Rozważania Miłość Modlitwy Czytelnia Źródełko Pomoc Duchowa Relaks Download Cuda Opowiadania Perełki

Ojczyzna to wartości

Poprzez rodziców, rodzinę, ród, zakorzeniony jesteś w większej zbiorowości - w narodzie, jesteś także związany z konkretnym obszarem. Czym jest ojczyzna? Czy jest określonym terytorium? Niewątpliwie są nią piaski Mazowsza i szczyty Tatr, wierzby płaczące i pejzaże dzieciństwa... Ale co zrobić, gdy to, co nad Niemnem i Wiliją przestaje być twoje, trzeba zaś odziedziczyć miasta wznoszone obcą ręką, ponieważ trzech facetów w Jałcie, wrogich albo obojętnych, odgórnie o tym zadecydowało?

Skoro wyrzucają, trzeba spakować toboły by rozpakować je później tam, gdzie każą, wieleset kilometrów dalej, żeby zamieszkać w przesuniętej ojczyźnie.

Więc to nie tylko ziemia, chociaż ziemia jest bardzo ważna, miejsce, gdzie uwiło się gniazdo i powiesiło po raz pierwszy kolebkę. Jest naród, który prawie dwa tysiące lat nie był na swojej ziemi i mimo wszystko nie rozpłynął się wśród innych. Tułał się całe wieki i co roku wzdycha do własnego miejsca.

Jeżeli to nie tylko terytorium, czym jest ojczyzna? Nie jest z pewnością nią państwo, zbyt wiele narodów na długo traciło swój byt państwowy, albo nigdy go nie miało, żeby można było twierdzić, że ojczyzną jest państwo wraz z urzędami i instytucjami.

Może ojczyzną jest język? Ojczyzna-polszęzyzna, pisał z czułością Tuwim. Świat dźwięków i znaczeń, który dziedziczymy po przodkach i który towarzyszy nam wszędzie, nawet w najodleglejszym wygnaniu. Dzięki niemu Mickiewicz, Tuwim i Miłosz nie czuli się emigrantami wyzutymi ze wszystkiego, ponieważ tworzyli nowe światy w ukochanym języku. To on był ich zakorzenieniem, dzięki niemu nie byli plewami rozwiewanymi po gościńcach świata. "Poezja każdego języka jest jednym gospodarstwem, w którym spadkobiorcy uprawiają grunt przygotowany przez ojców" - to słowa Miłosza. Język dziedziczy się jak ziemię, uprawia jak ojcowiznę. Jest bardzo ważny i często może stać się jedynym azylem, ale przecież można go nie znać, a czuć się mocno związanym z polskością, jak wielu Rosjan o pięknych polskich nazwiskach, którzy nie znają już języka swych dziadów.

Więc czym jest ojczyzna, jeśli to ziemia, ale nie tylko ziemia, państwowość, ale nie koniecznie, język, ale coś jeszcze?

Myślę, że ojczyzna to wartości. To to, co całe pokolenia uważały za najważniejsze i przekazywały następcom, tradycja, przeszłość, której nikt nie jest w stanie zmienić żaden dyktator. To coś, co posiadamy nawet wtedy, gdy tracimy dobytek, ziemię i byt państwowy i gdy nie rozumiemy już języka. To dusza, która odróżnia ciebie i mnie od wszystkich pozostałych dusz we wszechświecie.

Nasze wartości ktoś streścił w hasłach Bóg - Honor - Ojczyzna. One i atmosfera, którą tworzą trzynas- tozgłoskowiec "Pana Tadeusza", mazurki Szopena, obrazy Grottgera. I jeszcze biały obrus! Koniecznie biały obrus na święta!

Całe pokolenia Polaków kształtowały te wartości, przeświadczenie, że urodzić się w tym narodzie wiąże się z trudnym i zaszczytnym zadaniem etycznym, że jest takim na całe życie egzaminem, który często trzeba zdawać wśród świstu kul i pyłu walących się domów. Jest to trudny los, którego się nie wybiera, który cię jednak wybrał i zawsze ' w końcu kiedyś dopadnie.

Może jednak zrozumiesz, że nie czujesz się bohaterem i nie wysadziłbyś reduty wraz z sobą, że w ogóle mogą istnieć i inne opowieści, a ponad wszystko lubisz kiełbaski i piwko? Żle się czujesz z patosem chwili dziejowej i wybuchasz śmiechem, gdy wszyscy szykują się do pojedynku. Wtedy możesz stać się prześmiewcą.

Po tych, którzy stworzyli legnedę o ofiarowaniu młodego życia, zazwyczaj przychodzą prześmiewcy. Dzieje się to wtedy, gdy kultura jest już na tyle bogata, stara i zasiedziała, że wytworzyła sporą ilość mitów, legend, zabobonów i stereotypów o świecie i o sobie samej, nadchodzi więc godzina szyderców. Tak jak Witkiewicz i Gombrowicz, nie mają oni litości dla własnego dziedzictwa, kpią z dotychczasowego ładu i ideałów, bohaterowie ich utworów zabijają ojców i matki, ponieważ chcą być absolutnie wolni, pozbawieni przeszłości i korzeni, chcą być zupełnie nowi, żeby się mogli wymyślać i stwarzać od początku i bez żadnych obciążeń.

Takie jest nasze dziedzictwo, pęknięte i sprzeczne, tak jak i my sami, dusze anielskie w czerepie rubasznym, lawa, plugawa z wierzchu, ukrywająca święty płomień... Tylko nigdy nie wiadomo, kiedy nad bohaterską legendą rozlegnie się śmiech i czy prześmiewca nie zginie przypadkiem jako bohater, walcząc z przeważającymi siłami wroga.

Takie jest nasze dziedzictwo, komu się nie podoba, albo wydaje się zbyt trudne, ten pakuje kufry i wyjeżdża gdziekolwiek. Jest to odmowa przyjęcia losu i przeznaczenia.

Z każdym wyjazdem przyjaciół i znajomych, po których zostaje nieaktualny telefon i adres w notesie (jak epitafium), zastanawiam się, co się stało z polską ojczyzną, że porzucana jest miliony razy, ciągle od nowa i od nowa? Co się stało z krajem, w którym cudzoziemcy polonizowali się tak serdecznie, że byli gotowi nie tylko pracować, ale i umrzeć na polu bitewnym, ku czemu mieli zresztą częste okazje? Zastanawiam się, co się stało, gdy słyszę o rodakach szukających niemieckich rodowodów i cieszących że ich krewni byli w Wermachcie? Przecież zawsze była to ojczyzna biedna i słaba, przynosząca wielkie cierpienia, a była mimo to kochana i przyjmowana. Czemu teraz tylu ją porzuca? Teraz też jest słaba i biedna, ale stało się coś znacznie gorszego - przestała być obszarem rozmaitych wartości, nie przemawia do swoich dzieci tysiącem znaczeń, niewielu wierzy, że tu dopełni się jego szczególny los. Te dzieci nie rozumieją dobrze języka przodków, ponieważ nie snuje się już opowieści rodzinnych i nie czyta książek, zawierających najważniejsze przesłanie. Nie odziedziczyły ducha i nie w iedzą, na czym polegają ich niepowtarzalne rysy.

Powrównują tylko to, co widzialne. Budy z zieleniną i eleganckie supermarkiety, wyboiste drogi i supernowoczesne autostrady, betonowe M3 i schludne domki jednorodzinne. Materia kontra materia, w tych zhwodach nasza rodzima szarość przegrywa, nie ma szans. Nie są w stanie nic przeciwstawić, ponieważ nie wiedzą kim są.

Chyba trzeba zawrócić i poszukać. Odnaleźć to, co tylko nasze. Mamy do odziedziczenia ojczyznę. Poza tym, weźmy się za budowanie autostrad, domków jednorodzinnych i innych rzeczy koniecznych, przyjemnych i pożytecznych. Kiełbasa i piwko to naprawdę świetna rzecz. Jeżeli posiadamy duszę.

Teresa



Wasze komentarze:
 marzena aneta: 10.12.2022, 19:02
 Ojczyzna to wartości dziękuję proszę o miłość uczciwość sprawiedliwość w Ojczyźnie i na świecie dziękuję proszę o domu kupno dobrą mieszkania sprzedaż urodę zdrowie pieniądze dobrego kawalera męża młodego niepalącego pobożnego religijnego uczciwego dziękuję modlitwa ma moc nie ma modlitw nie wysłuchanych modlitwa ma moc modlitwa cuda czyni miłość cuda czyni nadzieja cuda czyni pokora cuda czyni sprawiedliwość cuda czyni uczciwość cuda czyni ufność cuda czyni wiara cuda czyni wiara to jest pewność bez dowodu wiara to jest droga którą docieramy do marzeń dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję dziękuję
(1)


Autor

Treść

Nowości

św. Apoloniuszśw. Apoloniusz

Modlitwa do św. ApoloniuszaModlitwa do św. Apoloniusza

Modlitwa do św. Ryszarda PampuriModlitwa do św. Ryszarda Pampuri

Kto zmartwił mamę?Kto zmartwił mamę?

Wielkanocny ślubWielkanocny ślub

Katedra w ChartresKatedra w Chartres

Najbardziej popularne

Modlitwa o CudModlitwa o Cud

Tajemnica SzczęściaTajemnica Szczęścia

Modlitwy do św. RityModlitwy do św. Rity

Litania do św. JózefaLitania do św. Józefa

Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się JezusowiJezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi

Godzina Łaski 2023Godzina Łaski 2023

Poprzednia[ Powrót ]Następna
 
[ Strona główna ]

Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty |

Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt

© 2001-2024 Pomoc Duchowa
Portal tworzony w Diecezji Warszawsko-Praskiej