Ks. Bolesław Kaźmierski

Najwcześniej zaczął pracę wśród młodzieży i pozostał jej wierny przez długie lata. Tworzył zręby katolickich organizacji młodzieży pozaszkolnej męskiej w Poznaniu na przełomie wieków (pierwsze towarzystwo powstało z inicjatywy proboszcza parafii farnej ks. Antoniego Stychla w 1895 roku; drugie założono w 1903 r. w parafii jeżyckiej przez proboszcza Walentego Kolasińskiego i wikariusza Bolesława Kaźmierskiego. Jednocześnie w latach 1904-1906 kierował, jako patron, wspomnianym towarzystwem, obejmującym młodzież Śródmieścia.

Pracę wśród młodzieży rozwinął na większą skalę jako proboszcz szamotulski. Został współzałożycielem powołanego w Poznaniu 21 października 1919 r. Związku Stowarzyszeń Polskiej Młodzieży Żeńskiej (na archidiecezje gnieźnieńską i poznańską), zwanego później Związkiem Młodych Polek. Obrany prezesem zarządu Związku, w 1921 r. mianowany został przez władzę duchowną prezesem tego Związku, pełniąc tę funkcję do roku 1934. Mimo rozlicznych obowiązków dziekańskich i duszpasterskich w dużej parafii - zawsze z zapałem brał udział w pracach tej centrali archidiecezjalnej, przewodnicząc i przemawiając na zebraniach rady i na zjazdach delegatek. Umiejętnie kierował radą jako głównym organem Związku, skupiającego w 1934 r. na terenie obydwóch archidiecezji przeszło 22 tysiące członkiń w 766 stowarzyszeniach terenowych. Będąc patronem Okręgu Szamotulskiego Stowarzyszenia Młodych Polek, równocześnie zajmował się praktyczną działalnością wśród młodzieży. Organizował w Szamotułach rozmaite imprezy i zloty okręgowe młodzieży żeńsldej, przy udziale innych organizacji i lokalnych władz. Tryskający energią i wielkim poczuciem humoru zyskał autorytet i zaufanie, szczególnie podczas centralnych zjazdów młodzieży z terenu Wielkopolski (umiejętnie potrafił rozładować napięcie, łagodzić spory podczas obrad). W 1934 roku żegnany był w gazecie organizacyjnej jako niezawodny rzecznik młodzieży.

Był aktywny na innych polach pracy społecznej. W okresie powstania wielkopolskiego, jako członek tajnego komitetu, utrzymywał stały kontakt z Poznaniem, organizując Straż Ludową w Szamotułach. Wybrany przewodniczącym Powiatowej Rady Ludowej m.in. zarządził spolszczenie szkół, a w czasie walk powstańczych był kapelanem szpitali. W latach 1923-1928 stał się członkiem magistratu i Sejmiku powiatowego. Już od czasu zaborów działał w instytucjach polskich (jako prezes rady nadzorczej Banku Ludowego i członek zarządu Spółki "Rolnik" w Szamotułach; prezes Towarzystwa Czytelni Ludowych na powiat). Uczestniczył w wielu zebraniach i wiecach oświatowych, popularyzując z zainteresowaniem książkę. Brał udział w pracach Towarzystwa Pomocy Naukowej im. Karola Marcinkowskiego (skarbnik powiatowy). W organizacjach tych udzielał się również w wolnej Polsce. Współorganizował uroczystości związane z obchodami rocznic narodowych.

W czasie okupacji hitlerowskiej został aresztowany i osadzony w lokalnym obozie. Po zwolnieniu wyjechał do Generalnej Guberni. Zmarł w Szamotułach 14 maja 1945 r., gdzie spoczywa na tamtejszym cmentarzu parafialnym.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna