Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Wielki papież epoki najazdów barbarzyńców

     Zdobycie Rzymu przez Alaryka w 410 roku rozpoczęło trudny okres chaosu najazdów barbarzyńców na Italię. Papieżem tego trudnego okresu był Leon, słusznie nazwany Wielkim.

     Pochodził z Toskanii i jako diakon pomagał kolejnym papieżom w rządzeniu Kościołem. Gdy wybrano go papieżem, przebywał właśnie z misją dyplomatyczną w Galii. Jego rządy w latach 440 - 460 to czasy szczególnie trudne dla Kościoła.

     Na Wschodzie wybuchła herezja monofizycka: Eutyches głosił, że w Chrystusie istnieje tylko jedna natura - boska, czemu przeciwstawiał się patriarcha Konstantynopola, Fla- wian. Obydwaj odnieśli się do papieża, który potępił monofizytyzm, a do Flawiana skierował sławny list. Stanowi on do dziś podstawę chrystologii wszystkich Kościołów pochalce- dońskich, to jest tych, które przyjęły ustawy soboru w Chalcedonie (nie przyjęli go nestoria- nie i monofizyci - Koptowie, Armeńczycy i Etiopczycy). List nie przyniósł skutków i w 449 roku cesarz zwołał sobór do Efezu, na którym zrehabilitowano Eutychesa. Sobór ten jednak zakończyło wtargnięcie wojska - stąd jest on nazwany "rozbojem efeskim". Natomiast sobór w Chalcedonie w 451 roku przyjął list do Flawiana jako podstawę swego orzeczenia dogmatycznego. Próby przywrócenia monofizytów do jedności Kościoła nie przyniosły sukcesu.

     Niemniej duże kłopoty miał Leon w Italii, w której, gdy de facto wycofały się już wojska cesarskie, papież stanowił w niej jedyny autorytet. Gdy więc do Rzymu doszły wieści o zbliżaniu się Hunnów ku Rzymowi, Leon wyruszył na spotkanie Attyli i spowodował cofnięcie się jego wojsk. Scenę tę następnie ozdobiła legenda, którą przedstawił Rafael na stan- cach watykańskich: Attyla cofa się przerażony na widok papieża, gdyż nad jego głową grożą mu mieczami święci apostołowie Piotr i Paweł. Gorzej powiodło się Leonowi, gdy w 453 roku Wandalowie pod wodzą Genzeryka wylądowali w Ostii. Papieżowi nie udało się skłonić ich do oszczędzenia miasta, niemniej uzyskał bezpieczeństwo dla ludzi zgromadzonych w bazylikach.

     Po Leonie pozostały dwa wielkie dzieła literackie: kazania i listy.

     Serię 96 kazań otwierająte na rocznice swojej koronacji, w których Leon, podobnie jak w swoich kazaniach na uroczystość św. Piotra i Pawła, mocno podkreśla prymat biskupa rzymskiego. Kazania pokazują nam liturgię rzymską wieku V, której Leon był wielkim reformatorem, choć wywodzenie " Sakramentarza Leoniańskiego " od Leona budzi wątpliwości. Kazania Leon wygłaszał z okazji wielkich świąt (jak Boże Narodzenie, Wielkanoc, Wniebowstąpienie) lub okresów liturgicznych (Wielki Post, Adwent i inne). Kazania przeniknięte są myślą przewodnią listu do Flawiana - tajemnicą wcielenia Chrystusa.

     Kazania Leona, pisane piękną łaciną z typową rzymską "gravitas" (powagą) nie są jedynym dokumentem homiletyczno-liturgicznym Italii tego okresu. Zachowały się bowiem, pochodzące z tego samego okresu, kazania znakomitego mówcy, biskupa Rawenny, Piotra Chryzologa, z których poznajemy liturgię rawennackątego okresu oraz kazania Maksyma z Turynu.

     Obok mów po Leonie zostały 173 listy, częściowo zredagowane przez sekretarza Leona, wybitnego pisarza, Prospera z Akwitanii. Listy Leona stanowią cenny dokument pokazuj ący życie Kościoła w wieku V, między innymi problemy związane z monofizytyzmem, pelagianizmem czy pryscylianizmem hiszpańskim.

     Leon jest jednym z wielkich papieży, prototypem wielkich papieży średniowiecza, broniącym nie tylko wiary, ale który jest, w tej dziejowej zawierusze, jedynym obrońcą udręczonej italskiej ludności.

Ks. MAREK STAROWIEYSKI
Pismo Katolickie Pielgrzym
nr 182


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść



Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]


Modlitwy | Opowiadania | Zagadki | Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej