Kiedy mnie, kiedy mi

Mówicie często: Mi dałeś mniej" lub "Daj mnie spokój" - i tak jest żle, bo trzeba było powiedzieć akurat odwrotnie: "Mnie dałeś mniej" i "Daj mi spokój". A dlaczego? A dlatego, że na początku wypowiedzi należy używać pełnej formy tego zaimka, czyli mnie. Na przykład: "Mnie odwiedź najpierw", "Mnie teraz poczęstuj", Mnie o tym powiedz" itd. Natomiast po czasowniku trzeba dać krótką formę tego zaimka, czyli "mi" np.: "Daj mi tę książkę", "Było mi przykro". Wierz mi, bo mówię prawdę" itp. Bywa czasami, że i po czasowniku trzeba powiedzieć "mnie", ale to wówczas, gdy przeciwstawiamy sobie jakieś treści lub gdy chcemy mocno podkreślić, że coś jest dla nas, np.: "Daj to mnie, a nie jemu", "Poproś mnie, a nie ją", "To się należało mnie, a nie jej" itp.

Uff, trudno tłumaczyć prawidłowości języka polskiego, trudno też chyba to tłumaczenie zrozumieć, najlepiej poćwiczyć na przykładach.

E.K.
Pismo Katolickie Pielgrzym
nr 7/99

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości Modlitwa do św. Cezarego z Nazjanzu Modlitwa do św. Tarazjusza bł. Maria Adeodata Pisani Modlitwa do bł. Marii Adeodaty Pisani bł. Dominik Lentini Modlitwa do bł. Dominika Lentini

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna