kard. Johannes Willebrands

Ten syn narodu holenderskiego urodził się w 1909 r. w Bovenkarspel na terenie diecezji Haarlem. Był najstarszy z dziewięciorga dzieci. Jeden z jego braci został księdzem. Johannes w 25. roku życia ukończył seminarium duchowne w Warmond, a przełożeni wysłali go do Rzymu, gdzie na podstawie pracy o myśli kard. Joh-na Henry'ego Newmana uzyskał na Angelicum doktorat z filozofii. Po powrocie do Holandii wykładał filozofię w seminarium w Warmond, a w 1945 r. został jego rektorem. Funkcję tę pełnił przez 15 lat.

W 1946 r.,a więc na 16 lat przed rozpoczęciem Vaticanum II, z polecenia Episkopatu Holandii stanął na czele stowarzyszenia św. Williborda, które zajmowało się dialogiem z Kościołami chrześcijańskimi w tym kraju. Później, w ramach Konferencji Katolickiej ds. Zagadnień Ekumenicznych, działał w forum teologów chrześcijańskich.

Jego zaangażowanie w dzieło pojednania między chrześcijanami zwróciło uwagę Stolicy Apostolskiej. W 1960 r. został powołany do pracy w Watykanie. Jan XXIII mianował go sekretarzem Sekretariatu ds. Jedności Chrześcijan, który przygotowywał dokumenty soborowe na temat ekumenizmu, wolności religijnej i stosunku Kościoła katolickiego do religii niechrześcijańskich. To dzięki jego zaangażowaniu i zgodzie papieża Jana XXIII w soborze mogli uczestniczyć obserwatorzy z Kościołów prawosławnych i protestanckich.

Jeszcze w trakcie trwania Soboru Paweł VI wyniósł go do godności biskupa tyt. Mauriana i sam udzielił mu sakry 28 czerwca 1964 r. Pięć lat później - po śmierci pioniera ekumenizmu kard. Augusta Bea - papież Montini mianował go przewodniczącym Sekretariatu ds. Jedności Chrześcijan i kardynałem. Na czele tej dykasterii Kurii Rzymskiej stal 20 lat. Był m.in. pierwszym przewodniczącym Międzynarodowej Komisji ds. Dialogu Teologicznego między Kościołem katolickim i Kościołem prawosławnym. Jego działalność wzbudzała zainteresowanie i uznanie. Otrzymał 20 doktoratów honoris causa, w tym w 1985 r. od Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

Jednocześnie w latach 1975-1983 był arcybiskupem Utrechtu i Prymasem Holandii, a także biskupem polowym. Stał też na czele Konferencji Episkopatu. Zaufaniem darzył go też Jan Paweł II, za którego pontyfikatu przez 10 lat odpowiadał za dialog ekumeniczny. W 1988 r. papież wysłał go do Moskwy na rozmowy na Kremlu.

Kiedy umierał, miał blisko 97 lat i był najstarszym kardynałem. Pochowany został w swojej rodzinnej Holandii. Duchową spuścizną kard. Willebrandsa zajmuje się fundacja "Archiwum Kardynała Willebrandsa", która powstała w Utrechcie. W dniu setnej rocznicy urodzin kardynała, 4 września 2009 r., udostępni ona archiwum tego wybitnego hierarchy.

Wojciech Świątkiewicz

Tekst pochodzi z Tygodnika
Idziemy, 26 lipca 2009

Jeszcze nikt nie skomentował - bądź pierwszy!

Autor:

Treść:

Nowości św. Maksymilian Maria Kolbe Modlitwa do św. Maksymiliana Marii Kolbe Litania do św. Maksymiliana Marii Kolbe Maksymilian Kolbe oddał za niego życie. Kim był Franiszek Gajowniczek? Chrystusowe męczeństwo Maksymiliana Kolbego Wiersze o św. Maksymilianie Maria Kolbe Św. Maksymilian w oczach weterena niepokalanowskiego Tęsknota do nieba Św. Maksymilian Kolbe - prorok nowego dogmatu maryjnego De Profundis - Akt strzelisty ojca Maksymiliana Kolbego Święty Maksymilian - patron trudnych czasów Tekst homilii wygłoszonej przez papieża Jana Pawła II w trakcie kanonizacji Ojca Maksymiliana 17 lutego 1941 - Gestapo aresztowało o. Maksymiliana Kolbego oraz czterech innych ojców franciszkanów z Niepokalanowa Ostatni list o. Kolbego Szaleniec Niepokalanej Ojciec Kolbe i Jan Paweł II w historii XX wieku Test wiedzy o św. Maksymilianie Marii Kolbem

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

[ Powrót ]