Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki
Mieczysław Karłowicz

(1876 - 1909)


     Miał zaledwie 33 lata, gdy podczas wycieczki zginął w Tatrach przysypany lawiną. Setna rocznica tragicznej śmierci Mieczysława Karłowicza, wybitnego kompozytora, mistrza poematu symfonicznego, fotografika i publicysty minie 8 lutego.

     Urodził się 11 grudnia 1876 r. w Wiszniewie, na terenie dzisiejszej Litwy, w rodzinie o tradycjach muzycznych. Jego ojciec Jan, wybitny językoznawca i etnolog, grał na wiolonczeli, fortepianie i komponował, matka Irena z Sulistrowskich była śpiewaczką.

     Karłowiczowie utrzymywali kontakt z takimi twórcami jak Stanisław Witkiewicz czy Elizą Orzeszkowa. Gdy Mieczysław miał 6 lat, rodzice sprzedali majątek i rodzina zamieszkała początkowo w Heidelbergu, potem w Pradze i w Dreźnie, by ostatecznie w 1897 r. osiedlić się w Warszawie. Od siódmego roku życia Mieczysław uczył się gry na skrzypcach. W stolicy uczył się w Gimnazjum Wojciecha Górskiego, a także w konserwatorium u znakomitego, pedagoga i wirtuoza skrzypiec Stanisława Barcewicza. Studiował też w Berlinie filozofię, harmonię, kontrapunkt i formy muzyczne, a w Lipsku dyrygenturę. Wtedy rozpoczął komponowanie, pisząc pieśni na głos i fortepian. Zajmował się też publicystyką na tematy muzyczne. W 1903 r. założył w Warszawie orkiestrę smyczkową. Współpracował z Warszawskim Towarzystwem Muzycznym.

     Jako kompozytor zasłynął przede wszystkim z poematów symfonicznych, które nie ustępowały pod względem artystycznym arcydziełom tego gatunku współczesnych Karłowiczowi twórców europejskich. Dzięki poematom zapisał się jako jeden z najwybitniejszych kompozytorów polskich.

     Karłowicz kochał Tatry. Choć po raz pierwszy poznał je jako 13-letni chłopiec, systematycznie bywał tu od 1902 r. kiedy to w Zakopanem dał pierwszy swój publiczny koncert. W 1907 r. osiedlił się w Zakopanem na stałe. Był nie tylko działaczem Towarzystwa Tatrzańskiego, ale także przewodnikiem i wybitnym taternikiem. Wszedł na wiele najtrudniejszych szczytów. Uprawiał też narciarstwo i jako pierwszy dokonał przejścia na nartach z Hali Gąsienicowej do Szczyrbskiego Jeziora. Pasjonował się fotografią, a jego tatrzańskie fotografie wydane w albumie "Karłowicz w Tatrach" zachwycają do dzisiaj wysokim poziomem artystycznym. W swojej publicystyce popularyzował Tatry i Podhale. Wraz z gen. Mariuszem Zaruskim stworzył podwaliny pod Tatrzańskie Ochotnicze Pogotowie Ratunkowe.

     Kompozytor zginął przysypany lawiną na wschodnich zboczach Małego Kościlca, podczas wycieczki narciarsko-foto-graficznej. W miejscu jego śmierci stoi pomnik zwany Kamieniem Karłowicza z napisem "Non omnis moriar" ("Nie wszystek umrę").

     Sejm RP "uznając ponadczasowy i uniwersalny wymiar twórczych dokonań Mieczysława Karłowicza" uczcił 22 stycznia 2009 r. jego pamięć okolicznościową uchwałą przyjętą przez aklamację.


Wojciech Świątkiewicz


Tekst pochodzi z Tygodnika

8 lutego 2009



   


Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort
Lektura traktatu jest cennym duchowym doświadczeniem. Im częściej po niego sięgamy, tym bardziej przemienia on nasze serca. Osnowę dzieła stanowi dewiza św. Ludwika Marii de Montfort: "Wszystko dla Jezusa przez Maryję"... » zobacz więcej


Wasze komentarze:

Brak komentarzy



Autor

Tresć




[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2018 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej