Rzeźbiarz

Przechodził koło jego pracowni Anioł i powiada:

- Szczęść Boże, Mistrzu, niech ci Bóg błogosławi. Co robisz przyjacielu?

- Wykuwam w kamieniu różne różności, a najczęściej anioły, Bogu dziękuję i jakoś żyję.

- Cóż to za szlachetny człowiek z tego rzeźbiarza, co słowo powie, to Bogu dziękuje, a te jego rzeźbione anioły bardzo do mnie podobne z twarzy i z figury. Aż przykro, żeby taki artysta cierpiał biedę. Zaraz się do nieba wdrapię i poproszę Boga, żeby go wzbogacił.

Jak pomyślał, tak zrobił. Bóg wysłuchał Anioła i rzekł:

- Niech rzeźbiarz zajrzy pod czarny kamień w swojej pracowni a znajdzie tam skarb, ale pamiętaj Aniele, że łatwiej wielbłądowi przejść przez ucho igielne niż bogaczowi wejść do królestwa niebieskiego.

Anioł z radością zszedł na ziemię, opowiedział rzeźbiarzowi o czarnym kamieniu i skarbie, ale przestrzegł go, żeby o biedzie i biednych nie zapominał.

Rzeźbiarz skarb znalazł. Najpierw wystroił się w futra i aksamity, złoto i klejnoty, potem kupił sobie karetę i kamienicę na Rynku, zadawał się tylko z bogaczami, warsztat rzeźbiarski zamknął, a sam zajął się pożyczaniem pieniędzy na lichwę. O biedakach ani chwili nie pamiętał, przy drzwiach postawił pachołka, żeby odganiał proszących o wsparcie.

Minęło dziesięć lat, Anioł postanowił zajrzeć do Lwowa, do swojego przyjaciela, zobaczyć jak żyje. Pachołek, wprawdzie nie wpuścił go do domu rzeźbiarza- bogacza, ale Anioł, wiadomo, umie śbbie poradzić, tędy owędy, i już jest na pokojach.

- Szczęść Boże, Mistrzu, właśnie jestem w drodze do Krakowa i chciałbym u ciebie zanocować!

- U mnie miejsca nie ma, ładnie bym wyglądał, gdybym każdego natręta przyjmował na noc. Jak się tu w ogóle dostałeś włóczęgo - wrzeszczy czerwony jak piwonia. I wstyd powiedzieć, zepchnął gościa ze schodów.

Anioł się potłukł, ale gdy się pozbierał i otrzepał z kurzu, postanowił nauczyć rozumu niewdzięcznika.

I stał się cud: w jednej chwili płomienie ogarnęły kamienicę rzeźbiarza, wszystko spłonęło, w popiele zostały tylko nietknięte młot i dłuto.

- Wracaj teraz do rzeźbienia - rozkazał Anioł - bo bieda i praca przynoszą człowiekowi spokój, a kiedy już odpokutujesz swoje grzechy, to może znów do ciebie przyjdę.

Alicja Szubert-Olszewska

Z książki "Baśnie lwowskie", wydanej przez WDP "Bernardinum"

"Mały Pielgrzym" nr 7/99

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzedni

[ Powrót ]

Następny