św. Erazm

(zm. ok. 303)

Święty Erazm, znany również jako Elmo, żył na przełomie III i IV wieku i według tradycji był biskupem Formii w Italii. Wyróżniał się gorliwością w głoszeniu Ewangelii, co szybko zwróciło uwagę władz rzymskich. Gdy rozpoczęły się prześladowania chrześcijan za panowania Dioklecjana, Erazm został aresztowany i poddany licznym torturom. Mimo brutalnych prób złamania go nie wyrzekł się wiary, a jego cudowne ocalenia z kolejnych męczarni stały się częścią jego legendy. Po uwolnieniu miał przez pewien czas żyć w odosobnieniu, prowadząc życie modlitwy i pokuty. Według przekazów aniołowie mieli go umacniać i chronić, dzięki czemu mógł kontynuować swoją posługę. Ostatecznie poniósł śmierć męczeńską około 303 roku, pozostając wierny Chrystusowi do końca. Z czasem jego kult rozwinął się szczególnie wśród żeglarzy, którzy widzieli w nim swojego opiekuna. Zjawisko świetlne pojawiające się na masztach statków podczas burz nazwano "ogniem św. Elma" i traktowano jako znak jego obecności. W ikonografii przedstawia się go często z kołowrotem, narzędziem tortur, które stało się jego atrybutem. W średniowieczu został zaliczony do grona Czternastu Wspomożycieli, a wierni wzywali go zwłaszcza w chorobach brzucha i narządów wewnętrznych. Jego kult szczególnie silnie rozwinął się w Niemczech i we Włoszech, gdzie powstało wiele kościołów pod jego wezwaniem. Patronat Święty Erazm jest przede wszystkim patronem żeglarzy, którzy od wieków wzywali jego opieki podczas sztormów i niebezpiecznych wypraw morskich. Zjawisko świetlne pojawiające się na masztach statków w czasie burzy nazwano "ogniem św. Elma" i traktowano jako znak jego obecności oraz ochrony. W tradycji chrześcijańskiej uchodzi także za orędownika w chorobach brzucha i narządów wewnętrznych, ponieważ według przekazów sam miał cierpieć na podobne dolegliwości i cudownie je znosić. W średniowieczu wzywano go również podczas epidemii oraz w sytuacjach wymagających szczególnej wytrwałości i odwagi. Ciekawostki W krajach śródziemnomorskich jest znany jako św. Elmo, a jego imię stało się częścią żeglarskiego folkloru. Zjawisko elektryczne pojawiające się na masztach statków podczas burzy nazwano "ogniem św. Elma" i traktowano jako dobry znak. Według legendy anioł miał go wyprowadzić z więzienia, a strażnicy zobaczyli jedynie pustą celę. W ikonografii często trzyma kołowrót, narzędzie tortur, które stało się jego najbardziej rozpoznawalnym atrybutem. W średniowieczu był jednym z najczęściej wzywanych patronów podczas epidemii i chorób brzucha. W niektórych regionach uważano, że chroni nie tylko żeglarzy, lecz także rolników, zwłaszcza przed burzami i gradobiciem. Modlitwa do św. Erazma Modlitwa do św. Erazma Modlitwa do Czternastu Świętych Wspomożycieli Litania do Czternastu Świętych Wspomożycieli PD Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy! Autor: Treść: Poprzednia [ Powrót ] Następna

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt