Został Apostołem "przez zrządzenie losu"

14 maja – Św. Macieja, Apostoła "przez zrządzenie losu", męczennika.

W związku ze zdradą Judasza, po śmierci i zmartwychwstaniu Jezusa, apostołowie uznali za konieczne uzupełnienie swego grona, aby dalej tworzyć grono Dwunastu, ponieważ tak postanowił Jezus, zapowiadając proroczo, że podczas Jego przyjścia w chwale, Dwunastu będzie siedzieć na dwunastu tronach i sądzić dwanaście pokoleń Izraela.

Maciej chodził za Jezusem i słuchał Jego nauki od początku, jak również był wśród świadków Jego zmartwychwstania. Miał zatem przymioty konieczne, aby stać się członkiem kolegium apostolskiego. Wybór Macieja, który mógłby się wydawać przypadkowy, świadczy o tym, że wyboru swoich sług dokonuje sam Bóg.

Różne Kościoły w ciągu wieków zachowały podobny system, kiedy miano dokonać wyboru na jakiś urząd kościelny między kandydatami równie godnymi. Na przykład Kościoły koptyjski i serbski jeszcze dzisiaj powierzają wybór swojego nowego patriarchy losom, ciągniętym przez dziecko z przewiązanymi oczyma.

Jednak poza tą jedną wzmianką, że po Wniebowstąpieniu został wybrany i dołączony do grona Dwunastu w miejsce Judasza (Dz 1,15-26), Pismo Święte nie podaje nam więcej informacji o św. Macieju. Nie wiadomo też dokładnie, gdzie Maciej pełnił później swoją posługę ani nawet gdzie zmarł.

Tradycja natomiast mówi, że miał głosić Ewangelię najpierw w Judei, potem w Etiopii, wreszcie w Kolchidzie – krainie Azji Mniejszej, nad brzegami Morza Czarnego, na południe od gór Kaukazu. Śmierć męczeńską miał ponieść jednak w Jerozolimie. Najpierw miał być kamienowany przez pogan, a następnie zabity toporem. Według Klemensa Aleksandryjskiego św. Maciej miał umrzeć śmiercią naturalną. Z pism apokryficznych zachowały się jedynie fragmenty "Ewangelii św. Macieja" i "Dziejów św. Macieja". Oba pisma powstały w III w.

Relikwie św. Macieja według tradycji odnalazła w IV w. św. Helena i podarowała je kościołowi w Trewirze (Niemcy). Później relikwie podarowano również kościołowi w Rzymie (kościół Matki Bożej Większej) i w Padwie (kościół św. Justyny). W Trewirze od średniowiecza do dziś kult św. Macieja jest bardzo żywy.

W ikonografii św. Maciej przedstawiany jest z siekierą lub z halabardą. Jego doroczne święto obchodzono 24 lub 25 lutego w zależności od tego, ile luty miał dni. Reforma kalendarza kościelnego w 1969 przeniosła święto na 14 maja, by jego rocznica nie kolidowała z Wielkim Postem.

Święty Maciej wzywany jest w przypadku kokluszu, pryszczy, niepłodności. Jest patronem rzeźników, rzemieślników budowlanych, cukierników, kowali, krawców.

Przyczynki do lektury:

"Wiara chrześcijańska w oryginalny sposób łączy objawienie i historię: Ewangelia jest jednocześnie wydarzeniem inicjującym i dobrą nowiną, którą należy przekazywać dalej. Wiara ta domaga się jakiegoś początku w historii, a następnie głosi, że autentyczna moc tego Boskiego początku będzie dostępna i przyniesie zbawienie dzięki niezastąpionemu pośrednictwu mężczyzn i kobiet. Jezus Chrystus jest tym Boskim, osobowym początkiem. On jest też owym wydarzeniem inicjującym. Lecz Bóg potrzebuje mężczyzn i kobiet, Ewangelia musi być w dalszym ciągu przepowiadana. Jest to zadanie świadków Słowa, tych, którzy w tym celu zostali posłani. Taka zresztą jest etymologia słowa "apostoł" (François Bovon, "Ewangelia i Apostoł").

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna