Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Dlaczego człowiek powinien docierać do prawdy?

Czym jest prawda? Zastanawiało się nad tym wielu filozofów, począwszy od Arystotelesa, a skończywszy na przedstawicielach czasów współczesnych. Jedna z definicji mówi, że prawda to obiektywna rzeczywistość, to, co zaistniało, istnieje jako zjawisko niezależne od wszelkich sądów i doznań. Człowiek nie jest jednak istotą patrzącą na świat obiektywnie. W każdym z nas znajduje się mniejszy lub większy pierwiastek egoizmu, który każe ujmować rzeczywistość w kategoriach subiektywnych. Dlaczego zatem człowiek powinien docierać do prawdy i jak ważny element życia ludzkiego ona stanowi?

Jedność przez prawdę

Pojęcie prawdy związane jest z najważniejszą wartością w egzystencji człowieka - z wolnością, przede wszystkim z wolnością umysłu. Ta z kolei polega na dokonywaniu właściwych wyborów oraz na ciągłej władzy nad samym sobą. Jezus mówił do ludu: "Prawda was wyzwoli", ponieważ tylko ktoś niemający nic do ukrycia, któremu obca jest obłuda i kłamstwo, może stać się rzeczywiście wolnym. Chodzi o to, aby posiąść odwagę mówienia całej prawdy przed własnym sumieniem, co wymaga dużej otwartości i stanowczej postawy wobec siebie. Prowadzi to do przekazywania prawdy o świecie zewnętrznym i swoim wnętrzu innym ludziom.

Ktoś napisał: "Piękna jest tylko prawda i tylko ona jest godna miłości". Prawda stanowi istotę człowieka, posłannictwo. Ile warte byłoby życie, gdyby nie istniała w nim choćby cząstka prawdy? Nie miałoby w ogóle sensu. Jak mówi Jezus w Ewangelii: "Jam się na to narodził i na ten przyszedł świat, aby dać świadectwo prawdzie". Te słowa dotyczą także każdej ludzkiej istoty, która się narodziła lub dopiero przyjdzie na świat. Żyjemy po to, aby Go naśladować, również jeśli chodzi o głoszenie prawdy.

Prawda to nie tylko wartość, lecz także warunek udziału w dziele Stwórcy. Bóg pragnie mieć w człowieku przyjaciela, nie sługę. Wzywa tym samym do odrzucenia wszelkiego kłamstwa. Żadna przyjaźń nie przetrwa, jeśli zostanie w pewnym momencie skażona obłudą, niewiernością, brakiem odpowiedzialności. Nikt nie chce mieć przy sobie osoby niegodnej zaufania. Człowiek jako istota wrażliwa na bodźce, z własnego doświadczenia zna gorzki smak nadużytego zaufania. Sam nieraz zawiódł, również samego siebie. Bóg chce żyć z człowiekiem w przyjaźni, w najpiękniejszym i wzniosłym uczuciu, którego każdy w życiu szuka usilnie i za którym bardzo tęskni.

Prawda jest także nieustannym dochodzeniem do światła. Podkreślił ten fakt m.in. Adam Asnyk pisząc: "Szukajcie prawdy jasnego płomienia". Symbol światła oznaczą nieskazitelną czystość. Światło posiada moc rozpraszania mroku, pomaga zobaczyć rzecz lub zjawisko w całej okazałości. Przed światłem nic się nie ukryje, nawet najciemniejszy zakamarek duszy.

Stosunkowo bliska współczesnemu człowiekowi historia pamięta jednak jedną z postaw filozoficznych, negatywnie nastawioną wobec istnienia prawdy. Chodzi o młodopolski dekadentyzm, który charakteryzował się m.in. utratą wiary w prawdziwość dążeń i czynów rodzaju ludzkiego. Prowadziło to nieodmiennie do uczucia rozpaczy, spowodowanego wizją zakłamanej rzeczywistości oraz brakiem nadziei na odmianę tego stanu rzeczy. W tej epoce rozłamu wartości poeta, Władysław Orkan, pisze:

Kłamstwem, jest człowiek,
och zaiste!
Kłamstwem jest jego
świat
A prawdą jest drzewo
strzeliste,
Prawdą są obłoki czyste,
Prawdą jest kwiat.

Zwątpienie w wartość prawdy osiąga tu ogromne rozmiary. Okazuje się bowiem, że jedynie to, co nie jest świadome swego istnienia (drzewo, kwiat), stanowi nieskażoną cząstkę świata i może dawać świadectwo prawdzie. Niebezpieczeństwo takiego myślenia polega na tym, że człowiek wątpiąc w prawdziwość drugiego, przestaje wierzyć jednocześnie we własną istotę, dobroć, wolność. Wówczas w świadomości ludzkiej zniszczeniu ulega też obraz Boga, który stworzył człowieka na swoje podobieństwo. I zaczyna nas dręczyć pytanie: Jaki może być Stwórca, jeśli Jego stworzenie stanowi z gruntu zakłamany element świata?

Żeby móc dawać świadectwo prawdzie, trzeba być samemu prawdziwym. Poszukiwanie tej wartości zajmuje całe życie i wiedzie przez wiele rozczarowań, które wdzierają się w dobre intencje, w nadzieje. Człowiek, który może się oprzeć na kimś jak na prawdzie, ma szansę skutecznie stawić czoło kłamstwu, bo popycha go do tego siła czyjegoś charakteru. Podobnie jak czynienie dobra łączy się z uczuciem wewnętrznego zadowolenia, tak wynikiem głoszenia prawdy jest radość i piękno płynące z tego faktu. Prawda bowiem wyraża głęboki związek człowieka ze Stwórcą, pragnienie zjednoczenia z Tym, od którego owa wartość pochodzi.

KATARZYNA PROKOP


   

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.



Autor

Treść

Nowości

Modlitwa do św. Cyryla AleksandryjskiegoModlitwa do św. Cyryla Aleksandryjskiego

Opowieść o papieskiej fladze na GiewoncieOpowieść o papieskiej fladze na Giewoncie

Kupując nasiona, nie owoceKupując nasiona, nie owoce

Godność osoby ludzkiej w nauczaniu Jana Pawła IIGodność osoby ludzkiej w nauczaniu Jana Pawła II

Czy potrafisz zjednywać sobie przyjaciół?Czy potrafisz zjednywać sobie przyjaciół?

Najbardziej popularne

Godzina ŁaskiGodzina Łaski

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2022 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej