św. Franciszek Borgiasz

3 października 1572 - U jezuitów wspomnienie liturgiczne św. Franciszka Borgiasza (hiszp. Francisco de Borja y Aragón), księcia Gandii, wdowca, trzeciego generała jezuitów (zm. Ferrara, 30 września 1572).

Urodził się 28 października 1510 w Gandia w Walencji. Był pierworodnym synem Jana III, księcia Gandii i Joanny Aragońskiej, prawnukiem pap. Aleksandra VI i ze strony matki króla Ferdynanda II Aragońskiego i V Kastylii. W 1520 wysłano go na naukę do wuja Jana Aragońskiego, abpa Saragossy. Został pasowany na rycerza i przebywał w Tortesillas jako paź Katarzyny, siostry Karola V, która towarzyszyła swej matce Joannie Szalonej. W 1525 Katarzyna poślubiła króla Portugalii, Jana III, a Franciszek wrócił do nauki.

W 1528 cesarz zabrał go do siebie na dwór i dał mu za żonę Eleonorę de Castro, damę dworu cesarzowej Izabelli. W 1530 Borgia został markizem Lombay, wielkim myśliwym i rycerzem (Montero mayor) cesarzowej. Miał ośmioro dzieci. W 1536 wyruszył na wojnę z Francją i pocieszał w momencie śmierci poetę Garcilaso de la Vega. W 1539 nagle zmarła cesarzowa. Według ceremoniału to on powinien jechać z ciałem do Granady, aby stwierdzić tożsamość. Ta podróż głęboko go poruszyła: jeśli nawet najpotężniejsza kobieta na świecie została pokonana przez śmierć, jaka istnieje pewność w życiu? Borgia nie chciał od tego momentu służyć panu, który może umrzeć. Mianowany wicekrólem Katalonii (1539-43), walczył z rozbojami, ale przeżywał kryzys duchowy.

W 1546 Święty owdowiał i zdecydował się wstąpić do jezuitów. Szybko założył w swym mieście pierwsze kolegium jezuickie, który papież podniósł do rangi uniwersytetu. Tam Borgiasz skończył studia. W 1548 sprawił, że papież Paweł III zaaprobował "Ćwiczenia duchowne" Loyoli. W 1550 pojechał do Rzymu na Jubileusz i aby się spotkać ze św. Ignacym. Ujawniono wówczas dotąd skrywaną przynależność Franciszka do jezuitów. Po powrocie zrezygnował z władzy i przywdział habit. Cesarz chciał go mianować kardynałem, ale reguła jezuitów zabraniała przyjmowania urzędów kościelnych. Święty zaczął zakładać kolegia w Hiszpanii i Portugalii.

W 1555 cesarz abdykował i poszedł do klasztoru, ale mianował Borgiasza na swego doradcę i wykonawcę testamentu. Nowy cesarz Filip II miał do niego pełne zaufanie, co wywołało zazdrość niektórych. Wydał pod swoim imieniem na wpół heretycką książkę, którą inkwizycja szybko umieściła na indeksie. Sprawa wywołała skandal i o mały włos nie pogrążyła Towarzystwa: papież Pius IV rozwiązał sytuację, sprowadzając Borgię do Rzymu.

W 1565 zmarł Diego Laynez, następca św. Ignacego i Franciszek został generałem. Święty bardzo szanowany przez nowego papieża św. Piusa V, został w Rzymie i kazał postawić kościół Il Gesu. Zainicjował też misje jezuitów do Ameryki.

Papież - ceniąc osobiste walory Franciszka - wysłał go na Półwysep Iberyjski, aby towarzyszył legatowi papieskiemu, który miał koordynować wysiłki chrześcijan w celu zorganizowania wyprawy przeciwko Turkom. Sława Franciszka szła przed nim, tak że na jego drodze gromadziły się tłumy, krzyczące "chcemy ujrzeć świętego", i chcące usłyszeć jego kazanie. Owocem tej akcji było zwycięstwo pod Lepanto (1571), które załamało potęgę osmańską.

Zmęczenie podróżą pogorszyło jednak znacznie słabe już zdrowie Franciszka, tak że zmarł w Ferrarze po powrocie z Hiszpanii i pielgrzymce do Loreto, a w drodze do Rzymu (30 września 1572). Jego szczątki zostały w 1901 przeniesione do kościoła jezuitów w Madrycie. Niestety, świątynia spłonęła podczas wystąpień antykościelnych w 1931. Po powrocie do Hiszpanii odegrał jeszcze znaczącą rolę w obronie św. Teresy z Awili przed jej prześladowcami, gdy jej spowiednik przekonany był, że ekstazy Teresy były tylko sztuczkami diabelskimi. Franciszek, który sam otrzymał wiele znaków Bożej łaski, już po jednej rozmowie z Teresą był przekonany, że jej wizje pochodziły od Boga. Nakazał więc, by odtąd spowiednikami Teresy byli jezuici.

W swej ostatniej godzinie pobłogosławił każdemu ze swych dzieci i wnuków, wymieniając je z imienia. Był on typowym świętym patrycjuszem: nie dbał o siebie, był zdecydowany, podejmował wiele akcji na wielką skalę, zdobywał sobie ludzi wszelkich stanów poprzez swą dobroć i szlachetne obyczaje.

Jako generał Towarzystwa Jezusowego Franciszek był jedną z ważniejszych postaci odnowy trydenckiej Kościoła. Mówi się o nim, że położył dach na budowli, której fundamenty wzniósł św. Ignacy. Uprzejmy i pokorny, hojny dla innych, a dla siebie surowy był on, jak napisał w liście do przyjaciela biskup Kartageny "wzorowym księciem i doskonałym chrześcijańskim szlachcicem".

Na wizerunkach przedstawiany jest jako jezuita, trzymający w ręku czaszkę ukoronowaną cesarskim diademem. Czasem czaszka znajduje się na księdze. Niejednokrotnie ukazywany jest w postawie klęczącej przed Najświętszym Sakramentem. Franciszek Borgiasz beatyfikowany został przez Urbana VIII 23 listopada 1624, a 20 czerwca 1671 kanonizowany przez Klemensa X. Wspomnienie obchodzone było od 1688 w dniu 3 października.

Modlitwa do św. Franciszka Borgiasza

Modlitwa do św. Franciszka Borgiasza

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna