Nikt nie czyta dzisiaj wierszy
- wyznań cichych.
W krzyku spłoszonych ptaków słowa 
ulatują w chmury.
Kilka kartek wiatr przegląda 
i rzuca w zapomnienie.
Płodne myśli zamienione 
w litery codzienności.

Nikt nie czyta dzisiaj wierszy
- marzeń delikatnych.
Bezwiednych snów co 
w noc ciemną się rodzą.
Ukrywane w kieszeniach zbyt
długo, aż przeminą.
Nikomu nie dane, lecz 
dla kogoś napisane.
Nikt nie czyta dzisiaj wierszy
- chyba to niemodne.
Tak nie wielu chce je zrozumieć
i przeżyć w sobie.
Może ten od utraconej miłości,
może ta zamyślona.
Może ci, co mają nadzieję, 
że dzięki wierszom łatwiej jest żyć.
Dla kogo więc są wiersze?
Pewnie dla poranków wstydliwych.
Nocy zbyt czarnych.
Pewnie i dla Ciebie, ale czy Je czytasz?