Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Powrót do ojca

Człowiek współczesny, patrząc na świąteczne figury Zmartwychwstałego zastanawia się najchętniej nad tym, co mu to dało, że Jezus Chrystus przeszedł przez wrota śmierci i powstał z martwych. Odpowiedź wprost na to pytanie znajduje się w naszym Katechizmie, kiedy wyjaśnia on, że Misterium Paschalne Jezusa Chrystusa ma dwa aspekty: przez swoją śmierć Chrystus wyzwolił nas od grzechu, a przez swoje Zmartwychwstanie otworzył nam dostęp do nowego życia, przywrócił łaskę (życzliwość) Boga (KKK 654).

Zmartwychwstanie było dniem wielkiego sprzeciwu Boga wobec ludzkiego trwania w grzechu i śmierci. Bóg opowiedział się w nim za człowiekiem, bo odkupienie-mówiąc językiem Yvesa Congara - to wyrwanie z istnienia bez znaczenia, z istnienia skazanego na rozsypanie się w proch. Moc Boga jest w nim nadzieją i radością, co uprawnia do śpiewania radosnego "Alleluja" w dorocznym obchodzie Świąt Paschalnych.

Powstanie z martwych nie było prywatnym losem Jezusa. "Jego zmartwychwstanie - jak obrazowo ujął to Karl Rahner - jest jak pierwszy wybuch wulkanu, który wskazuje, że we wnętrzu świata płonie Boży ogień, co w swoim świetle rozżarzy wszystko błogosławionym żarem. Zmartwychwstał, aby pokazać, że już się zaczęło". Chrystus powstał jako pierwszy (zob. 1 Kor 15,20-22) i Jego zmartwychwstanie jest początkiem zmartwychwstania wszelkiego ciała. Katechizm uczy, że teraz żyje On w sercach wiernych w oczekiwaniu na wypełnienie się losu każdego człowieka.

Odtąd nie ma już przepaści między Bogiem a człowiekiem, między niebem a ziemią, bo Jezus zaniósł nasze człowieczeństwo do nieba. "Wrócił do Ojca" (por. J 16,28), wniebowstąpił. Zabrał nam "dotykalność" swojego przemienionego człowieczeństwa, by osadzić je w Bogu. Tylko On mógł to uczynić. Człowiek sam z siebie nie ma takiej mocy, by o własnych siłach wejść do "domu Ojca", do życia i szczęścia Bożego. Tym bardziej przybliżył nam niebo, że będziemy w nim obcować również z człowieczeństwem Syna Bożego.

Wniebowstąpienie jest przejściem Jezusa z jednej chwały (uwielbione człowieczeństwo) do drugiej, do chwały, jaką odbiera Chrystus wywyższony po prawicy Ojca (660). Niejasne pojęcie "prawica Ojca" Katechizm próbuje przybliżyć opisowo jako "chwałę i cześć Bóstwa", gdzie Ten, który istniał jako Syn Boży przed wiekami, prawdziwy Bóg współistotny Ojcu, zasiadł cieleśnie po swoim Wcieleniu i Zmartwychwstaniu (663). Wniebowstępując Jezus Chrystus zapoczątkował swoje panowanie jako Mesjasza, panowanie, "które nie przeminie, a Jego Królestwo nie ulegnie zagładzie" (por. Dn 7,14). Pan odszedł tam, gdzie my dojdziemy po śmierci.

LIDIA CIECIERSKA
Pielgrzym, nr 209


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Modlitwa do św. Wincentego PallottiegoModlitwa do św. Wincentego Pallottiego

Litania do św. Wincentego PallottiegoLitania do św. Wincentego Pallottiego

Ster życia, czyli o formacji sumieniaSter życia, czyli o formacji sumienia

U progu rajuU progu raju

O cokolwiek poprosisz...O cokolwiek poprosisz...

Najbardziej popularne

Życzenia dla BabciŻyczenia dla Babci

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Wyznanie wiary - CredoWyznanie wiary - Credo

Psalm 51Psalm 51

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2020 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej