św. Ludwika de Marillac

(1591 - 1660)

Urodziła się w Paryżu w rodzinie szlacheckiej. Całą niemal młodość spędziła w internatach zakonnych. W 15. roku życia pragnęła wstąpić do kapucynek, ale z uwagi na stan zdrowia odstąpiła od tego zamiaru. Za radą krewnych, w 1613 r. poślubiła Antoniego Le Gras, sekretarza królowej Anny Medycejskiej. Po śmierci męża (1625) współpracowała ze swoim kierownikiem duchowym św. Wincentym a Paulo w organizowaniu dzieł miłosierdzia. Z jego upoważnienia wizytowała bractwa miłosierdzia, a następnie sprawowała opiekę nad Córkami Miłości, które dały początek nowej rodziny zakonnej Sióstr Miłosierdzia, zwanych powszechnie szarytkami. Za dzień narodzin zgromadzenia uważa się 25 marca 1642 r., kiedy to pierwsze cztery siostry wraz z panią Le Gras złożyły swoje śluby na ręce św. Wincentego. Prowadziła szeroką działalność charytatywną, jednak głównym rysem jej duchowości była kontemplacja Chrystusa, całkowicie oddanego woli Ojca i posługującego ubogim. W 1644 r. ofiarowała zgromadzenie Matce Bożej. Beatyfikowana przez Benedykta XV w 1920 r., a kanonizowana 14 lat później przez Piusa XI. Patronat W 1960 roku papież Jan XXIII ogłosił św. Ludwikę de Marillac patronką dzieł miłosierdzia i służb socjalnych, podkreślając w ten sposób jej niezwykły wkład w rozwój nowoczesnej opieki nad ubogimi, chorymi i wykluczonymi. Decyzja ta była uznaniem jej wizjonerskiego podejścia do pomocy potrzebującym oraz ogromnego wpływu, jaki wywarła na kształtowanie się pracy socjalnej i działalności charytatywnej. Jej życie stało się wzorem praktycznego miłosierdzia, które łączy duchową wrażliwość z konkretnym działaniem. Ciekawostki Była spokrewniona z francuską arystokracją, ale całe życie poświęciła ubogim i chorym. Jako młoda kobieta zmagała się z wątpliwościami dotyczącymi swojego powołania, co później uczyniło ją wyjątkowo wrażliwą na ludzi zagubionych i cierpiących. Współtworzyła z św. Wincentym a Paulo Siostry Miłosierdzia zgromadzenie, które jako pierwsze łączyło życie zakonne z aktywną pracą "na ulicach". Była niezwykle praktyczna: opracowywała systemy opieki, organizowała szkolenia i dbała o to, by pomoc była skuteczna, a nie tylko pobożna. Jej listy pokazują, że miała ogromną empatię, ale też stanowczość potrafiła wymagać, by dobro było robione dobrze. Modlitwa do św. Ludwiki de Marillac Modlitwa do św. Ludwiki de Marillac Wojciech Świątkiewicz, PD Tekst pochodzi z Tygodnika Idziemy, 15 marca 2009 Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy! Autor: Treść: [ Powrót ]

[ Strona główna ]

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt