Skąd się bierze zło w świecie pełnym Bożych stworzeń, które - jak uczy Biblia - były dobre?

Nasz Katechizm, podejmując ten problem, przytacza życiowy przykład św. Augustyna, który zmagał się z zagadnieniem zła i nie znajdował rozwiązania dopóty, dopóki nie nawrócił się do żywego Boga.

Wiara chrześcijańska jest świadoma grzeszności człowieka, bo nawet "człowiek sprawiedliwy siedem razy na dzień upada" (por. Prz 24,16). Przyznaje się, że każdy człowiek jest grzeszny, a gdyby kto sądził inaczej - jest kłamcą. Kapitalnie myśl tę wyraził ks. Jan Pałyga, pisząc: "Nasza religia to nie religia dobrze myślących, tzw. porządnych ludzi, ale grzesznych, szukających ocalenia..." W praktyce do swojej grzeszności przyznajemy się bardzo często. Ilekroć chcemy przyjąć Eucharystię mówimy Jestem grzesznikiem".

Autorzy Katechizmu ostrzegają że grzeszność istnieje, mimo że odrzucają ją współczesne ideologie, zmazując "niewinnymi" pojęciami - osobistego zła nie nazywa się grzechem, lecz błędem, pomyłką słabością lub czymś nieuchronnym. Odrzuca się grzech z prostej niechęci do przyznania się do winy, w imię psychologii, która lecząc człowieka z kompleksów, nie uznaje jego uchybień, ale i przede wszystkim z powodu naszego "bezbożnienia", utraty pobożności.

To drugie jest o tyle ważne, że zło ludzkiego grzechu można zobaczyć dopiero w świetle "głębokiej więzi człowieka z Bogiem" (KKK 386). Żeby zapłakać nad własnym grzechem, trzeba widzieć w nim miłującego nas Boga. Tylko w wierze, która przybiera kształt miłości można widzieć swój grzech jako odrzucenie Boga i Jego przykazań, odwrócenie się od Kogoś, kogo winno się kochać o wiele bardziej niż rodziców czy współmałżonka. Im bardziej uświadamiamy sobie rozmiar Jego miłości, tym bardziej widzimy naszą nieprawość. Że "grzech nie jest słabościąani niewiedzą lecz postawą zamykania się przed Bogiem, by zrealizować się samemu - bez Boga" (Jean Lefrance). Jeszcze dobitniej mądrość tę wypowiedział Andre Frossard: "Jest tylko jeden grzech-wybieranie siebie". Ilekroć siebie stawiam jako wartość najwyższą kiedy ja sobie dyktuję prawa, tylekroć wchodzę na drogi grzechu. "Albowiem prawdą jest- podpowiadał zmarły pisarz Roman Brandstaetter - że nie dążę do Boga, ale chcę być z Bogiem". Komu z nas to się nie zdarza?

Gdy nasze zło odniesiemy do Pana Boga, tak wiele się zmienia. Zmienia się choćby to,iż głupotąjest mówienie o "niewinnych" grzechach, np. o małym "niewinnym kłamstewku". Mówiąc o "małym kłamstewku", które nikogo nie krzywdzi, zapominamy, że ubliża ono Bogu, a również i nam samym, stworzonym do głoszenia i czynienia prawdy, i równocześnie ... zawsze "współczłowiekowi", bo kogoś przecież okłamaliśmy, wprowadziliśmy w błąd.

Na pytanie "skąd zło?" KKK szuka odpowiedzi w Objawieniu i wyznaje, że tylko w Słowie Bożym można ją znaleźć. W Biblii - przypominają autorzy Katechizmu - grzech pojawił się w historii jako "nadużycie wolności, której Bóg udzielił osobom stworzonym, by mogły Go miłować oraz miłować się wzajemnie" (387).

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości Modlitwa do św. Tomasza z Akwinu Litania do św. Tomasza z Akwinu Czy słuchać rodziców? - historia św. Tomasza z Akwinu Modlitwa do o bł. Juliana Maunoira Modlitwa do bł. Mojżesza Toviniego Modlitwa do św. Kalinika z Frygii

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna