|
|
|
Letni promyk słońca
Czerwcowe promienie słońca,
przebijając się po przez błękitne chmury
delikatnie muskając
Twoje boskie ciało.
Różaną czerwień Twych ust,
i oczu czerni blask.
Twe aksamitne dłonie
spływają lekko po moich ramionach
z drżeniem zielonego listka
tulisz nieśmiało swoja głowę
w moje ramiona,
jakbyś chciała w jednej chwili
zapomnieć o szarym codziennym dniu.
Nasze usta spotykały się,
wśród zielonych letnich traw,
ich bajeczny smak
wciąż czuję mimo, że czas nas rozdzielił.
Pytasz w sercu z drżeniem
co przyniesie Ci kolejny dzień-
błękitne morze łez
czy śnieżnobiały potok śmiechu?
Nie pytaj o to- nie warto
żyj tą chwilą
korzystaj z tego
co przyniósł Ci los.
Marcin Melon
|
Wasze komentarze:
|
B.M.15.11.2017: 15.11.2017, 12:09
|
|
Świetny wiersz!
|
|
A&A: 11.11.2017, 04:57
|
|
Miłość cierpliwa jest, wytrwała, prawdziwa przetrwa wszystko! Piękne!
|
|
A&A: 11.11.2017, 04:54
|
|
Zapukałam... piękny wiersz, uwielbiam go czytać!!!
|
|
MARCIN MELON: 31.08.2017, 07:49
|
Nie sądziłem, że tylu osobom będzie sie podobała moja poezja dziekuje
|
|
Darek Rawski: 15.10.2015, 13:02
|
|
piękny
|
|
lila: 06.02.2015, 21:59
|
|
Przepiękny wiersz !
|
|
Helena Grącka : 23.11.2013, 15:25
|
|
Wiersz sercem pisany prze zemnie czytelnika dobrze zrozumiany . Dziękuję autorowi wiersza za chwilę prawdy o naszym jak że pięknym realnym życiu .
|
|
iwona -ciocia moniki: 19.09.2011, 12:40
|
a zycie pedzi,
a zycie gna,
a zycie z nami w zycie gra...
/slub,rodzina..i tak nam juz 30....latek
w roznych kolorach teczy przemija!
gdy czas mi pozwala-
cichutko wkradam sie w wierszyki twe
a komentarz.... bedzie pozniej
gdy przerobie troszke je.......
Pozdrowienia dla wszystkich!
|
|
MArcin autor: 05.03.2011, 01:00
|
|
Ciesz sei ze podoba sie wam mój wiersz zachecam do lektury
|
|
Bożena: 16.11.2010, 21:10
|
|
Piękny wiersz, jestem pełna podziwu.
|
|
Czesław: 04.07.2009, 22:56
|
|
cyt: "Spiż to stop miedzi z cyną, cynkiem i ołowiem". Nie ma spiżowych skał. Są natomiast pomniki :)
|
|
Justyna i Jerzy: 04.07.2009, 22:49
|
Piękny wiersz. My, już 4 lata po naszym skromnym i bezalkoholowym ślubie, ofiarowujemy wam nasz wiersz:
Ona w białej sukience,
On w czarnym surducie,
Ona w kwiecistym welonie,
On w wygodnym bucie.
Będą kochać siebie nawzajem,
Jak kochała Matka Teresa w Kalkucie.
Będą żyć ze sobą wiecznie,
Bo przed ślubem nie żyli wszetecznie.
|
|
moliknes: 10.04.2009, 09:17
|
|
niesamowity utwór, czytam go już X-raz i nie mogę zaprzestać...
|
|
iwa: 12.02.2009, 11:27
|
|
jaki piękny wiersz - prawdziwy
|
|
Lya.: 16.04.2008, 20:53
|
|
Coś w tym jest. Aż mi dreszcze przeszły. Poczułam. Świetne. :)
|
|
lotos: 11.02.2008, 20:49
|
|
bardzo mi sie podobal Twoj wiersz
|
|
|
Poprzedni