Kościół jest Rodziną rodzin

Kościół dobrze wie, że rodzina spełnia funkcję podstawową, że człowiek wychodzi z rodziny, aby w nowej rodzinie urzeczywistnić swe życiowe powołanie. Najpiękniejszym powołaniem człowieka jest zjednoczenie się więzią komunii z Bogiem i innymi ludźmi.

Widzialnym znakiem takiej komunii jest wspólnota osób, zjednoczonych więzią miłości. Właśnie w miłości, jaką Stwórca ogarnia stworzony świat, bierze początek rodzina: tak naturalna jak i zakonna. Rodzina zakonna jest wspólnotą głębokiej komunii, częścią wspólnoty całego Kościoła, nieustannie wzbogacanego przez Ducha Świętego różnymi darami. Warunkiem włączenia się w taką wspólnotę jest łaska szczególnego powołania. Dążenie do zjednoczenia z Bogiem i do jedności realizuje się poprzez braterską komunię, która wypływa z serc ożywionych miłością Bożą oraz przez komunię życia, która polega na życiu we wspólnocie.

Miłość ta może być umocniona i chroniona tylko przez miłość Bożą; miłość, jaka rozlana jest w sercach naszych przez Ducha Świętego, który został nam dany (Rz 5, 5). Podobnie wspólnota zakonna jest przede wszystkim darem Ducha Świętego. Z miłości Bożej rozlanej w sercach przez Ducha Świętego wspólnota zakonna bierze początek jako prawdziwa rodzina zgromadzona w imię Pana. Wspólnota staje się szkołą miłości, szkołą, która uczy kochać Boga i drugiego człowieka żyjącego obok, uczy kochać wszystkich ludzi potrzebujących Bożego miłosierdzia i braterskiej solidarności.

Ojciec Święty powołując się na naukę Soboru Watykańskiego II stwierdza, że człowiek może w pełni zrealizować się tylko poprzez bezinteresowny dar z samego siebie. Bytowanie człowieka to bytowanie w prawdzie, które służy miłości. To miłość właśnie sprawia, że człowiek urzeczywistnia się przez dar z siebie. Miłości nie można kupować ani sprzedawać, można się nią tylko wzajemnie obdarowywać. Bezinteresowny dar z samego siebie dla innych to najważniejszy wymiar cywilizacji miłości. To właśnie zostaje urzeczywistnione w komunii osób, w samym sercu każdej rodziny.

Ewangelia miłości jest niewyczerpanym źródłem wszystkiego, czym karmi się ludzka rodzina jako komunia osób. Miłość, która jest z Boga, miłość tkliwa i oblubieńcza, jest równocześnie źródłem głębokich i radykalnych wymagań. Piękno jej na tym właśnie polega, że jest wymagająca i w ten sposób kształtuje prawdziwe dobro człowieka oraz promieniuje prawdziwym dobrem. Miłość jest prawdziwa wówczas, gdy tworzy dobro osób i wspólnoty, gdy tym dobrem obdarowuje drugich. Św. Paweł zachęca: W miłości braterskiej nawzajem bądźcie życzliwi! (Rz 12, 10). Miłością ożywieni służcie sobie wzajemnie (Ga 5,13). Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni! Przebaczajcie sobie nawzajem (Ef 4 32). Jest więc rodzina wspólnotą miłosierdzia i przebaczenia, wspólnotą miłości miłosiernej i ofiarnej. Budując tę wspólnotę, warto pamiętać o potrzebie pielęgnowania cech przydatnych w relacjach międzyosobowych, takich jak dobre wychowanie, uprzejmość, cierpliwość, opanowanie, delikatność, wzajemne zaufanie, poczucie humoru. Nawet wśród trudności zewnętrznych i duchowych oraz codziennych utrapień nieocenionym skarbem jest pokój, radość i pogoda ducha.

Kościół modli się nieustannie, aby zwyciężyły siły cywilizacji miłości, które płyną z Bożego źródła, i nieodmiennie służą dla dobra całej ludzkiej rodziny. Ojciec Święty modli się, by Święta Rodzina, ikona i wzór pomogła każdej rodzinie pogłębić świadomość własnego posłannictwa w społeczeństwie i Kościele przez słuchanie słowa Bożego, modlitwę i braterskie współżycie, by z modlitwy płynęła wewnętrzna moc ludzkich rodzin - moc jednocząca je w miłości i prawdzie.

W Świętej Rodzinie znajduje odbicie całe piękno miłości ofiarowanej człowiekowi przez Boga. Dlatego tak fascynuje pielgrzymów nawiedzających już od trzech wieków sanktuarium maryjne w Miedniewicach cudowny obraz Świętej Rodziny, na którym Jezus otoczony jest czułą, opiekuńczą, pełną wzajemnego oddania i oblubieńczą miłością Maryi i Józefa.

Ojcowie franciszkanie z Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych, sprawujący opiekę nad sanktuarium Świętej Rodziny oraz siostry klaryski, których klasztor znajduje się przy sanktuarium, modlą się wraz z całym Kościołem, by Maryja - Matka pięknej miłości i Józef - opiekun Odkupiciela, otoczyli każdą rodzinę swoją troskliwą opieką. S. M. Anna klaryska

Mieczysław Gogacz Wasze komentarze: marzena aneta: 04.03.2023, 13:25 Kościół jest rodziną rodzin dziękuję Święty Janie Pawle ll kocham Cię proszę o miłość uczciwość sprawiedliwość na świecie tym świecie dziękuję Święty Janie Pawle 2 módl się za nami dziękuję Święty Janie Pawle ll kocham Cię proszę dla mnie o domu kupno dobrą mieszkania sprzedaż urode zdrowie pieniądze dobrego kawalera męża młodego niepalącego pobożnego religijnego uczciwego z którym będę żyć w cielesnej czystości dziękuję modlitwa ma moc nie ma modlitw nie wysłuchanych modlitwa ma moc modlitwa cuda czyni miłość cuda czyni nadzieja cuda czyni pokora cuda czyni sprawiedliwość cuda czyni uczciwość cuda czyni ufność cuda czyni wiara cuda czyni wiara to jest pewność bez dowodu wiara to jest droga którą docieramy do marzeń dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję (1) Autor Treść Nowości Modlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza Litania do bł. ks. Bronisława Markiewicza Modlitwa do św. Hiacynty Mariscotti Modlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego Modlitwa do św. Teofila Modlitwa do św. Martyny Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna