Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Czy rozum wystarcza do poznania Boga?

O ludziach, którzy są przekonani o istnieniu Boga mówimy zwykle, że są to "ludzie wierzący", przy czym pod pojęciem wiary - zgodnie z naszym punktem widzenia - rozumiemy akt zaufania do tego, co Bóg mówi o sobie, a więc wiarę nadprzyrodzoną. Wynikałoby stąd, że do poznania Boga wiara jest elementem absolutnie niezbędnym. Czy tak jest rzeczywiście? Czy człowiek, który w podanym wyżej znaczeniu jeszcze nie jest "wierzący", może przy pomocy samego tylko rozumu dojść do przekonania, iż Bóg rzeczywiście istnieje?

Teologowie już od dawna stawiali sobie to pytanie i musiał je podjąć również najnowszy Katechizm Kościoła Katolickiego. Odpowiedź, jaką daje, jest jednoznacznie twierdząca:

"Człowiek za pomocą swego rozumu może poznać Boga i dojść do pewności o Jego istnieniu, wsłuchując się w głos stworzeń oraz własnego sumienia".

Odpowiedź ta jest zgodna nie tylko z tradycyjną nauką Kościoła, ale także z ludzkim doświadczeniem. Sobór Watykański I ogłosił jako dogmat, że "Boga, który jest początkiem i końcem wszystkich rzeczy, można z rzeczy stworzonych na pewno poznać przyrodzonym światłem rozumu". Paradoksalnie oznacza to, iż jest dogmatem naszej wiary, że istnienie Boga można poznać bez wiary, i to "na pewno". Nie znaczy to, że samym rozumem możemy zgłębić całą tajemnicę Boga. Dlatego Katechizm mówi tu jedynie o "pewności o jego istnieniu". Punktem wyjścia dla tego rodzaju poznania jest dostępna wszystkim ludziom refleksja nad "stworzeniami", a więc otaczającym nas światem przyrody oraz introspekcja - czyli analiza tego, co dzieje się w samym człowieku, zwłaszcza analiza sumienia. Podstawowym źródłem wszelkiej rozumnej refleksji jest zdziwienie. Przypomina się tu, często przywoływane, wyznanie Immanuela Kanta: "Dwie rzeczy napełniają serce coraz to nowym i coraz to wzmagającym się podziwem i czcią w miarę tego, im częściej, im ustawiczniej zajmuje się nimi rozmyślanie: niebo gwiaździste nade mną i prawo moralne we mnie". Doświadcza tego każdy z nas.

O ile więc naszym ludzkim rozumem możemy stosunkowo łatwo dojść do przekonania, że Bóg istnieje, to już znacznie trudniej, w oparciu o sam rozum, odpowiedzieć na pytanie "jaki jest Bóg", a więc określić naturę Boga. Jakieś ogólne o nim pojęcie musimy tu mieć, przynajmniej takie, które pozwala nam odróżnić Boga od innych bytów, ale całej Jego natury umysł ludzki w pełni ogarnąć nie jest w stanie.

Ks. ANTONI DUNAJSKI
Pielgrzym, nr 137


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Modlitwa do św. Wincentego PallottiegoModlitwa do św. Wincentego Pallottiego

Litania do św. Wincentego PallottiegoLitania do św. Wincentego Pallottiego

Ster życia, czyli o formacji sumieniaSter życia, czyli o formacji sumienia

U progu rajuU progu raju

O cokolwiek poprosisz...O cokolwiek poprosisz...

Najbardziej popularne

Życzenia dla BabciŻyczenia dla Babci

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Wyznanie wiary - CredoWyznanie wiary - Credo

Psalm 51Psalm 51

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej