Więcej niż metryka

Chrzest to najważniejszy znak na mapie chrześcijańskiego życia, pierwszy punkt odniesienia dla wiary/Mt 28,19/. Czy pamiętasz datę swojego sakramentu? Czy odwiedzasz kościół swojego chrztu? Czy znasz i modlisz się za kapłana, który cię ochrzcił?

Przyjęty chrzest, który kojarzy się z dzieciństwem, nie jest wbrew pozorom wydarzeniem zamkniętym. Chrzest nie wyczerpuje się w granicach spełnionego obowiązku lub zachowanej tradycji. Jest początkiem nowej rzeczywistości i mocy przez zupełnie inną relację do Boga. Odsłania przed człowiekiem nadprzyrodzony horyzont poznania Boga. Otrzymuje się wtedy możliwość zbawienia i staje się "nowym stworzeniem" /3,5/ oraz świątynią Ducha Świętego /1 Kor 6,19/. Źródłem tej godności i życia duchowego jest wszczepienie w śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa /Rz 6,3-5/. Sakrament Chrztu wprowadza też do Wspólnoty Kościoła, a przez to daje dostęp do innych łask i darów Bożych.

Chrzest nie jest "uniwersalną szczepionką" gwarantującą zbawienie. Jest jak bilet na podróż - może pozostać niewykorzystany. W tym sakramencie nie chodzi o społeczny wybór ugrupowania lub ideologii, ale o wybór Osoby, z którą chce się związać teraźniejszość i najdalszą przyszłość. Chodzi o wybór Chrystusa, o przyjaźń z Bogiem i osobiste "przylgnięcie z miłością" przez świadome zawierzenie siebie. Praktycznie wyraża się to przez systematyczne korzystanie z sakramentów, modlitwę, gotowość do daru z siebie i codzienną wierność obowiązkom.

Wielu traktuje chrzest jako "lojalność rodzinną" albo zapis do organizacji, która ma większość, ale z którą się nie utożsamia. Taka formalna identyfikacja ze społecznością dla "świętego spokoju". A przecież w tym sakramencie Bóg przez kapłana zwraca się do człowieka "po imieniu" i wzywa do głębszej przyjaźni ze Sobą i pełnej jedności w duchu Trójcy Świętej, w Imię której zostaliśmy przed laty trzykrotnie polani wodą święconą.

Bóg zaprasza do udziału w swoim szczęściu. Od wydarzenia chrztu możemy do Niego mówić "po Imieniu": Ojcze! /Rz 8,15-17/. Nie: siła wyższa, fatum, idea, nieokreślona energia czy matka natura. Staliśmy się dziećmi Bożymi, dlatego mamy przywilej zwracać się: "Ojcze nasz".

ks. Jan Sawicki

Tekst pochodzi z Tygodnika
Idziemy, 28 luty 2010

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości Modlitwa do bł. ks. Bronisława Markiewicza Litania do bł. ks. Bronisława Markiewicza Modlitwa do św. Hiacynty Mariscotti Modlitwa do bł. ks. Zygmunta Pisarskiego Modlitwa do św. Teofila Modlitwa do św. Martyny

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna