"Żyć Maryją" dziś

Okres ten otwierają objawienia Maryi dane św. Katarzynie Laboure (1830) i św. Bernadecie Soubirous (1858). Święci, w których obfituje wiek XIX - od Proboszcza z Ars do don Bosco - dostrzegają obecność Maryi, Jej dobroć Matki i potęgę Wspomożycielki. Św. Teresa od Dzieciątka Jezus (f 1897) kontempluje i naśladuje Jej zwyczajne życie ziemskie. Święci Wschodu, jak Serafin z Sarowa (t 1833) i Sylwan z Góry Athos (zm. 1938) modlą się do Jezusa w łączności z Maryją, polecając się Jej miłosierdziu. O. G. Chaminade (zm. 1850), założyciel Marianistów, zawiera przymierze z Maryją, w oparciu o Jej macierzyństwo duchowe. Duchowość dzieci Maryi upowszechnia o. E. Neubert, marianista, autor dziełka Mój ideał Jezus, Syn Maryi (1933).

Poświęcenie się Niepokalanej przeżył i przedstawił w sposób całkiem szczególny św. Maksymilian Kolbe (zm. 1941). Założywszy Rycerstwo Niepokalanej (16 X 1917), zaleca "całkowite ofiarowanie siebie samego Niepokalanej jako narzędzie w Jej niepokalanych rękach" (I s.52). Cel jest zasadniczo apostolski, ponieważ to ofiarowanie jest skierowane "w ten sposób do jak największego rozszerzenia błogiego Królestwa Najświętszego Serca Jezusowego" (I s. 123). Jednak o. Maksymilian przebiega drogę ofiarowania w trzech etapach:

A) W młodości (1920) przeżywa ofiarowanie Niepokalanej jako rzeczywistość trwałą, dynamiczną i jednoczącą. Ustawicznie wprawia się w tym, by dać się prowadzić przez Niepokalaną (por. V s. 56).

B) Następuje etap utożsamienia się z Niepokalaną (1932-1935): nie tylko "mamy być narzędziami w Jej niepokalanych rękach", ale "musimy się stopić, stać się jedno z Bogiem przez Niepokalaną" (VII s. 31 n.).

C) Ten etap mistyczny jest etapem najbardziej aktywnym, gdyż zbiega się z pracą Maksymiliana nad zdobyciem całego świata dla Chrystusa przez Niepokalaną. Apostołuje w Japonii, myśli o Indiach, Chinach, o Ameryce Łacińskiej. Jednocześnie (1933) wyraża proroczo swą gotowość na śmierć głodową (por. II s. 666, V s. 345) dla Niepokalanej, co nastąpi w 1941 r.

Poczynając od listu, jaki o. Kolbe skierował w 1935 r. do br. Mateusza, by mu wyjaśnić trudność: jak zharmonizować miłość Jezusa z miłością Maryi, rozszerza on zakres refleksji, łącząc rozważanie o Niepokalanej ze zgłębianiem Trójcy Świętej: "Pewnie, że celem naszym jest Bóg, Trójca Przenajświętsza. .. Mój Drogi, pewnie, że źródłem wszelkiego dobra w każdym porządku, czy naturalnym czy nadnaturalnym (czyli łaski), jest Bóg Ojciec, który przez Syna i Ducha Świętego zawsze działa, czyli Trójca Przenajświętsza" (III s. 268 n.).

Niepokalana jest obecna w tym krążeniu miłości jako "szczyt miłości stworzenia wracającej do Boga", właśnie dlatego, że "w Niej staje się cud zjednoczenia Boga ze stworzeniem". Tu Maksymilian uwydatnia działania trzech Osób Bożych w Maryi, a zwłaszcza podkreśla - językiem śmiałym, lecz poprawnym - Jej definicję: "Oblubienica Ducha Świętego", jako "bardzo dalekie podobieństwo życia Ducha Przenajświętszego w Niej i przez Nią" (VII s. 386).

Dochodzimy do 17 lutego 1941 r., kiedy o. Kolbe, przechadzając się i modląc, dyktuje br. Arnoldowi swe ostatnie myśli dla książki o Niepokalanej. Około południa aresztuje go Gestapo. Ostatnie strony tej książki przedstawiają może najbardziej wnikliwe zgłębienie Niepokalanego Poczęcia, jakiego dokonała współczesna teologia w perspektywie pneu- matologicznej (związanej z Duchem Świętym).

By odpowiedzieć na pytanie: "Kim jesteś, o Niepokalane Poczęcie?" o. Kolbe patrzy na stworzenia i odkrywa, że są to "poczęcia" (ale, w przeciwieństwie do Maryi, skażone grzechem), więc "mniej lub więcej dalekie echo" doskonałości Bożej. Wraca do Boga, by szukać w Nim "poczęcia" par excellence (w całym tego słowa znaczeniu) i znajduje je w Duchu Świętym, który jest "poczęciem niestworzonym, przedwiecznym, pierwowzorem wszelkiego poczęcia życia we wszechświecie (...), poczęciem przenajświętszym, nieskończenie świętym, niepokalanym".

Maryja, będąc "w niewysłowiony sposób zjednoczona z Duchem Świętym" jest szczytem stworzenia rozumnego, które powraca do Boga przez miłość, jako że jest łrstworzeniem całkowicie pełnym tej miłości, boskości (...); to miłości szczyt". O. Kolbe wyciąga wniosek, że "nazwa Ducha Przenajświętszego: "Poczęcie Niepokalane" jest nazwą Tej, w której On żyje miłością płodną w całym porządku nadprzyrodzonym" (VII s. 427 nn.).

"Żyć Maryją" to ideał, który realizował o. J. C. Colin (f 1875), założyciel Marystów: mamy myśleć i działać we wszystkim jak Maryja. W Jej "fiat" Adrienne von Speyr (t 1967) wyczuwa wartość mistyczną i oblubieńczą. A dla Odnowy w Duchu Świętym "Maryja jest jak zwierciadło, które znika, by ukazać odbitego w Niej Ducha".

Prof. Stefan De Fiores SMM Tłum. J. D. z "Mądre di Dio". Tekst podany drobniejszym pismem jest streszczeniem dłuższych omówień Autora. Cyfry rzymskie oznaczają tomy Pism ojca Maksymiliana Marii Kolbego (w wydaniu powielaczowym z 1970 r.). Ostatnia aktualizacja: 10.03.2022 Wasze komentarze: Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy. Autor Treść Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025 Poprzednia [ Powrót ] Następna