Nikomu nic nie odmawiajcie, czyńcie dobrze wszystkim

22 września – Liturgiczne wspomnienie bł. Bernardyny (w świecie Marii) Jabłońskiej, dziewicy, współzałożycielki i pierwszej przełożonej generalnej Zgromadzenia Sióstr Albertynek Posługujących Ubogim (albertynek), współpracownicy i kontynuatorki dzieła miłosierdzia św. Adama Chmielowskiego, mistyczki (zm. Kraków, 23 września 1940).

Urodziła się 5 sierpnia 1878 w Pizunach k. Narola jako druga z czworga dzieci Grzegorza i Marii z Romanów. Dzieciństwo i młodość spędziła w domu rodzinnym. Rodzice przekazali jej prostą i szczerą wiarę w Boga odkrywanego w przyrodzie i na modlitwie oraz nabożeństwo do Matki Bożej. Maria nie uczęszczała do szkoły, lecz czytać i pisać uczyła się u prywatnych nauczycieli, których zatrudniali jej rodzice lub krewni. Braki w wykształceniu uzupełniała sama czytaniem książek wypożyczanych z parafialnej biblioteki w Lipsku.

Śmierć matki (1893) i nowe małżeństwo ojca całkowicie zmieniło jej dotychczasowe pogodne i promienne życie. Odtąd Maria coraz częściej modliła się w kościele przed Najświętszym Sakramentem i zaczynała stronić od koleżanek i zabaw, a pogrążać się w zadumie i samotności. W kontemplacyjnej refleksji poznawała Boga bliskiego człowiekowi, odkrywając w cierpieniu i osamotnieniu powołanie do życia zakonnego. Pogłębiała je przez lekturę żywotów świętych, szukając u nich wzorów całkowitego oddania się Bogu w służbie bliźnim.

13 czerwca 1896 spotkała w Horyńcu br. Alberta Chmielowskiego, który ukazał jej ideał zgromadzenia żyjącego w całkowitym ubóstwie i poświęceniu dla najuboższych. 13 sierpnia tegoż samego roku opuściła dom rodzinny i wstąpiła do tworzącego się Zgromadzenia Sióstr Albertynek. Pracowała wśród chorych. 3 czerwca 1897 przyjęła habit tercjarski z rąk br. Alberta jako jedna z siedmiu pierwszych albertynek i przyjęła imię Bernardyna.

Widok nędzy fizycznej i duchowej w krakowskich przytułkach początkowo ją przerażał. Przeżyła wtedy poważny kryzys duchowy. Próbowała nawet zawrócić z obranej drogi. Wymowne milczenie br. Alberta, któremu wyznała swoje wątpliwości, zaważyło na jej decyzji pozostania w zgromadzeniu. Odtąd zdecydowanie szła za natchnieniem Bożym drogą ofiary, wyrzeczenia i całkowitego poświęcenia Bogu przez posługę biednym i cierpiącym.

Pełniła obowiązki pomocnicy w kuchni i głównej kucharki, szyła, prała, pomagała w ogrodzie i usługiwała chorym, ucząc się dostrzegać w najuboższych obraz cierpiącego Chrystusa. Siły do ofiarnej pracy czerpała z Eucharystii, w której odkrywała tajemnicę nieskończonej miłości Boga do człowieka, w pełni zrealizowanej ofiarą Krzyża. Całe godziny, najczęściej nocne, spędzała na adoracji Najświętszego Sakramentu. Już za życia nazywano ją nieśmiało matką ubogich.

7 kwietnia 1902 br. Albert mianował s. Bernardynę pierwszą przełożoną generalną. Na stanowisku tym pozostała do śmierci; zmarła w Krakowie 23 września 1940, w Domu Generalnym Zgromadzenia Sióstr Albertynek, w celi przylegającej do kaplicy, gdzie większość godzin nocnych spędzała na modlitwie.

Po ojcu s. Bernardyna odziedziczyła i rozwinęła w życiu łagodność, połączoną ze stanowczością, dobroć z pedantyczną dokładnością, a żywy, impulsywny temperament z poczuciem obowiązkowości i posłuszeństwa. Nowo tworzącemu się zgromadzeniu zapewniła byt prawny przez napisanie konstytucji, która została zatwierdzona w 1926. Pełna ufności w Bogu, pisała: "Nie trzeba się tym przejmować, co przemija". Na łożu śmierci przekazała współsiostrom swój testament w słowach: "Nikomu nic nie odmawiajcie, czyńcie dobrze wszystkim".

Siostra Bernardyna, spadkobierczyni idei św. Franciszka i św. Brata Alberta, budzi podziw wielkością ducha, mocno zakorzenionego w Chrystusie cierpiącym i w Eucharystii. Zachwyca działalnością apostolską jako matka ubogich, którzy u sióstr albertynek znaleźli dach nad głową, chleb, pracę i odkryli ludzką godność.

Papież Jan Paweł II beatyfikował s. Bernardynę wraz z s. Marią Karłowską 6 czerwca 1997 w Zakopanem.

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości Nowenna do św. Antoniego z Padwy - dzień 3 Modlitwa do św. Norberta Modlitwa do bł. Marii Karłowskiej Litania do bł. Marii Karłowskiej Test wiedzy o bł. Marii Karłowskiej Modlitwa do św. Marcelina Champagnata

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna