Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Czym jest pielgrzymka?

Niewątpliwie wzorem dla każdej pielgrzymki chrześcijańskiej na zawsze pozostanie pielgrzymka do Ziemi Świętej. Ale - tak jak i dziś, tak i dawniej - nie każdy mógł ją odbyć, zwłaszcza gdy drogę zamykały wojny i niepokoje. Na posadzkach wielkich średniowiecznych katedr rysowano więc słynne labirynty, po których chodzili wierni nie mogący wyjść na prawdziwy szlak; w ten sposób i oni odbywali swoją wielką pielgrzymkę, nie opuszczając na chwilę swej katedralnej świątyni... Jedni przebywali morza i pustkowia, a drudzy po prostu chodzili po posadzce kościelnej. Jedni i drudzy pielgrzymowali. Czym więc jest pielgrzymka?

Zacznijmy od tego, że pielgrzymką jest w ogóle całe nasze życie na ziemi. Tak się je odbiera po chrześcijańsku, gdy jasny jest cel tej drogi, którą zmierzamy w świetle chrztu. Przecież pielgrzymką nazywamy właśnie zmierzanie do miejsca świętego. Ale nie ma świętszego miejsca niż niebo, gdzie jest Bóg w Trójcy Jedyny, Matka Boża i święci! A my właśnie do nieba idziemy. Taka jest perspektywa naszej wiary, zakorzeniona w doczesności ("Słowo stało się ciałem" - J 1,14), aleją przekraczająca (nasze mieszkanie w niebie - por. 2 Kor 5,1). Tak więc wiara wskazuje nam cel życiowej pielgrzymki: Miejsce Najświętsze. Trzeba teraz tę wskazówkę, obejmującą wszystkich nas razem i każdego z osobna, uczynić swoją własną życiową wytyczną. "Uczyniwszy na wieki wybór, w każdej chwili wybierać muszę" - mówił słusznie Jerzy Liebert. Tak jest: uczyniliśmy na wieki wybór wierności, ale teraz w każdej chwili trzeba sobie przypominać o celu, do którego zmierzamy.

Ponieważ z woli Chrystusa i dzięki Jego Kościołowi niebo zaczyna się dla nas już na ziemi, również w naszej doczesności widoczne są różne miejsca święte. Są to nasze bramy do nieba, wielkie i małe miejsca pielgrzymkowe. Najwspanialsze z nich Kościół nazywa sanktuariami. Ciągną tam uroczyste pielgrzymki, w których udział jest wyróżniony szczególnymi łaskami. Na wzór Świętej Rodziny zdążającej do Jerozolimy wierni chrześcijanie idą do różnych miejsc świętych, gdzie dary oczyszczenia i duchowego wzrostu są udzielane ze szczególną intensywnością. Te pielgrzymki - stanowiące jakby świętą przerwę w zwykłych zajęciach - są przejmującymi rekolekcjami, w których trud marszu jest żyzną glebą dla ziarna głoszonych nauk, udzielanych sakramentów i sakramentaliów oraz modlitwy. Jak bowiem w życiu, tak i w tych pielgrzymkach nie wystarczy tylko się bezwiednie przemieszczać w dobrym kierunku, jak przypadkowy przechodzień idący za innymi. Trzeba właśnie stać się pielgrzymem i wziąć udział w rekolekcjach w drodze. Oznacza to świadomość i zgodę na uczestnictwo w czymś świętym, co tworzy zasadniczo Bóg, a nie człowiek. Pielgrzymka, która ma swój ludzki koloryt oraz mieni się wszystkimi barwami człowieczej wielkości i małości, ma jednak przede wszystkim swój właściwy, wewnętany rytm zstępowania Boga ku nam i naszego wstępowania ku Bogu. To przede wszystkim Pan Bóg będzie działał. To nas przerasta, ale nie tak, byśmy nie mogli brać w tym udziału. Bierzemy udział, dając swoją chętną zgodę na to, co Bóg zechce z nami uczynić przez te dni, przez nasze życie, przez wieczność... "Panie, oto twój sługa słucha" (1 Sm 3,10). "Oto ja służebnica Pańska" (Łk 1,38).

Mówimy o pielgrzymkach publicznych - głośnych i uroczystych. Ale tak naprawdę nie ma prceszkód, żeby za pielgrzymkę uznać każdą naszą wyprawę do kościoła, kaplicy, krzyża przydrożnego. Zawsze gdy zdążamy jako pielgrzymi do miejsca świętego, pielgrzymujemy. Być może popycha nas obowiązek, ale i pociąga miłość. U kresu nawet najkrótszego marszu (do najbliższego kościoła, na drugą stronę ulicy?) spotykamy te same osoby: Chrystusa, Matkę Bożą, świętych. W tabernakulum spoczywa Pan. Poświęcone figury, obrazy i krzyże głoszą po swojemu Ewangelię. Koniec trasy, ostatnia stacja! Dalej już nie zajdziemy na ziemi, po tej stronie nieba. To są nasze najbardziej prywatne, najbardziej codzienne pielgrzymki. I one mają swoje znaczenie.

Nie zapominajmy o jeszcze jednym warunku odbycia pielgreymki. Jest nim wyjście ze swych codziennych spraw, a raczej z tego, co stanowi zewnętrzną postać naszej codzienności. Pielgrzym wychodzi ze swego domu, jak Abram wyszedł na wezwanie Pańskie z Ur chaldejskiego. Tym samym na jaw wyszło to, co zawsze snuje się - choć często niezauważalnie - jak złota nić przez nasze życie chrześcijańskie: gotowość nawrócenia i słuchania Boga. Pewnego dnia trzeba odłożyć sieci, zamknąć na skobel swój kantorek, wyjść z domu i z miasta. W życiu tych, któizy są powoływani do służby kapłańskiej lub życia zakonnego, ma być to już dziś wybór nieodwołalny. W życiu nas, świeckich, ma być to chwila uświadomienia sobie, że to wszystko przeminie, a zostanie miłość i kontemplacja woli Bożej. Z tą świadomością wrócimy jutro do sieci, kantorków i domów - bo Pan Bóg tam nas powołuje i tam nas chce mieć.

Nasze pielgrzymki - te wielkie i małe, publiczne i prywatne, sezonowe i przez całe życie - uczą nas zatem trzech prawd: prawdy o ostatecznym celu naszego życia, prawdy o naszym świadomym do tego celu dążeniu przez łaskę oraz prawdy o koniecznej w każdym momencie gotowości nawrócenia.

PAWEŁ MILCAREK
Różaniec nr 565


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Rzymskie bazyliki większeRzymskie bazyliki większe

Opoka naszego duchaOpoka naszego ducha

Na spotkanie Boga i człowiekaNa spotkanie Boga i człowieka

Papieskie pierwsze sobotyPapieskie pierwsze soboty

Czujemy, to co mówi Jej SerceCzujemy, to co mówi Jej Serce

Najbardziej popularne

Litania do Najświętszej Maryi PannyLitania do Najświętszej Maryi Panny

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt

© 2001-2021 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej