Rozmowa o ks. Januszu Pasierbie

E.K. - Człowiek wybitny, twórca i uczony "nie umiera cały"; zostaje w sercach i umysłach tych, którzy przyjmowali jego wiedzę. Jeśłi do tego człowiek ten jest dobry, życzliwy i kochający łudzi - ma szeroki krąg przyjaciół, szeroki też krąg zatacza sfera jego wpływów. Takim człowiekiem był ks. Janusz St. Pasierb. Za życia jeszcze owiany aurą niezwykłości, po śmierci żyje wciąż we wspomnieniach ludzi, w wertowanych i cytowanych dziełach, które po sobie zostawił. W tym zjawisku nieustającej Księdza Poety popularności uwiarygodnia się maksyma: "Twórca umarł, a więc żyć zaczyna".

M.W. - Tak jest w istocie. Mimo upływu lat pamięć o ks. Januszu Pasierbie nie słabnie, a przeciwnie - zainteresowanie jego postacią, twórczością literacką i dorobkiem naukowym wzrasta. Wznawiane są dawne i wydawane redagowane na nowo zbiory wierszy i esejów, albumy i prace naukowe. Tymi wznowieniami i dodrukami oficyny wydawnicze odpowiadają na zapotrzebowanie poszukujących tego autora czytelników.

E.K. - Czy moglibyśmy przypomnieć niektóre z tych tytułów?

M.W. - Już po śmierci ks. Pasierba w wydawnictwie "Czytelnik" ukazał się ostatni przygotowany przez Autora zbiór poetycki "Butelka lejdejska". Wydawnictwo "Palabra" wznawia tomik wierszy "Puste Łąki", niegdyś wyróżniony przez gdańskich bibliotekarzy nagrodą "Pro Libro Legendo", a także tomiki: "Po walce z aniołem" i "Pasierb". W Wydawnictwie Diecezji Pelplińskiej wydrukowano doskonały edytorsko album autorstwa ks. Pasierba pt. "Pelplin", jak również tomy esejów: "Gałęzie i liście", "Skrzyżowanie dróg", "Czas otwarty", w "Bernardinum" w przygotowaniu jest "Miasto na górze". Tutaj też wydany został niedawno tom wierszy religijnych pt. "Wierzę". Wiadomo, że przez całą twórczość ks. Pasierba przewija się tematyka religijna i wszędzie są świadectwa jego wielkiego zawierzenia i oddania Bogu, ale tom "Wierzę" szczególnie pomaga zrozumieć jak konsekwentna, trudna i żarliwa była ks. Pasierba droga ku Bogu.

W Paryżu wiersze ks. Pasierba przetłumaczył wybitny translator Roger Legras, który stwierdził, iż krzywdą dla czytelników francuskich byłoby, gdyby nie poznali piękna i mądrości tej poezji.

E.K. -Wydawane są także, jak wiem, prace ks. Janusza Pasierba z zakresu historii sztuki. Albowiem ten szczodrze przez Boga obdarowany talentami człowiek realizował się w kilku dziedzinach. Poza kapłaństwem i twórczością literacką był też znawcą sztuki i archeologii, także wykładowcą uniwersyteckim (w naszym WSD, w ATK w Warszawie) itd. itd. Trudno byłoby ustalić hierarchię ważności jego zainteresowań.

M.W. - Sam jednak na pierwszym miejscu stawiał służbę kapłańską i wszystko co czynił było jego służbą Słowu, które było na początku. Dotyczy to zarówno twórczości literackiej, jak i pracy w innych dziedzinach. A jeśli idzie o wydawnictwa o sztuce to lada moment spodziewać się możemy wydania przez "Bernardinum" ważnej pozycji "Człowiek i jego świat w sztuce religijnej renesansu". Staraniem Towarzystwa Ochrony Zabytków został wznowiony rozszerzony i bogato ilustrowany podręcznik "Ochrona zabytków sztuki kościelnej". Na przyszły rok planowany jest album "Polonica w zbiorach Watykanu".

E.K. - Oprócz dzieł autorstwa ks. Pasierba powstają też prace o nim.

M.W. - Tak, są to książki, artykuły prasowe, filmy telewizyjne i audycje radiowe (tu szczególną aktywnością wykazują się redakcje radia "Niepokalanów", "Głos", "Dobra Nowina" czy "Józef').

Zaraz po śmierci Księdza powstały dwie okazałe książki: "Pomorskie drogi księdza Pasierba", którą zredagował pelpliński polonista Bogdan Wiśniewski i "Wstępujący na wzgórze" pod moją redakcją. Utworzone one zostały na podstawie wypowiedzi o Księdzu kilkudziesięciu osób - ludzi Kościoła, wybitnych twórców kultury, naukowców, a także jego wychowanków i tych, na których przelotne nawet spotkanie z nim wywarło znaczące wrażenie.

Niedawno zrealizowany został 50-minutowy film telewizyjny w reżyserii byłego studenta Księdza Profesora na historii sztuki Pawła Woldana, na podstawie mojego i Piotra Wojciechowskiego scenariusza.

Dowodem pamięci i szacunku było nadanie im. ks. J. Pasierba ulicom w Pelplinie i Tczewie, ufundowanie tablic pamiątkowych ku jego czci w Tczewie i w Warszawie, a także odbywające się spotkania, sympozja poświęcone jego dorobkowi twórczemu i naukowemu.

Za wydarzenie uznać należy stworzenie fundacji im. ks. J. Pasierba, której zadaniem będzie promowanie młodych, wybijających się w nurcie kultury chrześcijańskiej historyków sztuki, poetów i eseistów.

Spotykam stale młodych ludzi, którzy mówią z przejęciem o tym jak dalece Ksiądz Profesor istnieje w ich życiu, na ile rozszerzył ich widzenie świata, nauczył kultury życia, jak pomógł im odnaleźć ścieżkę ku Bogu. Spotykam ludzi nauki, którzy podkreślają twórczy wkład ks. Pasierba w polską naukę i kulturę. Wyrazem tego uznania było ustanowienie przez Stowarzyszenie Konserwatorów Zabytków nagrody "Conserva- tor Ecclesiae im. ks. Janusza St. Pasierba".

E.K. - Zadziwiająca jest popularność osoby i twórczości ks. Pasierba wśród młodych, twórczości dość przecież elitarnej. A tak narzekamy, że wolą oni to co łatwe, lekkie i nie wymagające zbytniego wysiłku myśli.

M.W. - Cieszmy się więc tymi przykładami na to jak mądrą i wrażliwą mamy młodzież. Cieszmy się, że utwory ks. Pasierba tak często wybierane są do konkursów recytatorskich i olimpiad polonistycznych, że organizowany od kilku lat przez pelplińskie liceum konkurs recytatorski im. ks. Janusza Pasierba obejmuje coraz szersze kręgi uczniów, że jego twórczość bywa tematem prac magisterskich i doktorskich. Na uwagę zasługuje też fakt, że szkoły czynią ks. Pasierba swoim patronem, po Liceum Ogólnokształcącym w Pelplinie, jego imię przyjmie za kilka dni Zespół Szkół Ekonomicznych w Tczewie, trzecią będzie szkoła w jednej z miejscowości pod Tarnowem.

E.K. - To uznanie dla ks. Pasierba, zwłaszcza w środowiskach młodzieżowych podnosi na duchu, gdyż takie właśnie autorytety pilnie potrzebne są w czasach, gdy tak często wydaje się nam, że "świat zwariował".

M.W. - I ja tak sądzę. Dziś potrzebne są szczególnie autorytety nie tylko naukowe, ale przede wszystkim moralne. Takim autorytetem i mistrzem dla wielu był ks. Pasierb i dobrze, że w wielu ludziach żyjąjego poglądy i słowa. To cenny testament, który nam zostawił.

E.K. - Zostawił wiele, ale też - dar najprzedniejszego humoru. Gdy o tym mowa przypomina mi się modlitwa św. Tomasza More: "Panie, obdarz mnie zmysłem humoru, daj mi łaskę rozumienia się na żartach, ażebym zaznał w życiu trochę radości, a i innych mógł nią obdarzać".

M.W. - Rzeczywiście w osobie Księdza Poety tę prośbę świętego Pan Bóg ziścił z wielką hojnością. Nieprzerwanie wszak przy woływane są w rozmowach, w wystąpieniach publicznych, nawet w homiliach jego słynne riposty, dowcipy, anegdoty. Ci, którzy go znali wskazują także na wyjątkowy czar osobisty tego człowieka, rzadko spotykaną elegancję bycia i słowa. Mówią jeszcze o tym, jak życzliwy był dla wszystkich, jak bezpośredni w kontaktach zarówno z "wielkimi tego świata", jak i z tak zwanymi zwykłymi ludźmi. Że był gotowy na każdy sygnał pomocy, choćby przez troskliwe wysłuchanie, dyskretną radę, bycie z kimś w chwili zwątpienia...

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna