ks. Jan Stawarczyk(1887 - 2944)W Otwocku zmarł ks. Jan Stawarczyk, doktor habilitowany i licencjat, profesor uniwersytecki filologii biblijnej, hebraista, judaista, semitysta.Urodził się 31 marca 1887 w Bukowsku k. Sanoka; był synem rolnika Wincentego i Katarzyny z Jadwisieńczyków (był jednym z 12 dzieci tego małżeństwa). Po trzech latach nauk gimnazjalnych w Sanoku, został przyjęty do tzw. Małego Seminarium w Przemyślu, gdzie w 1906 uzyskał świadectwo dojrzałości. Seminarium Duchowne ukończył w Przemyślu (1906-10); święcenia kapłańskie przyjął 29 czerwca 1910. Po krótkim pobycie na wikariatach w Odrzykoniu i Korczynie, został pod koniec 1910 skierowany na studia do Rzymu. Odbył je w latach 1911-14 w Papieskim Instytucie Biblijnym. Po uzyskaniu stopnia licencjata Pisma Świętego, odbył kilkumiesięczną podróż do Ziemi Świętej. 1 grudnia 1914 objął funkcję kapelana bpa Józefa Sebastiana Pelczara i w tym charakterze towarzyszył biskupowi w jego wojennej tułaczce. Od 1 sierpnia 1915 do 1 lipca 1916 był wikariuszem w Przemyślu na Błoniu, pozostając nadal kapelanem. W kwietniu 1916 został zwolniony z obu obowiązków i po trzymiesięcznym urlopie zdrowotnym został mianowany wikariuszem w Dębowcu k. Jasła. W 1918 został zaangażowany na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Warszawskiego, początkowo jako wykładowca okresowy filologii biblijnej, a od 1920 - profesor zwyczajny tego przedmiotu. W roku akademickim 1924/1925 i 1929/1930 był członkiem Senatu Uniwersytetu Warszawskiego, a w roku 1926/1927 pełnił stanowisko dziekana Wydziału Teologii Katolickiej. Zajmował się także badaniami literatury rabinistycznej, literatury neohebrajskiej, mistyką żydowską (Kabałą), zagadnieniem mandaizmu, językiem i literaturą Karaimów. Był powoływany jako ekspert Ministerstwa Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego. Pracował jako cenzor ksiąg wydawniczych w języku hebrajskim i w języku jidisz. Należał do Polskiego Towarzystwa Orientalistycznego, Polskiego Towarzystwa Teologicznego. Opublikował: "Chronologia ksiąg Ezdrasza i Nehemiasza"; "Studia filologiczno-krytyczne z zakresu hebraiki i judaistyki" (1920); "Zagadnienie mandajskie i próba jego rozwiązania" (1935); Promandaizm a powstanie gnozy" (1935). Zmarł 26 czerwca 1944 w Otwocku. Został pochowany w mogile zbiorowej księży emerytów Warszawskiej Kapituły Metropolitalnej na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kw. 107-VI-23/30). Pokaźną bibliotekę specjalistyczną odziedziczyła w części Biblioteka Uniwersytetu Warszawskiego, w części zaś Biblioteka Seminarium Duchownego w Przemyślu. Oprac. ks. Stanisław Tylus SAC
|
| [ Strona główna ] |
|
Modlitwy | Zagadki | Opowiadania | Miłość | Powołanie | Małżeństwo | Niepłodność | Narzeczeństwo | Prezentacje | Katecheza | Maryja | Tajemnica Szczęścia | Dekalog | Psalmy | Perełki | Cuda | Psychotesty | Polityka Prywatności | Kontakt - formularz | Kontakt
© 2001-2026 Pomoc Duchowa |