kl. Grzegorz Rudnik

W lipcu 1984 miał rozpocząć dyrektorium przed pierwszą konsekracją. Na kilka dni przed śmiercią był w domu rodzinnym, na uroczystości I Komunii Świętej najmłodszego brata Ryszarda, skąd wrócił do Ołtarzewa pełen radości i optymizmu. W godzinach rannych 11 lipca, przy słonecznej pogodzie, razem z kolegami kursowymi udał się na basen ołtarzewski, gdyż po południu miał pracować przy budowie nowego gmachu. Kiedy koledzy wyszli z wody i rozmawiali ze sobą, on jeszcze pozostał w basenie. Po pewnym czasie, gdy nastąpiła cisza, zorientowano się, że nie słychać plusku wody. Ujrzano go wtedy na dnie basenu. Zaraz go wydobyto i udzielono mu pierwszej pomocy. Przybyło też pogotowie ratunkowe. Niestety, już nie udało się go odratować. Nie zrobiono już sekcji zwłok. Fachowcy stwierdzili, że bezpośrednią przyczyną śmierci było silne uderzenie o ścianę basenu. Stało się to ok. 10.00.

Msza pogrzebowa została odprawiona 13 lipca o godz. 8.00 w Ołtarzewie. Mszy koncelebrowanej przewodniczył prowincjał ks. Czesław Parzyszek, a homilię wygłosił ojciec duchowny ks. Józef Lisiak. Następnie jego zwłoki zostały przewiezione, zgodnie z gorącym życzeniem rodziców, do rodzinnej miejscowości Borowy Młyn, w ówczesnym województwie słupskim. Tam odbył się pogrzeb wieczorem tego samego dnia, o godz. 18.00. Mszy koncelebrowanej przewodniczył także ks. Parzyszek, a homilię wygłosił wicerektor domu ołtarzewskiego, ks. Paweł Góralczyk. Procesji na miejscowy cmentarz, w blasku zachodzącego słońca, przewodniczył mistrz nowicjatu zmarłego, ks. Mieczysław Olech. W pogrzebie uczestniczyło 9 księży, kilku braci i kleryków z Ołtarzewa oraz nowicjuszy z Ząbkowic Śląskich, grupa "Infinitam" z Koszalina, a także liczni wierni.

Grzesiek był rozmodlonym klerykiem. Często można było go spotkać w kościele na modlitwie lub z różańcem na alejkach ogrodowych. Bardzo pragnął zostać kapłanem - w podaniu o przyjęcie do Stowarzyszenia napisał, że chce iść drogą Pallottiego, "ponieważ chcę dać ludziom szczęście, nieść im radość i głosić prawdę Chrystusa" (z 16 czerwca 1982). Był człowiekiem życia, pełnym energii i sportu, jakby czuł, że niewiele czasu pozostało mu do działania.

Był także człowiekiem ofiarnym, do czego przygotowało go życie: miał kilkoro rodzeństwa, skromne warunki materialne rodziny, nieszczęśliwe przypadki (śmierć trojga rodzeństwa, pożar rodzinnych budynków gospodarczych, choroba matki). Mimo wszystko nie narzekał i nie wymagał wiele od życia. Cieszył się każdym darem. Był wdzięczny wszystkim, od których doznał przyjaźni i pomocy. Nauczył się być dobrym, prostym i radosnym człowiekiem.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna