Nikomu nic nie odmawiajcie, czyńcie dobrze wszystkim

22 września – Liturgiczne wspomnienie bł. Bernardyny (w świecie Marii) Jabłońskiej, dziewicy, współzałożycielki i pierwszej przełożonej generalnej Zgromadzenia Sióstr Albertynek Posługujących Ubogim (albertynek), współpracownicy i kontynuatorki dzieła miłosierdzia św. Adama Chmielowskiego, mistyczki (zm. Kraków, 23 września 1940).

Urodziła się 5 sierpnia 1878 w Pizunach k. Narola jako druga z czworga dzieci Grzegorza i Marii z Romanów. Dzieciństwo i młodość spędziła w domu rodzinnym. Rodzice przekazali jej prostą i szczerą wiarę w Boga odkrywanego w przyrodzie i na modlitwie oraz nabożeństwo do Matki Bożej. Maria nie uczęszczała do szkoły, lecz czytać i pisać uczyła się u prywatnych nauczycieli, których zatrudniali jej rodzice lub krewni. Braki w wykształceniu uzupełniała sama czytaniem książek wypożyczanych z parafialnej biblioteki w Lipsku.

Śmierć matki (1893) i nowe małżeństwo ojca całkowicie zmieniło jej dotychczasowe pogodne i promienne życie. Odtąd Maria coraz częściej modliła się w kościele przed Najświętszym Sakramentem i zaczynała stronić od koleżanek i zabaw, a pogrążać się w zadumie i samotności. W kontemplacyjnej refleksji poznawała Boga bliskiego człowiekowi, odkrywając w cierpieniu i osamotnieniu powołanie do życia zakonnego. Pogłębiała je przez lekturę żywotów świętych, szukając u nich wzorów całkowitego oddania się Bogu w służbie bliźnim.

13 czerwca 1896 spotkała w Horyńcu br. Alberta Chmielowskiego, który ukazał jej ideał zgromadzenia żyjącego w całkowitym ubóstwie i poświęceniu dla najuboższych. 13 sierpnia tegoż samego roku opuściła dom rodzinny i wstąpiła do tworzącego się Zgromadzenia Sióstr Albertynek. Pracowała wśród chorych. 3 czerwca 1897 przyjęła habit tercjarski z rąk br. Alberta jako jedna z siedmiu pierwszych albertynek i przyjęła imię Bernardyna.

Widok nędzy fizycznej i duchowej w krakowskich przytułkach początkowo ją przerażał. Przeżyła wtedy poważny kryzys duchowy. Próbowała nawet zawrócić z obranej drogi. Wymowne milczenie br. Alberta, któremu wyznała swoje wątpliwości, zaważyło na jej decyzji pozostania w zgromadzeniu. Odtąd zdecydowanie szła za natchnieniem Bożym drogą ofiary, wyrzeczenia i całkowitego poświęcenia Bogu przez posługę biednym i cierpiącym.

Pełniła obowiązki pomocnicy w kuchni i głównej kucharki, szyła, prała, pomagała w ogrodzie i usługiwała chorym, ucząc się dostrzegać w najuboższych obraz cierpiącego Chrystusa. Siły do ofiarnej pracy czerpała z Eucharystii, w której odkrywała tajemnicę nieskończonej miłości Boga do człowieka, w pełni zrealizowanej ofiarą Krzyża. Całe godziny, najczęściej nocne, spędzała na adoracji Najświętszego Sakramentu. Już za życia nazywano ją nieśmiało matką ubogich.

7 kwietnia 1902 br. Albert mianował s. Bernardynę pierwszą przełożoną generalną. Na stanowisku tym pozostała do śmierci; zmarła w Krakowie 23 września 1940, w Domu Generalnym Zgromadzenia Sióstr Albertynek, w celi przylegającej do kaplicy, gdzie większość godzin nocnych spędzała na modlitwie.

Po ojcu s. Bernardyna odziedziczyła i rozwinęła w życiu łagodność, połączoną ze stanowczością, dobroć z pedantyczną dokładnością, a żywy, impulsywny temperament z poczuciem obowiązkowości i posłuszeństwa. Nowo tworzącemu się zgromadzeniu zapewniła byt prawny przez napisanie konstytucji, która została zatwierdzona w 1926. Pełna ufności w Bogu, pisała: "Nie trzeba się tym przejmować, co przemija". Na łożu śmierci przekazała współsiostrom swój testament w słowach: "Nikomu nic nie odmawiajcie, czyńcie dobrze wszystkim".

Siostra Bernardyna, spadkobierczyni idei św. Franciszka i św. Brata Alberta, budzi podziw wielkością ducha, mocno zakorzenionego w Chrystusie cierpiącym i w Eucharystii. Zachwyca działalnością apostolską jako matka ubogich, którzy u sióstr albertynek znaleźli dach nad głową, chleb, pracę i odkryli ludzką godność.

Papież Jan Paweł II beatyfikował s. Bernardynę wraz z s. Marią Karłowską 6 czerwca 1997 w Zakopanem.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna