Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

św. Maciej

Maciej jest również imieniem teoforycznym i oznacza "dar Jahwe".

Historycznych danych o Macieju niemalże nie posiadamy. Należał do uczniów Jezusa od początku, to jest chrztu Janowego, a legenda uzupełnia te dane podając, że należał do grona Siedemdziesięciu, i z niego dopiero został powołany. Inna legenda mówi, że był bogaczem, który stracił wszystko i poszedł za Jezusem. Pozostaje faktem, że po zdradzie Judasza i po zmartwychwstaniu, z inicjatywy św. Piotra Apostołowie postanowili dopełnić kolegium Dwunastu. Na miejsce Judasza przedstawili dwóch: Barsabę zwanego Justusem i Macieja. Los padł na Macieja. Więcej wiadomości o Macieju nie znajdujemy w Piśmie Świętym.

Dalsze losy Macieja są trudne do określenia, ponieważ jego imię mylono z imieniem Mateusz. Miał on nauczać w Damaszku, a po sukcesach duszpasterskich został ujęty i położony na rozpalonym żelaznym łożu, na którym przeleżał dwadzieścia cztery dni bez uszczerbku, wypuszczono go więc i umarł w mieście Pelwon. Inna legenda mówi o jego pobycie wśród ludożerców, gdzie go uwięziono i z więzienia uratował go św. Andrzej. Miał działać w Judei i w Etiopii. Co do śmierci nie ma też jednoznacznej tradycji: miał umrzeć śmiercią naturalną - jak podaje wspomniana legenda o pracy w Damaszku i Klemens Aleksandryjski, lub też męczeńską - zginąć od topora lub zostać ukrzyżowany. Maciej cieszył się powodzeniem pośród gnostyków - miał być nawet założycielem jednej z ich grup. Pod jego imieniem kursowała "Ewangelia Macieja" oraz "Tradycje Macieja", cytowane przez Klemensa Aleksandryjskiego. Istnieją stosunkowo nieliczne utwory apokryficzne jemu poświęcone, a więc jego koptyjskie męczeństwo, czy też legenda arabska i etiopska o ocaleniu go przez Maryję.

Imię Maciej było bardzo popularne w Polsce, stąd też bardzo wiele form imienia (Maciek, Maćko, Matwiej) oraz liczne nazwiska: Maćkowski, Maćkowiak, Matysiak i inne.

Jego relikwie wraz z suknią Pana Jezusa i gwoździem z krzyża miała przysłać św. Helena do Trewiru. Relikwie te dwukrotnie zaginęły i dwukrotnie je odnajdywano, ostateczne ich odnalezienie miało miejsce w 1137 r. i odtąd spoczywają w Trewirze - jedyne relikwie Apostoła na północ od Alp.

Jego święto przypadało dawniej 24 lub 25 lutego (zależnie od roku przestępnego czy nie- przestępnego), dziś natomiast 14 maja. Jest przedstawiany z toporem lub halabardą. Jest patronem stolarzy, rzeźników i pracowników budowlanych.

Ks. MAREK STAROWIEYSKI
Pismo Katolickie Pielgrzym, nr 220

Zobacz więcej


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości



Wieczernik, czyli tam, gdzie się wszystko zaczęłoWieczernik, czyli tam, gdzie się wszystko zaczęło

Duch czasów ostatecznychDuch czasów ostatecznych

Potężna Niebios Królowo i Pani AniołówPotężna Niebios Królowo i Pani Aniołów

Gietrzwałdzkie uzdrowieniaGietrzwałdzkie uzdrowienia

Potężna Niebios Królowo i Pani AniołówMatka obojga narodów

Najbardziej popularne

Litania do Najświętszej Maryi PannyLitania do Najświętszej Maryi Panny

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2021 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej