Po ludzku grzeszny

Choć Chrystus identyfikuje się z Kościołem, to jednak nie odbiera wolności ludziom. On jest Bogiem i człowiekiem. Kościół, Jego Ciało, jest także boski i ludzki. A w tym, co ludzkie - po ludzku grzeszny. Już przecież Apostołowie okazali się zawodni. Chrystus wciąż przychodzi do grzeszników. Potrzebują go chorzy, a nie zdrowi (por. Mk 2,17). Dlatego istnieje sakrament pojednania i odnawiana jest na ołtarzach Ofiara Paschalna.

Krytyka Kościoła będzie i musi istnieć. Błędy i słabości dzieci Kościoła się sumują. Tworzą choroby. Obiektywnie: Kościół jest Oblubienicą zawsze grzeszną. Nierealistyczne jest pragnienie, żeby nie było krytyki, sprzeciwu, złości. Skoro jest, nawet niesprawiedliwa, krytyka, to znaczy, że Jezus Chrystus, Pan historii, na nią pozwala. Przydatna może być zarówno krytyka od zewnątrz, jak i od wewnątrz Kościoła. Ta wewnętrzna jest niekiedy powinnością dzieci Kościoła. Mamy bać się Boga, a nie ludzi. Naszym obowiązkiem jest mówić, co szwankuje. Nie chodzi o krytykę przemądrzałą, co to "wszystko wie najlepiej". Nie chodzi o rzucanie kamieniami, jakbyśmy byli bez grzechu. Nie chodzi o krytykę destruktywną, złośliwą, mściwą. Choć i w takim przypadku należy zachować zasadę otwartości: zapytać, w czym nasz przeciwnik ma rację. Nawet jeśli to podaje w zlej formie i w zlej intencji, czegoś można się z krytyki nauczyć.

Oczywiście, najbardziej pożądana jest krytyka rzeczowa i obiektywna. Wyczujemy, czy ktoś naprawdę martwi się grzechami Kościoła. Czy jest w nim ból i smutek z powodu grzechów? Czy też jest szydercza radość, kpina, że kolejny okazał się gorszy niż my?

Jesteśmy odpowiedzialni za cały Kościół. Jesteśmy bowiem jednym ciałem. Nie powinniśmy natomiast na siłę bronić wszystkiego w Kościele. Brońmy tego, co płynie z ustanowienia Chrystusowego, z Pisma Świętego, z przykazań. Nie musimy natomiast chronić tego, co jest z ustanowienia ludzkiego. Jak jest grzech, to trzeba go wyznać i nawrócić się. Błędów nie naprawi się przez racjonalizację czy upiększanie. Powinien być rachunek sumienia, żal za grzechy, wyznanie, pokuta i zadośćuczynienie Panu Bogu i bliźniemu.

ks. Marek Kruszewski
Autor jest proboszczem parafii Św. Patryka w Warszawie

Tekst pochodzi z Tygodnika
Idziemy, 709

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna