Matka Boża Jurewnicka

Pierwsze wiadomości wiążą obraz z rodziną Koniecpolskich i pochodzą z pierwszej połowy XVII wieku. W okresie tłumienia powstania kozackiego hetman Stanisław Koniecpolski przekazał go na przechowanie jezuitom w Barze, ci zaś dla większego bezpieczeństwa przewieźli go do swego kolegium lwowskiego. Jezuita Marcin Tyrawski wyjednał Madonnę od wnuka hetmana i obwoził obraz po Ukrainie w swych podróżach misyjnych. W roku 1673 zbudował w Jurewiczach kaplicę drewnianą i umieścił w niej malowidło. Miejscowość ta znajduje się w dolnym biegu Prypeci, w rejonie tak znanego współcześnie Czarnobyla.

Obraz stał się szybko przedmiotem kultu, ściągając licznych pielgrzymów z dawnych ziem kresowych Polski i Wielkiego Księstwa Litewskiego. Dlatego na miejscu drewnianej kaplicy stawiano kolejne trzy, coraz większe, drewniane kościoły. Po kasacie zakonu jezuitów w 1773 roku kościół wraz z zabudowaniami klasztornymi przejęli bernardyni, a następnie kapucyni. Ci ostatni zostali usunięci z Jurewicz po powstaniu listopadowym, a kościół zamknęły władze carskie.

W związku z represjami, jakie po powstaniu styczniowym spotkały Polaków, w roku 1866 zlikwidowano parafię, a kościół zmieniono w cerkiew prawosławną. Na szczęście nieco wcześniej Jadwiga Kieniewiczówna (tutejsza ziemianka i autorka wielu obrazów sakralnych do kościołów poleskich) zachwyciła się obrazem i zrobiła jego kopię. Opisuje to jej cioteczny wnuk, prof. Stefan Kieniewicz: "W lipcu 1863 sytuacja ustabilizowała się na tyle, że panna Jadwiga wyrwała się z mozyrskiej nudy i przedsięwzięła wycieczkę do Jurewicz. Było to miasteczko nad Prypecią, w pobliżu horwattowskiego Barbarkowa, w XVIII wieku sanktuarium jezuickie słynne z obrazu Matki Boskiej, zaliczanego do "cudownych". (...) "Po długich deliberacjach proboszcz zgodził się, abym kopiowała cudowny obraz" (pisała panna Jadwiga), został więc wyjęty z ołtarza i przeniesiony do zakrystii, gdzie korzystniejsze było światło".

Tenże proboszcz parafii - ks. Gródecki - zdołał w krytycznym momencie wymienić cudowny obraz na kopię, która - przypuszczalnie - do dzisiejszych czasów znajduje się w cerkwi. Oryginał obrazu przekazał na przechowanie Gabrieli z Wańkowiczów Horwattowej, marszałkowej powiatu rzeczyckiego, właścicielce pobliskiego majątku ziemskiego. Pani ta po dwudziestu latach przekazała obraz zakonowi jezuitów w Krakowie. Oddała go jednak jedynie w depozyt, z obowiązkiem oddana jurewickiej świątyni, jeżeli ta kiedyś powróci do Kościoła rzymskiego.

Początkowo jezuici zachowali pełną dyskrecję odnośnie do pochodzenia obrazu, starając się z czasem przywrócić dawny jego kult. W roku 1901 przybrano malowidło srebrną sukienką i pozłacaną koroną, po kilku latach umieszczono je w srebrnej ramie w formie arkady z renesansowymi ornamentami oraz sprawiono nową złotą koronę.

Konserwator uznał, że zaskakująco niewielki (45 x 34 cm), namalowany na desce obraz jest pochodzenia bizantyjskiego, z końca XIV lub początku XV wieku. Katalog zabytków datuje jednak malowidło na połowę XVI wieku. Opinie te, wprawdzie niezgodne czasowo, dowodzą, że w kościele św. Barbary znajduje się oryginał Madonny Jurewickiej. Obraz został umieszczony w ołtarzu kaplicy Matki Bożej Boleściwej. Niedawno został wyjęty o ołtarza i poddany konserwacji.

Bohdan NielubowiczMiejsca Święte, nr 83 Ostatnia aktualizacja: 09.06.2021 Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna