Modlitwa oddania

Każda modlitwa jest przede wszystkim spotkaniem. Ja - człowiek - mogę wtedy rozmawiać ze swoim Stwórcą, z Jezusem, z Jego Matką i ze świętymi. Maryja nieustannie trwała na modlitwie, "rozważała wszystkie sprawy w Swoim Sercu". Umiała słuchać - jak przy Zwiastowaniu, wielbić - jak u Św. Elżbiety i milczeć wobec Boga, który też milczy - jak na Kalwarii.

A jaka powinna być nasza modlitwa? Możemy śmiało opowiadać Niepokalanej o tym, co kryje się w naszych sercach. Ale Ona jest także Matką Boga, Oblubienicą Ducha Świętego. Dlatego Ona, napełniona Boską mądrością, najlepiej umie zaradzić naszym potrzebom. Mogą to być inne rozwiązania, niż podpowiada nam nasz skończony rozum, który "choćby najbardziej genialny, ale do kapelusza wejdzie" (św. Maksymilian).

Modlitwa oddania polega na tym, aby poświęcać Maryi nasze intencje, naszych bliskich i nas samych. Poświęcić, czyli pozwolić, by Ona uczyniła w tej sprawie to, co sama zechce, bo przecież Jej ręce są takie dobre, a Jej Niepokalane Serce takie mądre. Poświęcam Jej moją chorą mamę, mój egzamin itd.

Poświęcić Niepokalanej nasze intencje, to modlić się tak, jak nas uczy Pan Jezus: "Ojcze, bądź wola Twoja". Człowiek, który całym sercem zrozumie tę modlitwę, może czuć się szczęśliwy, ponieważ wie, że jego sprawy zostaną rozwiązane w najdoskonalszy Boski sposób.