Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Daj proszącemu

     Przyznaję, że często omijałem żebraków i nawet umiałem ich nie zauważać. Teraz dużo zajmuję się dziećmi, a one podczas spacerów zadają pytania o żebrzących, na placu zabaw inni rodzice czy dziadkowie narzekają na "tę plagę", przypisując żebrakom najgorsze cechy a ja jestem w kropce. Co powiedzieć dzieciom ? I czy dawać żebrakom pieniądze, czy nie?

     Dawać. Pan Jezus powiedział wyraźnie: "Dawajcie, a będzie wam dane; miarą dobrą, natłoczoną, utrzęsioną i opływającą wsypią w zanadrza wasze. Odmierzą wam bowiem taką miarą, jaką wy mierzycie" (Łk 6,38). Istotną zasadą chrześcijańskiego życia jest dawać proszącym.

     Ludzi naprawdę potrzebujących pomocy trzeba szukać. Nie wychodzą oni zazwyczaj na ulicę. Znam osoby, które wprost odmawiają proszącym, ale potem pomagają poprzez Caritas. Chcą, aby ich pieniądze były racjonalnie wydane. Dość trudno bowiem ocenić, komu dawać. Niektóre osoby, szczególnie pod kościołami, dorabiają żebraniem, żeby pomóc rodzinie. W 90 proc. żebractwo stanowi zawód. Żebrzący na ulicy mogą zbierać dla mafii, na alkohol, narkotyki. Mając pewnośp złego użycia naszych pieniędzy, wolno nam odmówić. Dajmy sobie do tego prawo, bo inaczej proszący człowiek byłby dla nas zagrożeniem. Tylko (?) w 10 proc. przypadków, nie dając pieniędzy, odmawiamy pomocy człowiekowi, który bezwzględnie jej potrzebuje. Mamy być wolni w dawaniu. Proszących przy prywatnych posesjach dość łatwo można "sprawdzić", proponując im zarobek przez odgarnięcie śniegu, grabienie czy zamiatanie. Przypomina mi się dowcip: mężczyzna nie mógł się uwolnić od grupy żebrzących; zgubił ich dopiero wtedy, gdy wszedł do urzędu pracy.

     Niemniej jednak od czasu do czasu trafia się ktoś, kto naprawdę chce zapracować na pieniądze i - o dziwo - pracuje naprawdę dobrze. W sytuacjach wątpliwych lepiej kupić komuś żywność, coś gotowego, trudnego do spieniężenia. Ja staram się rozmawiać z proszącym. Mam wrażenie, że szacunek i uwaga okazane temu człowiekowi są ważniejsze od pieniędzy, które mu dam. Czasem też w trakcie rozmowy ja sam byłem obdarowywany przez proszącego. Pamiętam kilka rozmów z żebrzącymi, które mnie wzbogaciły i zawstydziły pokorą rozmówcy. Oczywiście, wiele razy zostałem oszukany - to nie jest miłe i niestety zostaje w pamięci.

     Żebranie jest niezgodne z prawem, nielegalne. I wolno nam odmówić. Ale wolno nam też pomagać. Zaangażujmy serce i rozsądek. Mniej dla nas korzystne jest zamknąć przed żebrzącym drzwi, portfel i serce. "Bo powiadam wam: Kto sieje skąpo, skąpo też żąć będzie" (2Kor 9,6). Lepiej jest dać 50 groszy niż nic. Jeszcze lepiej jest odmierzyć miarą dobrą. I uczyć tego dzieci.


ks. Marek Kruszewski

Autor jest proboszczem parafii św. Patryka w Warszawie

Tekst pochodzi z Tygodnika

25 listopada 2018


   

Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny Traktat o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny
Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort
Lektura traktatu jest cennym duchowym doświadczeniem. Im częściej po niego sięgamy, tym bardziej przemienia on nasze serca. Osnowę dzieła stanowi dewiza św. Ludwika Marii de Montfort: "Wszystko dla Jezusa przez Maryję"... » zobacz więcej


Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Tresć




[ Powrót ]
 
[ Strona główna ]


Humor | O stronie... | Wspomóż nas | Polityka Prywatności | Reklama | Kontakt

© 2001-2018 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej