ks. Roman Zarzycki

Kapłański szlak jego życia prowadził przez Gdańsk (1973-76), gdzie pracował jako duszpasterz przy ówczesnej kaplicy Matki Bożej Częstochowskiej, przy ul. Marii Skłodowskiej-Curie, a następnie Lublin (1976-78) - tu jako duszpasterz mieszkał w domu przy al. Warszawskiej 48 oraz uczęszczał do dwuletniego Studium Pastoralnego przy KUL; później jeszcze w latach 1982-83 podjął studia teologii w Instytucie Teologii Apostolstwa w Ołtarzewie. Kolejne miejsce działalności duszpasterskiej to parafia św. Józefa Oblubieńca w Radomiu (1978-81). W następnych latach jako wikariusz pracował w parafii Niepokalanego Poczęcia NMP w Rynie (1981-85), w parafii Miłosierdzia Bożego w Częstochowie (1985-88) i parafii św. Wawrzyńca Męczennika w Poznaniu (1988-93). Tam zastał go podział prowincji z 25 marca 1993, który włączył go do Prowincji Zwiastowania Pańskiego. Wówczas złożył prośbę o przejście do Prowincji Chrystusa Króla i został skierowany do Lublina. Tu od 25 sierpnia 1993 pełnił funkcję wikariusza w parafii Wieczerzy Pańskiej.

Ksiądz Roman zmarł nagle 11 lipca 2016 o godzinie 15.10 w szpitalu w Zakopanem. Został tam przewieziony w godzinach rannych. Bezpośrednią przyczyną śmierci była sepsa. Uroczystości pogrzebowe śp. ks. Romana odbyły się popołudniu 15 lipca, w pallotyńskim kościele pw. Wieczerzy Pańskiej w Lublinie. Liturgii pogrzebowej przewodniczył bp Henryk Tomasik, ordynariusz radomski. W liturgii uczestniczył też bp pomocniczy archidiecezji lubelskiej Mieczysław Cisło i ok. 60 kapłanów, w tym: księża prowincjałowie obu pallotyńskich prowincji, kapłani i bracia pallotyńscy przybyli z różnych zakątków Polski i świata, księża diecezjalni z dekanatu Lublin-Północ z ks. dziekanem Jerzym Ważnym i ks. dziekan z parafii rodzinnej zmarłego, ks. Tadeusz Dzięga. Licznie obecna rodzina ks. Romana trzymała w rękach białe róże. Ceremoniom pogrzebowym w kościele i na cmentarzu przewodniczył bp M. Cisło. Zmarły spoczął w pallotyńskim grobowcu na cmentarzu przy ul. Lipowej.

Pierwsze lata w kapłaństwie spędzone w Gdańsku i kontakt z ks. Eugeniuszem Dutkiewiczem, wywarły wielki wpływ na jego zaangażowanie w pracę z dziećmi. Miał dar nawiązywania wyjątkowego z nimi kontaktu czy to podczas sprawowanych przez niego Mszy dla dzieci, czy kazań, zwłaszcza dla najmłodszych. Wszystkie swe obowiązki duszpasterskie wykonywał wiernie i gorliwie. Kochał swe kapłaństwo i był mu wierny przy ołtarzu, w konfesjonale, na ambonie czy w kancelarii, której poświęcał wiele czasu. Był człowiekiem wrażliwym, trochę nieśmiałym, ale pogodnym i otwartym, optymistycznie nastawionym do życia. Promieniował wewnętrznym spokojem, solidnością i oddaniem do ostatniego dnia życia.

Posiadał artystyczne zdolności (przygotowywał różne wystawy czy przedstawienia aktorskie, przynależał do orkiestry seminaryjnej, grał na gitarze). Będąc wielkim miłośnikiem opery zgromadził pokaźny zbiór płyt i książek o tej tematyce. Wraz ze swymi gośćmi słuchał utworów muzyki klasycznej i na ich temat mógł opowiadać całymi godzinami. Angażował się w różne prace społeczne (np. pomagał stolarzowi, br. Janowi Wilczyńskiemu, przy budowie ławek dla kościoła w Ołtarzewie) i potrafił wkładać w nie wiele wysiłku, ale i osiągać dobre wyniki. W latach 2000-08 był redaktorem naczelnym "Głosu z Wieczernika" (prowadził też dział Kronika parafialna) - pisma parafii Wieczerzy Pańskiej w Lublinie. Przygotowywał też skład komputerowy tego pisma.

Wasze komentarze:

Jeszcze nikt nie skomentował tego artykułu - Twój komentarz może być pierwszy.

Autor Treść

Nowości bł. Bolesława Lament Modlitwa do bł. Bolesławy Lament Litania do bł. Bolesławy Lament Modlitwa do św. Józefa Freinademetza Modlitwa do bł. Archanieli Girlani Modlitwa do św. Sulpicjusza Sewera

Najbardziej popularne Modlitwa o Cud Tajemnica Szczęścia Modlitwy do św. Rity Litania do św. Józefa Jezu, Ty się tym zajmij - Akt oddania się Jezusowi Godzina Łaski 2025

Poprzednia

[ Powrót ]

Następna