Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Wielki czwartek na dworze wiedeńskim


     Stosownie do prastarego zwyczaju, i w roku bieżącym we czwartek wielkotygodniowy, odbędzie się w wiedeńskim pałacu cesarskim, ceremonia umywania nóg. W ceremonii bierze tylko udział dwunastu starców, staruszek zaś nie będzie, z powodu nieobecności w Wiedniu cesarzowej Elżbiety.

     Ceremonię samą poprzedza Msza uroczysta i kazanie w kościele dworskim, w obecności cesarza, następcy tronu i wszystkich arcyksiążąt. Po Mszy Św., urzędnicy dworu, wyżsi dostojnicy, generałowie i oficerowie załogi wiedeńskiej, zbierają się w wiedeńskiej sali tronowej pałacu. O godzinie wpół do jedenastej wprowadzają do sali dwunastu starców w średniowiecznym stroju niemieckim, koloru czarnego w niewysokich kapeluszach o szerokich skrzydłach z wstążkami niebieskiemi. Starcy siadają przy stole po prawej stronie, od głównych drzwi wchodowych. Po chwili wchodzą ministrowie i duchowieństwo w uroczystym stroju.

     Punktualnie o godzinie 11-tej przybywa cesarz w asystencyi arcyksiążąt, wyższych urzędników dworu i adjutantów dyżurnych. Na znak dany przez nadmistrza ceremonii, wchodzi nadkuchmistrz z paziami, niosący jedzenie dla starców. Zauważyć należy, że jedzenia te stawiają się tylko na stole, a potem zaraz odsyłane są napowrót do kuchni, zkąd zanoszą je do domów starców, zaproszonych właśnie na uroczystość. Sam cesarz ustawia potrawy przed starcami, odzywa się do każdego z nich, ła- skawem jakiemś słówkiem, poczerń arcyksiążęta zdejmują jedzenia ze stołu i oddają je paziom.

     Po ukończeniu tej ceremonii, stół wynoszą z sali i zaczyna się czytanie Ewangelii (o umywaniu nóg przez Pana Jezusa). Następnie cesarz przy udziale dwóch asystentów, spowiednika swego i jeszcze jednego duchownego, po kolei zbliża się do każdego starca i umywa mu nogi. Po obrzędzie umycia nóg, następuje wręczenie starcom woreczków z trzydziestu monetami srebrnemi. Na tern się kończy ceremonia. Co się tyczy starców, ci odwożą się do domów swych, wspaniałemi powozami dworskie- mi, zaprzężonemi w sześć koni.

Ze Starego "Pielgrzyma"
11. kwietnia 1895 r.
Pismo Katolickie Pielgrzym
nr 139


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść



Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]


Modlitwy | Opowiadania | Humor | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej