św. Franciszek z Paoli

Z czasem wokół jego pustelniczego życia zaczęli gromadzić się uczniowie. Tak narodziła się wspólnota Braci Najmniejszych – zakon, który kładł nacisk na pokorę, ubóstwo i miłosierdzie wobec potrzebujących. Franciszek, choć unikał rozgłosu, szybko zyskał opinię człowieka obdarzonego mądrością i darem duchowego rozeznania. Do jego pustelni przybywali zarówno prości ludzie, jak i możni, szukając rady, modlitwy i pocieszenia.

W 1483 roku został wezwany do Francji, aby towarzyszyć królowi Ludwikowi XI w ostatnich latach życia. Jego obecność, pełna łagodności i duchowej siły, przyniosła królowi pokój i pojednanie z Bogiem. Po śmierci monarchy Franciszek pozostał na dworze, gdzie kontynuował posługę jako doradca i świadek życia ewangelicznego, nie zabiegając o żadne zaszczyty.

Zmarł w 1507 roku w Tours, otoczony szacunkiem i wdzięcznością tych, którym służył. Jego życie - proste, surowe, a jednocześnie pełne dobroci – stało się inspiracją dla kolejnych pokoleń. W Kościele zapamiętano go jako człowieka pokoju, pokory i głębokiej wiary, który potrafił łączyć kontemplację z troską o drugiego człowieka.

W ikonografii często trzyma w ręku płonącą kulę ziemską, symbolizującą jego gorącą miłość do Boga i świata.

Patronat

Ciekawostki

• Już jako dziecko został ofiarowany pod opiekę św. Franciszka z Asyżu, ponieważ jego rodzice wyprosili jego narodziny modlitwą.
• Swoją pustelnię w Kalabrii zbudował własnymi rękami, zaczynając od małej groty wykutej w skale.
• Założony przez niego zakon Braci Najmniejszych miał być "najmniejszy ze wszystkich", co podkreślało radykalną pokorę i ubóstwo.
• Słynął z daru proroctwa i czytania ludzkich serc, co potwierdzali zarówno prości ludzie, jak i możni.
• Król Ludwik XI tak bardzo ufał jego duchowemu autorytetowi, że prosił, by Franciszek był przy nim w ostatnich chwilach życia.
• Mimo ogromnego wpływu na dwór francuski pozostał ascetą – spał na deskach, pościł i unikał wszelkich zaszczytów.
• Jest jednym z nielicznych świętych, którzy zostali ogłoszeni patronami żeglarzy, choć sam nie był marynarzem – tytuł ten nadano mu po cudownym przepłynięciu cieśniny na płaszczu rozpostartym na wodzie według tradycji ludowej.

Modlitwa do św. Ludwika Pavoniego

Modlitwa do św. Franciszka z Paoli