Jest patronem Krakowa, młodzieży akademickiej oraz kobiet oczekujących na rozwiązanie

18 lipca 1482 - W Krakowie zmarł o. Szymon z Lipnicy, bernardyn, kaznodzieja w klasztorze na Stradomiu, święty.

Urodził się w Lipnicy, w powiecie bocheńskim, ok. 1438-40 jako syn Grzegorza i Anny. O jego dzieciństwie i pierwszych latach nauki nic bliższego nie wiemy. Wiadomo tylko, że w 1454 zapisał się na Akademię Krakowską. W trzy lata później uzyskał na niej stopień bakałarza.

Zamiast kontynuować studia, wstąpił nieoczekiwanie do obserwantów, których niebawem nazwano u nas bernardynami. Stało się to pod wpływem ożywienia religijnego i tego wielkiego budzenia powołań zakonnych, które zapoczątkował w Polsce św. Jan Kapistran. Razem z Szymonem do furty klasztornej na Stradomiu zapukało dziesięciu jego kolegów z Akademii.

Po odbyciu nowicjatu pod kierunkiem o. Krzysztofa z Varese złożył w 1458 pierwsze śluby zakonne. Jak wyglądały pierwsze lata Szymona w zakonie - nie wiemy. Jego rękopis ze skopiowanymi tekstami średniowiecznych kaznodziejów pozwala przypuszczać, że czuł się wezwanym do głoszenia słowa Bożego.

Przed 1465 był już kapłanem i przełożonym konwentu tarnowskiego. Potem widzimy go na stanowisku kaznodziei w klasztorze na Stradomiu. Zdobył sobie wówczas duże znaczenie, m.in. w środowisku akademickim. Przypuszczali niektórzy, że był też spowiednikiem królewskim, ale źródła na ten temat milczą. W 1472 był w Akwili (L'Aquila) na uroczystości przeniesienia relikwii św. Bernardyna ze Sieny. W dwa lata później wysłano go jako delegata na kapitułę ogólnozakonną do Pawii. Po jej zakończeniu udał się pielgrzymim szlakiem do Rzymu, a następnie do Ziemi Świętej.

Prawdopodobnie piastował potem różne urzędy zakonne, ale nie zachowały się w źródłach dokładniejsze wzmianki na ten temat. Tradycja zakonna utrzymywała m.in., że był mistrzem nowicjuszów. Wreszcie w 1482 wybrano go znów jako delegata na kapitułę prowincji w Kole. Udziału w niej już nie wziął, padł ofiarą strasznej epidemii dżumy, która właśnie dziesiątkowała ludność Krakowa. Szymon zmarł posługując chorym, po pięciu dniach choroby. Zmarłego pochowano w kościele klasztornym pod wielkim ołtarzem.

W zakonie Szymon odznaczał się surowością życia, nabożeństwem do Najświętszego Sakramentu i Matki Bożej.

Uznanie dla jego świętości było powszechne. Zaraz po jego śmierci miało miejsce aż 377 cudownych uzdrowień i łask. Po trzydziestu latach zaczęto myśleć o beatyfikacji. W 1488 za zezwoleniem papieża Innocentego VIII dokonano "podniesienia" jego relikwii i przeniesiono je do osobnej kaplicy. O formalną beatyfikację zabiegał także w 1514 prymas Jan Łaski. Starania te wznowiono w XVII w. Uwieńczył je wreszcie dekret beatyfikacyjny, wydany 24 lutego 1685 przez Innocentego XI.

W stuleciu zaś następnym zaczęto przygotowywać proces kanonizacyjny. Ogólna sytuacja kraju sprawiła, że do końca go nie doprowadzono. Został wznowiony dekretem watykańskiej Kongregacji Obrzędów 23 czerwca 1948, za pontyfikatu pap. Piusa XII. Szymon z Lipnicy został kanonizowany dopiero 3 czerwca 2007 przez papieża Benedykta XVI.

Relikwie świętego znajdują się w bocznej kaplicy kościoła pw. św. Bernardyna ze Sieny w Krakowie. Fragment relikwii został w 1923 przekazany do kościoła pw. św. Szymona w rodzinnej Lipnicy Murowanej, zbudowanego na miejscu jego domu. Od 2009 jego relikwie posiada parafia w Mikołajowicach (Małopolska). Św. Szymon jest jednym z patronów Krakowa, studentów i parafii.

W ikonografii św. Szymon najczęściej przedstawiany jest jako głoszący kazanie lub posługujący zadżumionym.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna