Posłał ją (Pan) do pogan, aby swoimi modlitwami ich (Krzyżaków) wspierała, a dobrym przykładem nawracała i budowała, głosząc święte imię Jego

Jutta von Sangerhausen pochodziła z rodu książąt brunszwickich. Owdowiawszy, rozdała majątek ubogim; mąż zmarł idąc do Ziemi Świętej. Cechowała ją wówczas niezwykła wprost wrażliwość na ludzką biedę. Jej posługa na rzecz chorych, a zwłaszcza trędowatych, sprawiła, że nazywano ją szaloną.

Ok. 1256 Anno von Sangerhausen, wielki mistrz krzyżacki w latach 1256-73, jej powinowaty, zaprosił ją do zarządzanego przez siebie kraju. Myślał, że będzie mu pomocna w chrystianizacji Prus. Wspierała więc modlitwą dzieło chrystianizacji. Mistyczka, Mechtylda z Magdeburga, w swoich "Objawieniach" tak komentuje ten fakt: "Posłał ją (Pan) do pogan, aby swoimi modlitwami ich (Krzyżaków) wspierała, a dobrym przykładem nawracała i budowała, głosząc święte imię Jego".

Osiadła w Chełmży, gdzie spotkała rodaka z Turyngii, Heidenryka, pierwszego biskupa nowo powstałej diecezji chełmińskiej. Pozwolił on zamieszkać Jucie w opuszczonej rybackiej chacie w lesie bielczyńskim, niedaleko Chełmży. Codziennie przybywała stamtąd do miasta, by wysłuchać mszy św. i posługiwać chorym. Raz dziennie, rano, opuszczała swoją pustelnię i szła na Mszę do kościoła w tym mieście. W drodze powrotnej odwiedzała szpital przy kaplicy św. Jerzego, gdzie z poświęceniem usługiwała najbardziej chorym.

Sława pustelnicy rozniosła się daleko poza Chełmżę. Do Juty tłumnie przychodzili ludzie z prośbą o radę albo wsparcie modlitewne. Cieszyła się powszechnym zaufaniem.

Na ziemi chełmińskiej przeżyła zaledwie cztery lata. Przy jej śmierci obecny był bp Heidenryk, który - na życzenie Juty - czytał jej opis Męki Pańskiej z Nowego Testamentu. Zmarła prawdopodobnie 12 maja 1260. Biskup polecił, by pochować ją w południowej nawie budowanej wówczas katedry w Chełmży (ob. bazyliki konkatedralnej Świętej Trójcy w Chełmży).

Po śmierci Juty jej kult rozwijał się w państwie krzyżackim. Od XVII w. czczono ją przede wszystkim 12 maja. Do odnowienia czci przyczynił się Zygmunt III oraz jezuicki hagiograf Fryderyk Szembek. On to na żądanie króla sporządził jej życiorys. 15 kwietnia 1637 bp Jan Lipski zatwierdził kult Juty, polecił wybudować kaplicę ku jej czci na miejscu dawnej pustelni, a zarazem ustanowił ją, wraz z bł. Dorotą z Mątowów, jedną z patronek Prus Królewskich.

Juta dołączyła do grona świętych z Niemiec, którzy duszę swoją oddali Polsce - św. Ottona z Bambergu, św. Brunona z Kwerfurtu i św. Jadwigi Śląskiej.

Powtórne ożywienie kultu bł. Juty nastąpiło za bpa Andrzeja Załuskiego (1739-46). Ufundował on w kościele katedralnym w Chełmży marmurowy ołtarz ku jej czci. Józef Szydzik, proboszcz chełmżyński i fordoński, odnowił kult bł. Juty i wybudował kaplicę pod jej wezwaniem w Bielczynach na miejscu dawnej pustelni i dawniejszych kaplic. 20 maja 1984 biskup chełmiński Marian Przykucki ogłosił bł. Jutę patronką dzieł miłosierdzia diecezji chełmińskiej oraz wyznaczył odpust ku jej czci na III Niedzielę Maja. W tym samym dniu dokonał poświęcenia nowej kaplicy w Bielczynach, której prezbiterium stanowi dawna kaplica z 1937.

Patronat: dawniej Prusy, zwłaszcza diecezje chełmińska i pomezańska; obecnie Chełmża, dzieła miłosierdzia w diecezji chełmińskiej, teraz pelplińskiej, Grudziądzkie Centrum "Caritas", kaplica w Bielczynach. Sposób przedstawiania: w ciemnym stroju z namalowanym na piersiach słońcem, w welonie, obok Doroty z Mątów.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna