Cicha "wojna" w Kościele

Jeden, święty, powszechny

Masz rację! Wielu ludzi czuje się nieswojo w sytuacji przenoszenia sporów politycznych na grunt Kościoła, na grunt wiary. Zdecydowana większość ma świadomość, że skończył się w życiu polskiego Kościoła pewien etap, kiedy to był On siłą nie tylko religijną, ale i polityczną. Bardzo trudno jednak tak od razu porzucić dziedzictwo tamtych lat. Przemiany społeczne, polityczne i kulturalne stawiają przed Kościołem nowe zadania, nowe wyzwania, choć niektórzy ludzie ciągle tkwią jakby w starych schematach myślenia i działania.

Myślę, że zrozumienie tego jest niezwykle istotne. Jest to bowiem problem pewnej wizji Kościoła, który powinien być przecież dla wszystkich otwarty. Jest w nim miejsce i dla konserwatystów i dla liberałów. Ciało Chrystusa, Kościół to jednak nie miejsce gdzie liczy się przynależność polityczna, lecz osobista i głęboka więż z Bogiem. Może to naiwne, ale ja ufam, że człowiek wierzący, który zajmuje się polityką, będzie to czynił zgodnie ze swoim sumieniem. A wierzący polityk powinien pamiętać o przykazaniu miłości, nawet wobec nieprzyjaciół.

Miłość w tym wypadku nie oznacza ckliwej sympatii, lecz wzajemny szacunek i akceptację faktu, że ktoś może mieć inne zdanie. Dalej: miłość oznacza, że pomimo różnych poglądów wobec Boga wszyscy jesteśmy tak samo ważni i wartościowi. Ze tworzymy jedną rodzinę i sztuczne podziały po prostu w niej nie uchodzą. Brakuje nam takiej nadprzyrodzonej miłości oraz szacunku dla odmiennych poglądów. Doświadczamy straszliwej tendencji do jednoczenia za wszelką cenę, na siłę. To przecież totalitaryzm!

Ja bym osobiście za bardzo się nie przejmował wymienionymi przez Ciebie zjawiskami. Patrząc z pewnego punktu widzenia jest to nawet pozytywne. Świadczy o żywotności Kościoła, o Jego rozwoju. Pamiętać powinniśmy, że Kościół jest organizmem żywym - Ciałem. Dlatego ciągle ścierają się w Nim rozmaite tendencje, dążenia, ambicje, trendy itp. A jednak zawsze Kościół wychodzi z tego obronną ręką, bo przecież jest prowadzony przez Ducha Świętego. Choć pełen ludzkich pomyłek i niedoskonałości jest zarazem święty - umiłowany przez Boga. To zawsze napełnia mnie ufnością w obliczu rozmaitych problemów w łonie Kościoła. Ja po prostu wierzę, że Pan Bóg nad Nim czuwa i nie pozwoli zginąć w ogniu sporów.

Godzenie zwaśnionych potrafi być strasznie trudnym zadaniem, bo człowiek znajduje się wtedy pomiędzy przysłowiowym młotem a kowadłem. Dlatego zachęcam Cię do wielkiej delikatności i szacunku dla poglądów obu stron. Próbuj znajdować i pokazywać podobieństwa, a nie różnice. Wszak obie, wymienione przez Ciebie, strony konfliktu odwołują się do troski o Kościół i Polskę. Postaraj się zwracać uwagę, że można tym wartościom służyć na różne sposoby, ale zgodnie z przykazaniami i własnym sumieniem. I znowu powraca obraz Kościoła - Ciała, gdzie każdy członek ma swoje miejsce, a wszystkie przecież są w Nim potrzebne.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości Modlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza Litania do bł. ks. Bronisława Markiewicza Modlitwa do św. Hiacynty Mariscotti Modlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego Modlitwa do św. Teofila Modlitwa do św. Martyny

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna