Czekam z nadzieja na każdy nowy dzień-
jak stary mleczarz, który co dzień dźwiga bańkę mleka,
zgarbiony, wpatrzony w czarną ziemię,
cicho i pokornie przemierzam świat.

I czekam na to co nie poznane,
i drżę przed tym co przyniesie mi los,
i lękam się tego, co mnie czeka,
i wierzę mocno w to co kocham.

Bo wiem, że gdzieś u kresu drogi
maleńkie szczęście mieszka samo,
i czeka na to, że je odnajdę,
 i tęskni za tym, co nieznane.

Już coraz bliższy kres mojej drogi,
już widać koniec, życiowej wędrówki,
spokojny, zasypiam na miękkiej poduszce
wpatrzony w twoje błękitne oczy.

I wierzę w to co w Twoim sercu się skrzy,
i pielęgnuję, ten mały złocisty skarb,
i czekam już tylko na tą chwile,
kiedy mi złożysz ten bezcenny dar.

Boczki Chełmońskie 31.08.2000