Kilka pytań do Biskupa

Podobnie chyba myśleliśmy podczas wizytacji biskupiej - spotkania całej Parafii z Księdzem Biskupem Damianem Zimoniem. Najpierw była uroczysta Msza święta, potem Sakrament Bierzmowania. Ale ministranci najmocniej chyba przeżywali rozmowę sam na sam z Księdzem Biskupem w swojej sali, gdzie co tydzień gromadzą się na Godziny Ministranckie.

Powitaliśmy Gościa piosenką. Później rozpoczęła się rozmowa. Najpierw pytał Ksiądz Biskup. Interesowała Go tematyka spotkań, atmosfera panująca w grupie i nasz stosunek do służby Chrystusowi w ramach liturgii. Potem ministranci skorzystali z okazji i zasypali Gościa pytaniami. Pierwsze pytanie zadane przez Wojtka:

- Kto to jest BISKUP?

- Aby odpowiedzieć na to pytanie musimy spoglądnąć w karty Ewangelii - rozpoczął swoją odpowiedź niecodzienny Gość. Pan Jezus zakłada Kościół - rodzinę Dzieci Bożych, prowadzącą ludzi do zbawienia. Zajmuje się troskliwie wszystkimi swoimi braćmi. Naucza ich, czasami upomina, pomaga potrzebującym. Tymczasem przychodzi dzień Wniebowstąpienia. Po swojej śmierci i Zmartwychwstaniu Zbawiciel odchodzi do Ojca. Na świecie pozostają uczniowie. Dla nich właśnie zsyła Bóg Ducha Świętego, by doprowadził ich do pełnej prawdy - czyli do zbawienia. Duch Święty posługuje się człowiekiem. Nie ma przecież ust do głoszenia Ewangelii, ani rąk do odprawiania Eucharystii. To także przewidział Pan Jezus - dlatego powołał Apostołów. Im właśnie zlecił szczególną troskę o Kościół. Oni stali się jakby rękami i ustami Ducha Bożego.

Apostołowie wiedzieli jednak, że pójdą wkrótce śladami swojego Mistrza, przekroczą bramę śmierci. Przekazywali więc swój urząd innym, którzy z pomocą Bożą będą głosili Dobrą Nowinę, sprawowali sakramenty i troszczyli się ó potrzebujących.

Tymy następcami Apostołow są właśnie biskupi. Pracują w rożnych diecezjach - cząstkach Kościoła złożonych z kilkudziesięciu a czasem i kilkuset parafii. Biskup diecezjalny jest jakby ojcem dla wszystkich chrześcijan mieszkających w diecezji. Sam jednak nie mógłby odwiedzać wszystkich parafii, udzielając młodzieży Sakramentu Bierzmowania. Dlatego ma do pomocy jednego lub kilku biskupów zwanych biskupami pomocniczymi. Najważniejszym z biskupów jest oczywiście Ojciec święty. Mieszka w Rzymie, skąd troszczy się o wszystkie diecezje budujące Kościół Chrystusa na ziemi.

Odpowiedź wystarczyła ministrantom, więc zaraz padło drugie pytanie:

- Podczas spotkań ministranckich poznawaliśmy trochę życie seminaryjne. Wiemy, jaka jest droga kleryka, a potem kapłana. Skąd natomiast biorą się biskupi?

- Ojciec święty mianuje biskupów spośród przedstawionych kapłajów. Oczywiście, nie zna wszystkich oso-, biście, dlatego naradza się w tej sprawie z różnymi ludźmi. Wybrany kapłan zostaje o tym powiadomiony. Udaje się następnie na tygodniowe rekolekcje i przyjmuje święcenia biskupie. Takie święcenia stają się radością całej Cie- cezji. Uroczystej liturgii przewodniczy wybrany biskup-konsekrator. Nowo wyświęcony następca Apostołów otrzymuje insygnia - specjalne znaki, które świadczą o sprawowanej posłudze.

- W bibliotece parafialnej znaleźliśmy numer Gościa Niedzielnego z 1986 roku. Tam przeczytaliśmy, że Ojciec święty zamianował księdza Damiana Zimonia biskupem katowickim. Jak Ksiądz Biskup dowiedział się o tym?

- Zostałem poproszony do Warszawy i przyjęty przez Księdza Prymasa Józefa Glempa, który przedstawił mi wolę Ojca świętego. Nie muszę was chyba przekonywać, jak ogromne wrażenie wywarła na mnie ta wiadomość. Diecezja katowicka to nie parafia. Liczy ponad 2 miliony katolików. Obawiałem się, czy podołam wszystkim obowiązkom.

- Później uroczystość konsekracji biskupiej i praca w diecezji. Jak wygląda dzień pracy Księdza Biskupa?

- Biskup troszczy się o życie religijne poszczególnych parafii, ale też zajmuje się sprawami całej Diecezji, jak choćby przeżywanym przed paroma miesiącami Diecezjalnym Kongresem Eucharystycznym. Często spotyka się z kapłanami i świeckimi. Stara się pomóc w rozwiązaniu mnóstwa spraw i trudności. Co 5 lat wizytuje parafie. Tam udziela Sakramentu Bierzmowania, rozmawia z chorymi, rodzinami wielodzietnymi, przypatruje się katechizacji i pracy charytatywnej. W święta biskup sprawuje uroczystą liturgię w katedrze - kościele biskupim diecezji. Co pewnien czas pisze listy pasterskie, przemawiając w ten sposób do wszystkich diecezjan. W ich też intencji odprawia w każdą niedzielę Mszę świętą. To znak wdzięczności za wielki dar, jakim jest modlitwa za biskupa w każdej Mszy świętej. Biskup spotyka się też i naradza z innymi biskupami w ważnych sprawach Kościoła podczas tak zwanych Konferencji Episkopatu Polski. Raz na pięć lat wyjeżdża do Rzymu, by spotkać się z Ojcem świętym i powiadomić Go o życiu Kościoła diecezjalnego. Ostatnie takie spotkanie odbyło się w listopadzie ubiegłego roku.

Sporo czasu w życiu biskupa zajmuje modlitwa. Bez niej nie sposób dobrze służyć Chrystusowi i braciom.

- Dużo tych zajęć. Jak Ksiądz Biskup odpoczywa?

- To zależy od możliwości, od czasu przeznaczonego na odpoczynek. Spaceruję do lasu, wędruję po górach. Zimą czasami jeżdżę na nartach.

- Co sprawia Księdzu Biskupowi najwięcej radości?

- Trudne pytanie. Napewno najwięcej radości sprawia każdy człowiek żyjący według Ewangelii, szanujący innych. Źródłem radości bywają dla mnie święcenia kapłańskie, kiedy młodzi ludzie decydują się na całkowite oddanie głoszeniu Ewangelii i sprawowaniu sakramentów.

- Czy Ksiądz Biskup był ministrantem?

- Byłem. Pamiętam jak dzisiaj chwilę, gdy Ksiądz Proboszcz wezwał mnfe po Mszy w tygodniu do zakrystii.

Zapytał, czy chciałbym zostać ministrantem. Bardzo się ucieszyłem. Od tej pory jakoś szczególnie umiłowałem ołtarz. To było miejsce, gdzie czułem się - i, zresztą do dzisiaj się czuję - bardzo dobrze.

Ceniłem sobie tę służbę szczególnie wtedy, gdy stawiałem pierwsze kroki w seminarium. Zauważyłem, jak wiele spraw jest dla mnie zrozumiałych właśnie dzięki posłudze przy ołtarzu.

Nasze spotkanie z Gościem powoli dobiegało końca. Wiedzieliśmy, że za kilkanaście minut Ksiądz Biskup ma inne zajęcia. Zadaliśmy więc ostatnie pytanie:

- Jakim powinien być wzorowy ministrant?

- Przede wszystkim powinien być chłopcem głęboko wierzącym, że Chrystus jest obecny na ołtarzu, że jest obecny w osobie kapłana. Trzeba sobie tę prawdę często przypominać, zwłaszcza przed Mszą św. Taka wiara zobowiązuje. Trudno być przy ołtarzu aniołkiem, a w szkole, w rodzinie... Wiecie sami. Dlatego myślę, że służba przy ołtarzu musi zmieniać życie każdego ministranta. Choćby trochę, z miesiąca na miesiąc. Bez tej zmiany na lepsze chyba nie ma sensu wkładać na siebie stroju liturgicznego.

Życzę Wam i sobie takiej właśnię codziennej przemiany, której źródłem będzie Eucharystia. Sądzę, że to jest właśnie wypisana wielkimi literami recepta na świętość - czyli przyjaźń z Chrystusem.

Podziękowaliśmy Księdzu Biskupowi za spotkanie i rozmowę. Na zakończenie wspólnie zaśpiewaliśmy piosenkę "Pan kiedyś stanął nad brzegiem". Nasz Gość poprosił jeszcze o modlitwę w swojej intencji, rozdał pamiątkowe obrazki i udzielił wszystkim biskupiego błogosławieństwa.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości Modlitwa do św. Tomasza z Akwinu Litania do św. Tomasza z Akwinu Czy słuchać rodziców? - historia św. Tomasza z Akwinu Modlitwa do o bł. Juliana Maunoira Modlitwa do bł. Mojżesza Toviniego Modlitwa do św. Kalinika z Frygii

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna