym, że byłam księżną". Sama szorowała podłogi, prała i gotowała. Zajmowała się także wykształceniem sióstr. Małe wychowanice klasztoru uczyła czytać. Wprowadziła zwyczaj śpiewania polskich pieśni, co przy wszechobecnej łacinie nie stanowiło wcale takiej oczywistości. Była czuła i troskliwa wobec potrzebujących, wiele czasu poświęcała na dzieła miłosierdzia. Prowadziła przy tym ascetyczne, niemal wyniszczające życie.

Zmarła 24 lipca 1292 r. po 10-miesięcznej, bliżej nieznanej chorobie. Beatyfikował ją papież Aleksander VIII w 1690 r. Kanonizował zaś Jan Paweł 11-16 czerwca 1999 r. Powiedział wtedy o niej: "Św. Kinga bardzo ceniła czystość i dziewictwo, słusznie upatrując w tym stanie niezwykłego daru, dzięki któremu człowiek w sposób szczególny doświadcza własnej wolności".

Św. Kinga jest patronką Polski i Litwy. Czczą ją również górnicy z polskich kopalni soli jako swoją patronkę i opiekunkę.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna