bł. Maria Karłowska

Jedenaste dziecko Mateusza i Eugenii Karłowskich urodziło się 4 września 1865 r. i otrzymało na chrzcie imię Maria. Pobożna matka uczyła swe najmłodsze dziecko kochać Jezusa i Maryję od pierwszych lat życia.

Po sprzedaży rodzinnej Słupówki (dziś Karłowo) Maria zamieszkała z rodzicami w Poznaniu, gdzie przyjęła pierwszą Komunię świętą, a w siedemnastym roku życia złożyła ślub dozgonnej czystości. Już bardzo wcześnie obudziło się w niej pragnienie, by nie tylko samej być blisko Boga, ale także innym torować drogę do Niego. Służyła chorym i ubogim oraz uczyła dzieci katechizmu. Coraz odważniej zapuszczała się wieczorami, po godzinach pracy zawodowej, w ciemne zaułki starego Poznania, gdzie nędza, a także występek, miały swoje siedziby. W listopadzie 1892 r. spotkała prostytutkę, która poprosiła o pomoc w odmianie życia. Młoda szlachcianka do tej pory nie wiedziała o tym grzesznym i hańbiącym "zawodzie" kobiecym. Odczuła głębokie współczucie dla dziewczyny, a jednocześnie gorąco zapragnęła dołożyć wszelkich starań, by Bóg nie był obrażany grzechami nieczystymi.

Decyzja podjęta z natchnienia Bożego poprowadziła Marię drogami trudnego apostolstwa. Jej ideałem stał się Chrystus jako Dobry Pasterz, szukający zaginionej owieczki, a przy Jego boku Maryja, przyjmująca pod płaszcz swej opieki pokutujące grzesznice.

Swoim duchowym córkom w Zgromadzeniu Sióstr Pasterek, które założyła w 1894 r. dla reedukacji kobiet z marginesu, Maria Karłowska dawała następujące pouczenia: Bóg mógł zbawić świat bez niczyjej pomocy, ale w odwiecznych swoich planach wybrał Maryję, aby z Niej narodził się Odkupiciel ludzkości. I my mamy być matkami Jezusa, począć Go w sobie, nosić Go, a potem dawać ludziom. Jak Maryja, mamy pokazywać innym Jezusa, same kryjąc się za Nim. Trzeba nam chcieć zniknąć, schować się, aby On mógł w całej pełni się ukazać.

- O Matko - wołała Maria Karłowska - przy ognisku Twego Najsłodszego Serca zapal płomień, który by moje serce rozgrzał, abym i ja mogła inne serca zapalać gorliwością o chwałę Twego Syna! Bóg chciał, aby Jego dzieci miały w niebie nie tylko Ojca, ale i Matkę! Jaka ta Matka jest czuła i miłosierna! Dzieci nigdy Jej się nie uprzykrzą. Przeciwnie, im więcej będą się do Niej zwracać w swoich potrzebach, tym milszymi staną się dla Niej. Ona jest zawsze gotowa orędować za nami, prosić Ojca o przebaczenie dla nas!

Jesteśmy córkami Dobrego Pasterza i Maryi, Matki Dobrego Pasterza - pouczała dalej Karłowska. - Przez swą Boską istotę Jezus jest miłością, a Maryja jest nią przez łaskę. Kochajmy więc i naśladujmy Najświętsze Serca Jezusa i Maryi, abyśmy mogły to nabożeństwo przekazać naszym wychowankom. Wobec nich winniśmy przejawiać miłość Jezusa i Maryi, słodycz, dobroć, litość, łaskawość i wyrozumienie.

W pokusach, skoro usłyszysz świst piekielnego jastrzębia, zaraz jak pisklę uciekaj się pod skrzydła Maryi, Matki twojej, i wzywaj Jej pomocy! - doradzała swoim wychowankom.

Pod koniec życia Maria Karłowska poznała treść objawień fatimskich. Przejęła się głęboko orędziem Maryi nawołującym do pokuty, wynagrodzenia i modlitwy za grzeszników. Różaniec należał do jej ulubionych praktyk od dziecięcych lat. Pozostała mu wierna do końca życia, zachęcając siostry i wychowanki do odmawiania go indywidualnie i wspólnotowo. Matka Karłowska, opierając finanse swego dzieła na ufności w Bożą Opatrzność, ufundowała w ciągu swego życia dziewięć dużych domów: klasztorów i zakładów wychowawczych, w tym dwa szpitale dla kobiet chorych wenerycznie. Zmarła 24 marca 1935 r. i zgodnie z życzeniem jej doczesne szczątki spoczęły pod kaplicą klasztorną domu generalnego Zgromadzenia w Jabłonowie Pomorskim.

Obraz beatyfikacyjny przedstawia matkę Karłowską w okryciu wyjściowym. Lewą ręką przyciska do serca księgę Pisma Świętego jako swoje wademekum, a prawą wskazuje na niebo, cel swojej drogi. Otaczają stado owiec, a Matka przewodzi im jako dobra pasterka. W tle obrazu widać pasmo gór. Są to zapewne góry palestyńskie, na zboczach których Pan Jezus obserwował pasterzy czuwających nad swoimi owieczkami. A może są to Tatry zakopiańskie, tworzące panoramę uroczystości beatyfikacyjnej? Papież Jan Paweł II beatyfikował s. Marią Karłowską wraz z s. Bernardyną Jabłońską w dniu 6 czerwca 1997 roku w Zakopanem.

Modlitwy do bł. Marii Karłowskiej

Modlitwa do bł. Marii Karłowskiej

Litania do bł. Marii Karłowskiej

Koronka do bł. Marii Karłowskiej

Zobacz więcej

Jej oddanie Najświętszemu Sercu Zbawiciela zaowocowało wielką miłością do ludzi

Założyła Zgromadzenie Sióstr Pasterek od Opatrzności Bożej, którego zawołanie brzmi: "Szukać i zbawiać to, co zginęło"

Wasze komentarze:

nauczycielka: 10.02.2017, 15:34  Kochana błogosławiona Anno, Bóg obdarzył Cię tak wielką łaską proszę Cię wyjednaj mi życie pełne wiary, oddania bliskim i spraw bym za nic miała uciechy świata  Iwona: 14.11.2016, 12:29  Sw.Anno wstawiaj sie za mna.  Anna Maria: 04.08.2012, 03:37  O Błogosławiona! Zechciej wstawić się za mną i moim mężem - abyśmy doczekali się wkrótce upragnionego zdrowego potomka/potomczyni. Błagam Cię także o siłę, abym potrafiła zawalczyć o swoją przyszłość, była osobą spełnioną, a przede wszystkim odważną. Wiesz dobrze, że TA CHOROBA cały czas stuka u mych drzwi.... Pozwól, aby ona nie wygrała!!! Daj mi proszę trochę czasu... jest tyle rzeczy do zrobienia...  Ania: 11.06.2012, 20:08  Ciekawa kobieta.

(1)

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna